IV SA/Wa 857/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Agnieszka Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego J. P. kwotę 457 ( czterysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu odwołania J. P. od pisma Zastępcy Wójta Gminy Ł. z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie odmowy nadania numeru nieruchomości zabudowanej, na podstawie art. 134 kpa zatwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że pismo Zastępcy Wójta Gminy Ł. z dnia [...] stycznia 2008 roku nie można uznać za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa, gdyż nie nosi ono żadnych znamion decyzji, o których mowa w art. 107 kpa. Kolegium podkreśliło, iż z konstytucyjnej zasady działania organów władzy publicznej (art. 7 konstytucji RP) i z zasady ogólnej praworządności (art. 6 k.p.a.) wynika, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania, którą jest decyzja administracyjna z okoliczności sprawy i z samego przepisu art. 104 kpa. Podstawę do wydania decyzji trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego i to przepisów rangi ustawowej oraz przepisów aktów wykonawczych wydanych na podstawie delegacji ustawowej. Organ wskazał, iż przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne nakładają na gminę obowiązek ustalania numerów porządkowych nieruchomości, zaś sposób i tryb ustalania numerów określony został w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 roku. W myśl §9 w/w rozporządzenia organ o fakcie oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym zawiadamia pisemnie właściciela. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. P., żądając uchylenia przedmiotowego postanowienia w całości oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnie i niewłaściwe zastosowanie art. 47a ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz naruszenie prawa procesowego przez błędne zastosowanie art. 134 kpa, art. 104§1 kpa oraz art. 52§1,2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wójt Gminy Ł. nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku ustalenia numeru porządkowego nieruchomości zabudowanej oraz Sygn. akt IV SA/Wa 857/08 nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z art. 47a ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie wynika, aby obowiązek ciążący na Wójcie nie dotyczył nieruchomości letniskowych, skoro przepis nie rozgranicza, o jakie nieruchomości zabudowane chodzi. W uzasadnieniu podniesiono również zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność odwołania, podczas gdy zdaniem skarżącego organ miał obowiązek rozpoznać sprawę co do istoty lub przekazać organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Dodatkowo skarżący podniósł, że naruszono art. 52§1, 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez stwierdzenie, że od decyzji Wójta Gminy Ł. przysługuje prawo odwołania bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z pominięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący zarzucił również organowi drugiej instancji art. 107§3 kpa poprzez niewskazanie na podstawie jakich ustalonych faktów wydano zaskarżona decyzję. Nie wskazano również na podstawie jakich dowodów ją wydano. Tym samym nie zebrano i nie dokonano oceny materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Na wstępie należy podnieść, iż rację ma organ odwoławczy, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości w świetle § 9 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości jest czynnością materialno-techniczną, skoro z treści powołanego przepisu wyraźnie wynika, iż o fakcie nadania oznaczenia nieruchomości numerem Sygn. akt IV SA/Wa 857/08 porządkowym zawiadamia się pisemnie właściciela. Identyczny sposób postępowania przewiduje ust.2 § 9 tego rozporządzenia w przypadku, gdy oznaczenie nieruchomości następuje numerem porządkowym na wniosek właściciela lub osoby władającej nieruchomością, z tym że zawiadomienie o fakcie nadania numeru porządkowego kierowane jest w tym przypadku do wnioskodawcy. Jednakże nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że w przypadku sporu właściciela nieruchomości z organem w sytuacji gdy właściciel występuje z wnioskiem o nadanie numeru porządkowego nieruchomości, a organ stoi na stanowisku, że przedmiotowej nieruchomości nie może być nadany numer porządkowy ( a taka sytuacja istnieje w rozpatrywanej sprawie) kwestia ta nie podlega rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. W przeciwnym wypadku strona pozbawiona byłaby możliwości dochodzenia swoich racji i ochrony prawnej, którą gwarantuje jej Konstytucja RP. Zważyć należy, iż oznaczenie nieruchomości numerem porządkowym jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zaskarżalną do Sądu. Wynika stąd, że odmowa nadania numeru porządkowego nieruchomości zgodnie z żądaniem strony następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 107 kpa decyzja administracyjna musi spełniać podstawowe wymogi co do jej struktury; musi zawierać: oznaczenie organu wydającego decyzję, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, a także podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydawania decyzji. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano (por. postanowienie NSA z dnia 27.07.1999 r., ! SA 1509/98, także wyrok NSA z dnia 15.03.2001 r., V SA 2938/99), że pismo zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji administracyjnej jest taką decyzją, nawet gdy nie zachowuje w pełni formalnych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 kpa, jeżeli zawiera przynajmniej minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzję. Do tych niezbędnych elementów zalicza się oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, pismo Wójta Gminy Ł. z dnia [...] stycznia 2008r. jest decyzją administracyjną, gdyż zawiera minimum wskazanych powyżej elementów, a więc oznaczenie organu, adresata, podpis osoby uprawnionej do podpisania oraz rozstrzygnięcie polegające na negatywnym rozpatrzeniu wniosku Sygn. akt IV SA/Wa 857/08 skarżącego z dnia [...] kwietnia 2007 r. o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości stanowiącej jego własność. Zatem obowiązkiem organu odwoławczego było rozpoznanie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jako obarczone wadami prawnymi, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy, nie mogło się ostać. Postanowienie narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego -zasadę praworządności (art. 6 kpa), zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) oraz zasadę pogłębiania zaufania do państwa i jego instytucji (art. 8 kpa). Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205§2 cyt. ustawy w zw. z §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu Dz. U. nr 163 poz. 1349 z zm.