II OZ 1291/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 404/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 404/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił P. G. wstrzymania wykonania decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień w K. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] odmawiającą odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że w skardze na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. W treści wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja doprowadzi go do ruiny finansowej i pozbawi na starcie wszelkich perspektyw na dalsze dorosłe życie. Stanie się niewypłacalnym dłużnikiem w oczach banków, w których zaciągnął kredyty oraz firm telekomunikacyjnych. Zaskarżona decyzja jest dla niego bardzo krzywdząca oraz skazuje na dalsze niepowodzenia w życiu. W omawianej sprawie nie zachodziły, zdaniem Sądu I instancji, przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem instytucji tej co do zasady nie stosuje się do decyzji odmownych. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. W powyższych więc względów wniosek P. G. nie mógł być uwzględniony. W zażaleniu na to postanowienie P. G. podniósł, że wbrew twierdzeniu Sądu, jego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji czyni zadość przesłankom wymienionym w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zaskarżona decyzja skutkuje bowiem nakazem wykonania przez skarżącego obowiązku stawienia się do służby wojskowej, to zaś stanowi rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody polegającej na spowodowaniu ruiny finansowej jego firmy oraz wiąże się z koniecznością przerwania studiów wyższych. Wobec powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, względnie o jego zmianę przez orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej – jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia odmowne. W sprawie niniejszej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji podjętej przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2007 r. wydanej w przedmiocie odmowy odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trafnie zatem zauważył Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż decyzja ta, mająca charakter odmowny, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Z powyższego należy więc wyprowadzić wniosek, że zaskarżona decyzja nie podlega instytucji wstrzymania wykonania aktu uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2007 r. wydanej w przedmiocie odmowy odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.