II SA/Go 401/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 26 czerwca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.O. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu. Jednocześnie w tym samym piśmie skarżący zaskarżył decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., którą organ udzielił "F." Sp. z o. o. z siedzibą w Z. pozwolenia na użytkowanie wiaty produkcyjnej o konstrukcji stalowej wraz z maszynami stolarskimi znajdującymi się na działce nr [...]. Na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 7 lipca 2008r. rozdzielił skargi M.O. zawarte w jednym piśmie, w związku z czym przedmiotem niniejszego postępowania prowadzonego pod sygnaturą II SA/Go 401/08 jest wyłącznie decyzja PINB w Z. z dnia [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lipca 2008r. M.O. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i jednocześnie poinformowany, iż po wniesieniu przez niego skargi na decyzję PINB w Z. z dnia [...], decyzją z dnia [...] LWINB uchylił w całości w/w decyzję organu l instancji i umorzył postępowanie organu l instancji. Kolejnym zarządzeniem Sędziego z dnia 23 lipca 2008r. skarżący został dodatkowo wezwany do sprecyzowania treści wniesionej przez siebie skargi poprzez wskazanie: - po pierwsze: czy przedmiotowym pismem wniósł dwie odrębne skargi, tj. zarówno na decyzję LWINB [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję PINB w Z. z [...], jak i odrębnie skargę na nieostateczną decyzję PINB w Z. z dnia 18 stycznia 2008r., - po drugie: czy wniósł jedną skargę na decyzję LWINB z dnia 19 maja 2008r. nr [...] domagając się jedynie w jej ramach zbadania zgodności z prawem poprzedzających jej wydanie decyzji PINB w Z. z dnia 28 czerwca 2006r. oraz z dnia 18 stycznia 2008r., w trybie art. 135 p.p.s.a., - po trzecie: do złożenia oświadczenia, czy skarżący wniósł za pośrednictwem organu odrębną skargę na decyzję LWINB [...]. W odpowiedzi M.O. nadesłał do Sądu pismo z dnia 29 lipca 2008r., w którym podał, że zaskarżone przez niego akty to: decyzja LWINB z 19 maja 2008r. i utrzymana nią w mocy decyzja PINB z 28 czerwca 2007r. ("a nie jak mylnie podaje PINB z 2006r") oraz decyzja PINB z dnia 18 stycznia 2008r. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie wniósł skargi na decyzję LWINB z dnia 6 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje natomiast rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 235). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz oświadczenia skarżącego złożonego w piśmie z dnia 29 lipca 2008r. na wezwanie Sądu, domaga się on wyłącznie zweryfikowania decyzji PINB w Z. z dnia 18 stycznia 2008r., nie skarży natomiast decyzji LWINB z dnia 6 czerwca 2008r, którą to decyzją organ II instancji, po rozpoznaniu odwołania M.O., uchylił decyzję PINB z 18 stycznia 2008r. i umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Zauważyć trzeba, że w chwili nadania przez skarżącego skargi na poczcie, tj. w dniu 5 czerwca 2008r. (data stempla pocztowego) w obiegu prawnym nie funkcjonowała jeszcze decyzja organu odwoławczego. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości fakt, że M.O. zaskarżył decyzję PINB z 18 stycznia 2008r. w chwili, gdy była ona jeszcze poddawana kontroli organu odwoławczego w zwykłym trybie odwoławczym. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje pogląd, że brak wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ administracyjny (postanowienie WSA w Warszawie z 9 marca 2004r. sygn. l SA 2813/03). Wobec powyższego wniesienie skargi do Sądu z naruszeniem zasady instancyjności, poprzez zaskarżenie nieostatecznej decyzji PINB z dnia 18 stycznia 2008r., uznać należało za niedopuszczalne. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.