I SA/Wa 362/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] września 2007 roku, zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] ( działka nr [...] ) . W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...], będącej współwłasnością L. T., J. R. i G. S. Działkę nr [...] podzielono na działki nr [...] o pow. [...] m2 - przeznaczoną pod [...], nr [...] o pow. [...] m2 – przeznaczoną pod [...], nr [...] o pow. [...] m2 – działka [...]. Projekt podziału działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta P. i ma na celu [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać z urzędu , jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Odnośnie różnic w powierzchni nieruchomości wynikających z aktu własności ziemi a decyzją orzekającą o podziale nieruchomości organ wskazał, że część nieruchomości o powierzchni [...] m2 została zajęta pod [...] według stanu z dnia 31 grudnia 1998 roku i podlega regulacji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 roku ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) Wskazał ponadto, że z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2072 ) wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu administracyjnym gruntami i organ miał obowiązek przy określaniu nieruchomości wykorzystać dane z tej ewidencji. Reasumując organ uznał, że w rozpoznawanej sprawie podział nieruchomości jest niezbędny do realizacji celów publicznych, które wynikają z ustaleń obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca domaga się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...], zarzucając zakażonej decyzji naruszenia art. 6,7,9,10,11 i 12 kpa, naruszenie art. 21 i 22 ustawy "Prawo geodezyjne i kartograficzne" , art. 91 ust. 1, art. 97 ust. 1a,2, 3 pkt 1 i ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 z późn.zm.) kompetencje sądów administracyjnych w zakresie kontroli działalności administracji publicznej ograniczone zostały wyłącznie do oceny działalności tych organów pod względem zgodności z prawem. Działając w granicach tak określonych kompetencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny prawidłowości zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów obowiązującego prawa materialnego i procesowego oraz trafności ich wykładni. Przy ocenie zaskarżonych aktów nie mogą mieć zatem zastosowania względy celowości czy słuszności. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził aby wydana ona została z naruszeniem prawa o którym mowa w art. 145 § 1 wskazanej wyżej ustawy, zwłaszcza zaś aby naruszała przepisy prawa materialnego, lub przepisy prawa procesowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Tym samym Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Należy w tym miejscu podkreślić, że decyzja organu II instancji jest obszerna i szczegółowo uzasadnia podjęte rozstrzygnięcie. Te rzeczowe i prawidłowe rozważania prawne Sąd w pełni podziela uznając nadto, że stanowią one pełną odpowiedź na zarzuty skarżącego. Nie ma zatem potrzeby ich powtarzania w tej części uzasadnienia wyroku tym bardziej, że skarżący w zasadzie podnosi jeden główny zarzut: występującej różnicy w powierzchni nieruchomości według danych wynikających z aktu własności ziemi a danymi, które podane są w decyzji zatwierdzającej podział działki nr [...]. Kwestie dotyczące podziału nieruchomości uregulowane zostały przede wszystkim w przepisach art. 92 i następnych ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm). Z przepisów tych wywieść można zasadę dopuszczalności podziału pod warunkiem, że jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 93 ust. 1 ), a w przypadku braku planu - gdy nieruchomość położona jest na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzania planu - jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi lub warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 94 ust. 1 ustawy). Art. 97 ust. 3 powołanej ustawy o gospodarce gruntami pozwala również dokonać podziału z urzędu jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Podział nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) jest w istocie czynnością materialno-techniczną. Zatwierdzenie projektu podziału i sam podział nie zmienia stanu prawnego nieruchomości, a stanowi jedynie wydzielenie mniejszych jednostek ewidencyjnych w ramach granic nieruchomości. Natomiast ustalenie wielkości tej nieruchomości i jej oznaczenie na gruncie nie mogą być przedmiotem badania w tym postępowaniu , ale służą temu odrębne procedury przewidziane w ustawie Prawo Geodezyjne i Kartograficzne jak wznowienie znaków granicznych lub rozgraniczenie nieruchomości. Z Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). ( § 36 powołanego rozporządzenia) przebieg granic działek ewidencyjnych wykonuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego. W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w nich dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniami przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 powołanego rozporządzenia). Z akt administracyjnych wynika , że w l[...] 2007 roku miało miejsce wznowienia znaków granicznych pomiędzy działkami nr [...] i [...] położonymi w P. przy ul. [...] oraz przyjęcie przebiegu działek pomiędzy ww. działkami . Z dokumentacji geodezyjnej sporządzonej dla ww. celów wynika, że działka nr [...] ma pow. [...] m2 . Również taka powierzchnia działki podana jest w wykazie zmian gruntowych przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] 2007 roku. Zatem te dane , które zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego winny na podstawie art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego być brane pod uwagę przez organy w postępowaniu podziałowym . Zatem te wszystkie zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego, naruszenia przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz art. 91 i 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu zatwierdzającym podział nieruchomości . Odnośnie zarzutu naruszenia art. 64 konstytucji RP to należy uznać , że nie został on naruszony, gdyż w postępowaniu podziałowym nie ma żadne odjęcie prawa własności. Na marginesie należy również podnieść , że organ wziął pod uwagę również fakt przejścia prawa własności części przedmiotowej nieruchomości o pow. [...] m2 zajętej pod [...] w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 roku Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.), natomiast kwestia przyznawania odszkodowania za nieruchomość przejęta w tym trybie nie może być przedmiotem badania w przedmiotowym postępowaniu. Reasumując, Sąd nie stwierdził również aby w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani istotnego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji w oparciu o przepis art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niezasadną należało oddalić.