II OZ 932/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-09-18

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd I instancji prawidłowo odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, jeśli strona skarżąca nie wykazała swojej sytuacji materialnej mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Sąd I instancji prawidłowo odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ strona skarżąca, mimo wezwania, nie wykazała swojej sytuacji materialnej w sposób umożliwiający ocenę jej zdolności do ponoszenia kosztów postępowania. Brak wykazania tej sytuacji uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, stwierdzając, że skarżący nie wykazali swojej sytuacji materialnej mimo wezwania. Strona skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA/del./ Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 248/05 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 -postanowienie "ogólne" Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 248/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali, mimo wezwania, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie uprawdopodobnili także, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzecz brak było podstaw do przyznania skarżącym prawa pomocy zarówno w zakresie całkowitym, jak i w zakresie częściowym. D. i M. W. wnieśli zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego "uchylenie i zmianę". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z przepisu tego wynika, że to osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna wykazać że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Zatem rozstrzygniecie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie uprawdopodobnione (wykazane) przez stronę. W sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie Sądu dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 ustawy - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jak przyjęto w orzecznictwie 1 w judykaturze, fakt niedopełnienia w całości lub w części obowiązku złożenia Sygn.akt ll OZ 932/08 dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sadu I instancji sytuacja majątkowa skarżących nie uzasadnia przyjęcia, że nie są oni w stanie ponieść kosztów sądowych, a także kosztów ustanowienia adwokata. Skarżący nie zasługują także na przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Sąd dysponował jedynie informacją, ze miesięczne dochody dwuosobowej rodziny skarżących wynoszą ok. 1940 zł., gdyż skarżący, mimo skierowanego do nich wezwania do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, które pozwoliłby na dokładną analizę ich sytuacji materialnej, wezwania tego nie wykonali. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo odmówił D. i M. W. przyznania prawa pomocy. Powyższego stanowiska nie może zmienić argumentacja zażalenia, która w żaden sposób nie podważa błędnej oceny sytuacji majątkowej skarżących przez Sąd I instancji. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku żart. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło