I SA/Łd 1142/07

Dnia 6 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2007 roku sprawy ze skargi P. P-H A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we F. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykorzystania środków publicznych w 2004 roku postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. sporządził wynik kontroli przedstawiający ustalenia oraz wnioski z przeprowadzonego postępowania kontrolnego w zakresie wykorzystania przez Przedsiębiorstwo [...] A. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] środków publicznych w roku 2004. W dniu [...] 2007 roku spółka wniosła skargę na powyższy wynik kontroli. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] 2007 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż zaskarżony wynik kontroli opisuje stan faktyczny ustalony w toku kontroli; organ kontrolujący nie nałożył na stronę żadnego obowiązku przewidzianego w art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 roku, Nr 8, poz. 65 ze zm.). Ustalenia w zakresie prowadzenia ewidencji księgowej stanowią jedynie wskazanie prawidłowego sposobu postępowania przy wydatkowaniu środków publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Właściwość rzeczową sądu administracyjnego nakreślają przepisy art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. Gdy chodzi o inne niż postanowienia lub decyzje akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, to warunkiem dopuszczalności skargi jest to, by dotyczyły uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi spółka uczyniła wynik kontroli wykorzystywania środków publicznych. Ocena dopuszczalności skargi przebiegać zatem musi w świetle w. w. przesłanki ustanowionej w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. Ustalić wobec tego trzeba, czy treść zaskarżonego wyniku kontroli dotyczy określonego obowiązku lub uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. Warto przypomnieć, że zagadnienie dopuszczalności skargi na wynik kontroli skarbowej było przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego jeszcze na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), które pomimo nieco innego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 4 tej ustawy oraz art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. zachowuje nadal aktualność (por. np. uchwała NSA z dnia 4 grudnia 2000 roku, sygn. akt FPS 13/00, publ. ONSA z 2001 roku, nr 2, poz. 58, postanowienie NSA z dnia 13 lipca 2001 roku, sygn. akt III SA 1584/00, publ. Lex nr 78856, postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2001 roku, sygn. akt II SA 941/00, publ. Pr. Gosp. z 2002 roku, nr 1, str. 45). W niniejszej sprawie zaskarżony wynik kontroli nie spełnia warunku pozwalającego kwalifikować go jako akt, o którym stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a. W treści wyniku kontroli ustalono bowiem jedynie fakty mające miejsce w działalności spółki, wskazano na nieprawidłowości w tym zakresie oraz sformułowano zalecenia na przyszłość co do prowadzenia ewidencji księgowej, jak też sporządzania wniosków o wypłatę pomocy finansowej. Nie nałożono jednak na stronę skarżącą w sposób władczy i bezpośredni żadnego konkretnego obowiązku. Oceny tej nie zmienia fakt zgłoszenia ustaleń oraz wyniku kontroli innemu organowi administracji publicznej oraz możliwość wykorzystania tych ustaleń jako dowodu w kolejnym postępowaniu. Okoliczność ta sama w sobie nie skutkuje obciążeniem skarżącej spółki jakąkolwiek powinnością działania (zaniechania). Ewentualne podjęcie działań zmierzających do wyciągnięcia przez właściwy organ konsekwencji z ustaleń kontroli może nastąpić dopiero w odrębnym postępowaniu. Z tych przyczyn wynik kontroli w rozpoznawanej sprawie nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone już w realiach obecnie obowiązującego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 2005 roku, sygn. akt FSK 1714/04, publ. Finanse Komunalne z 2005 roku, nr 12, str. 75 z glosą Adama Bartosiewicza oraz w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. akt II GSK 202/05, publ. Lex nr 202624, zgodnie z którym wynik kontroli skarbowej może podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego treść niesie za sobą określone obowiązki nakładane na stronę skarżącą. Dodać należy, że zaprezentowana ocena nie przekreśla możliwości przeprowadzenia kontroli legalności działalności administracji w zakresie czynności kontroli skarbowej, w przypadku ujęcia ustaleń kontroli w odpowiednią formułę procesową, stanowiącą źródło określonych obowiązków (uprawnień) podatnika, która poddana jest kognicji sądu administracyjnego. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę. J. W.