I OZ 51/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 353/08 odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 25 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 3 września 2008 r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 353/08 odrzucił zażalenie skarżącego J. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3 września 2008 r. oddalającego jego skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Sąd podniósł, że zażalenie wniesione przez skarżącego nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego ani inną uprawnioną osobę, wymienioną w art. 175 § 2 P.p.s.a., zatem nie spełnia ono wymogu określonego w art. 194 § 4 P.p.s.a. i dlatego jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez inną osobę niż wymieniona w art. 175 P.p.s.a., tak jak i sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę, która w przepisie tym nie została wskazana stanowi nieusuwalną wadę, która nie ma charakteru formalnego i nie jest brakiem, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. (v. postanowienie NSA z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II GZ 116/06). Zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. S. Skarżący wskazał, że z uwagi na to, iż sporządził skargę kasacyjną osobiście, jej kserokopię przesłał do Ministra Sprawiedliwości. W jego ocenie Sąd pierwszej instancji powinien zwrócić się o uzupełnienie skargi kasacyjnej, a nie ją odrzucać. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji było zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki. Wymóg ten, ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W rozumieniu art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności pouczono skarżącego, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Z zażalenia wniesionego na w/w postanowienie wynika, że skarżący sporządził je osobiście, co skutkuje tym, iż zażalenie pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem i z tego względu podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sporządzenie w niniejszej sprawie zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarżący nie należy wszak do grona wymienionych osób. Skoro zaś tak, to trzeba przyjąć, że nie miał on wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił je jako niedopuszczalne (art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych przez skarżącego w zażaleniu należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a., powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.