II OW 59/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy B. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania pozwolenia na usunięcie drzewa postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego zaistniałego między Wójtem Gminy B. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania pozwolenia na wycięcie drzewa. Naczelny Sąd Administracyjny, pismem z dnia 2 września 2008 r., przesłał odpis wyżej wymienionego wniosku Wójtowi Gminy B. z wezwaniem do przedstawienia w terminie 30 dni odpowiedzi na wniosek. Dnia 8 września 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo Wójta Gminy, w którym nadawca informuje, że [...] wydana została przez niego decyzja o udzieleniu zezwolenia na wycięcie jednego drzewa. Jednocześnie nadesłał kopię wymienionej decyzji i kopię pisma z dnia 21 sierpnia 2008 r. skierowanego do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z prośbą o wycofanie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wobec jego bezprzedmiotowości. Wojewódzki Konserwator Zabytków ustosunkowując się do pisma Wójta Gminy z dnia 21 sierpnia 2008 r. podtrzymał swe stanowisko co do konieczności rozstrzygnięcia negatywnego sporu kompetencyjnego z uwagi na obowiązek zakończenia postępowania administracyjnego decyzją umarzającą postępowanie w sprawie, której uzasadnienie, stosownie do rozstrzygnięcia sporu przez Sąd, będzie mogło się powołać bądź na brak kompetencji, bądź na fakt wycinki drzewa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 Ppsa ma odpowiednie stosownie do postępowania wszczętego wnioskiem Przez spór, o którym mowa w art. 4 Ppsa, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa ograny administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) albo każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). Spór może powstać w sprawie z zakresu administracji publicznej, załatwianej przez organ administracji (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Wyd II, str. 32). Mając na uwadze powyższe rozważania, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, na tle konkretnej sprawy z zakresu administracji publicznej, powstał negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Wójtem Gminy B. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, o to który organ jest właściwy do rozpatrzenia wniosku Parafii [...] p.w. [...] w K. o wydanie pozwolenia na wycięcie drzewa. Wobec wydania przez Wójta Gminy B. decyzji z dnia [...] o udzieleniu zezwolenia na wycięcie drzewa, spór kompetencyjny przestał być aktualny. Jeden z organów administracji, Wójt Gminy B., wydał orzeczenie, zatem uznał swą właściwość. Decyzja ta może zostać poddana kontroli jedynie w drodze instancji i wówczas organ wyższego stopnia będzie orzekał o właściwości bądź jej braku. Dlatego też wniosek [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 5 września 2008 r. o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, pomimo wydania przez Wójta Gminy w B. decyzji o pozwoleniu na wycięcie drzewa, jest bezprzedmiotowy wobec wydania decyzji w sprawie, której dotyczy wniosek. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.