I FZ 344/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1564/08 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1564/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r., pouczając go jednocześnie o sposobie i terminie jego uiszczenia. Jako podstawę prawną wskazał § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem z dnia 16 grudnia 2003 r.). Na to zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, że wpis w sprawie został znacznie zawyżony, albowiem Sąd I instancji wezwał stronę dwukrotnie, tj. zarządzeniami z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1564/08 i zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1565/08 do uiszczenia wpisu sądowego od jednej i tej samej sprawy dotyczącej interpretacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można zgodzić się z autorem zażalenia, że zaskarżone zarządzenie było nieprawidłowe. Należy przypomnieć, że skarżący wniósł skargę od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. uchylającej postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W tej konkretnej sprawie wpisem właściwym jest wpis określony w § 2 ust. 6 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., który wynosi 200 zł. A zatem wskazana w zaskarżonym zarządzeniu przez Sąd I instancji kwota należnego wpisu jak i powołana podstawa prawna dla jej określenia były prawidłowe. Z uwagi na treść zażalenia należy jednocześnie wyjaśnić stronie skarżącej, że Sąd I instancji, analizując treść wniesionej skargi, przyjął, że składała się ona w istocie zarówno ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. uchylającą postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, jak i ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W., którym to odmówiono uzupełnienia postanowienia w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W związku z powyższym należało załatwić obie sprawy w odrębnych postępowaniach. Stąd też, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezbędne okazało się wezwanie strony skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego również od sprawy ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. Należy jednocześnie zaznaczyć, że strona skarżąca nie ma obowiązku popierania tak "wydzielonej" skargi. Jeżeli bowiem uważa, że wniesiona przez nią skarga dotyczy wyłącznie decyzji, to przy ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. może nie uiścić wpisu. Może też, stosownym pismem, cofnąć skargę w odpowiednim zakresie. Powyższe spowoduje, że poza kognicją Sądu I instancji pozostanie zbadanie legalności wskazanego wyżej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.