II GSK 332/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1672/08 w sprawie ze skargi P. D. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania renty strukturalnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1672/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę P. D. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania renty strukturalnej, wskazując, iż przedmiotowe postanowienie organu zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2008 r. zaś skarga na to postanowienie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 29 maja 2008 r. Mając na uwadze treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dale p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga P. D. wniesiona została po terminie, który upłynął w dniu 28 maja 2008 r. i wobec powyższego odrzucił ją w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skargą kasacyjną pełnomocnik P. D. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej. W oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a. autor skargi kasacyjnej zarzucił postanowieniu naruszenie art. 6 p.p.s.a. poprzez nieudzielanie stronie występującej bez adwokata lub radcy prawnego wskazówki, iż wniosek o przywrócenie terminu powinien być uzasadniony oraz naruszenie art. 86 i 87 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji zgłoszonego w skardze z dnia 29 maja 2008 r. wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. Dyrektora M. Oddziału ARiMR, który to wniosek został nazwany wnioskiem o przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, iż sporządzając i wnosząc skargę z dnia 29 maja 2008 r., a więc 1 dzień po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, P. D. zawarł w niej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi błędnie nazywając go wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie udzielił skarżącemu wskazówki, iż wniosek ten powinien być uzasadniony czym naruszył art. 6 p.p.s.a. Autor skargi kasacyjnej wskazał również, że skarżący wskazywał na przyczynę uchybienia terminowi, którą to przyczyną była nawracając choroba psychiczna i depresja uniemożliwiająca mu podejmowanie czynności prawnych i jedynie w okresach ustępowania choroby był on w stanie podejmować czynności związane z prowadzeniem swoich spraw życiowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy postępowania przed Sądem pierwszej instancji wskazuje, iż Sąd ten przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi rozpoznał w pierwszej kolejności zgłoszony w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów uwzględniając ten wniosek w pełnym zakresie oraz ustanawiając dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. W konsekwencji postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy Skarżący udzielił pełnomocnictwa pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu w dniu 19 listopada 2008 r., zatem od tego dnia reprezentowany był on w toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym postępowaniu przez profesjonalistę. W skardze z dnia 29 maja 2008 r. brak było wyrażonego w jakiejkolwiek formie wniosku o przywróceniu terminu zatem brak było podstaw do tego aby Sąd pierwszej instancji zajmował się kwestią przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi oraz badaniem przyczyn tego uchybienia. Wniosek taki nie został również złożony w późniejszym terminie wobec czego brak było również przesłanek do tego aby Sąd pierwszej instancji obowiązany był pouczyć stronę o konieczności wskazania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi zwłaszcza, iż skarżący reprezentowany był od dnia 19 listopada 2008 r. przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie powinno ujść uwadze autora skargi kasacyjnej, iż WSA jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej nie podniesiono zarzutu naruszenia powołanego przepisu prawa wręcz przyznano uchybienie terminu co sprawia, że nie została podważona zasadność odrzucenia skargi. Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej nie odnoszą się do przedmiotu objętego zaskarżonym postanowieniem. Dlatego też na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.