II SAB/Po 21/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w P. na rozprawie w dniu 17 września 2008r. sprawy ze skargi J.C. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w G. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wycięcie drzew postanawia umorzyć postępowanie w sprawie /-/ A. Łaskarzewska /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska Pismem z dnia [...] J. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Urzędu Gminy w [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] powiadomiła Urząd o nielegalnej wycince drzew przez J. i S. G. i na jej wniosek zostało wszczęte postępowanie w tej sprawie (znak sprawy: [...]). Postępowanie to nie zostało zakończone według obowiązującego prawa, lekceważenie go przez Urząd posłużyło tylko do kolejnej nielegalnej wycinki drzew już po roku [...]. W związku z tym skarżąca pismem z dnia [...] wniosła kolejne zawiadomienie o nielegalności wycinki, jednak jej pisma o zakończenie postępowania zostały zignorowane, a pismo z dnia [...] rzekomo kończące postępowanie miało na celu "zatuszowanie" postępowania poprzez brak możliwości odwołania do wyższej instancji. Mimo wyznaczenia przez SKO kolejnego terminu zakończenie postępowania nie nastąpiło. Zdaniem skarżącej organ I instancji nie jest w stanie i nie chce podjąć się zakończenia tego postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...], przekazując pismem z dnia [...] w za łączeniu akta sprawy nr [...], przedstawił stan faktyczny sprawy. Organ wyjaśnił, iż po rozpatrzeniu sprawy wycinki drzew pismem z dnia [...] poinformowano skarżącą, że państwo S. i J. G. wycinając drzewa nie naruszyli ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, w związku z czym nie można ich ukarać w ramach postępowania administracyjnego, a odszkodowania za wycinkę drzew ze wspólnej własności może skarżąca dochodzić w postępowaniu sądowym. Organ wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] wyznaczyło dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...], a organ wznowił postępowanie w dniu [...]. Burmistrz podkreślił również, iż w trakcie postępowania J. C. poinformowała, że z całością sprawy może zapoznać się dopiero w dniu [...], na co zezwolono. Skarżąca po zapoznaniu się z aktami sprawy złożyła wniosek o wydanie kserokopii pisma S. i J. G. z dnia [...] w celu zapoznania się z jego treścią i ustosunkowania się do tego pisma, czego (po otrzymaniu wnioskowanych kserokopii) do dnia wniesienia skargi nie uczyniła. Organ ponadto zaznaczył, że zaniechanie wydania decyzji w powyższej sprawie jest ewidentną winą pracownika, który został zobowiązany do jej ostatecznego załatwienia w terminie do [...], o którym to terminie poinformowano strony. Pismem z dnia [...] Burmistrz wniósł o oddalenie skargi J. C. podnosząc, iż nie ma ona interesu prawnego do wniesienia skargi, bowiem interes taki w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, przymiot strony postępowania, ma wyłącznie podmiot, który dopuścił się czynu, za który ustawodawca przewidział karę, a inny podmiot nie może być uznany za stronę. Ponadto organ przedłożył decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew na wniosek S. G. oraz decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wymierzenia S. i J. G. kary administracyjnej za wycięcie drzew. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że taka sytuacja zaistnieje w szczególności w sytuacji, gdy w przypadku rozpoznawania skargi na bezczynność (zwłokę w załatwieniu sprawy), po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego organ wyda akt administracyjny lub podejmie czynność (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r., I SAB/Ol 3/06, Lex nr 237485). Jeżeli organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to mimo, że pozostawał w zwłoce, niewątpliwie przestaje on tkwić w bezczynności. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2005 r., OSK 1583/04 i wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., GSK 609/04 powołane w postanowieniu NSA z dnia 1 kwietnia 2008 r., I OSK 279/08, dostępne w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy sądowej, decyzją z dnia [...] nr [...] Burmistrz [...] zakończył poprzez umorzenie postępowania w sprawie wymierzenia S. i J. G. kary administracyjnej za wycięcie drzew z terenu działki nr [...] w [...]. Zatem organ przestał pozostawać w bezczynności polegającej na niezakończeniu postępowania w powyższej sprawie. W takiej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie skargi J. C. na bezczynność organu podlegało umorzeniu, jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie powołanego przepisu zobowiązany był orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz /-/ B.Kamieńska MK