I SA/Po 688/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz (spr.) Sędziowie WSA Elwira Brychcy As.sąd.WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2008 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania w sprawie odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki, z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące od grudnia 2001 r. do marca 2002r. oddala skargę. /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Jaśniewicz /-/ E.Brychcy Decyzją z dnia 6 grudnia 2007r. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. na podstawie art.107 § 1 i § 2, art. 110-117 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. DZ.U. z 2005r. nr 8, poz.60 ze zm; dalej Ordynacja podatkowa) orzekł o odpowiedzialności podatkowej J. J. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Spółki z o.o. [...] z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych należnego z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące: grudzień 2001r. oraz styczeń, luty, marzec 2002r. w kwocie łącznej [...] wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]. Powyższa decyzja została przesłana za pośrednictwem poczty na adres zamieszkania podatniczki w K., Oś. P. [...]. Przesyłka została zwrócona do organu podatkowego w dniu 27 grudnia 2007r., po uprzednim jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 grudnia 2007 r. i 17 grudnia 2007 r. ponieważ adresat nie odebrał jej w terminie. Pismem z dnia 3 lutego 2008 r., które zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 7 lutego 2008 r. J. J. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. na podstawie art. 228 § 1 pkt.2 i § 2 Ordynacji podatkowej pozostawił przedmiotowe odwołanie bez rozpoznania, wskazując iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt.1 Ordynacji podatkowej odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia stronie. Organ odwoławczy podał, iż powyższa decyzja została uznana za doręczoną stronie na podstawie art.150 § 2 Ordynacji podatkowej w dniu 24 grudnia 2007 r. W związku z czym ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 7 stycznia 2008 r., natomiast odwołanie złożono w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 7 lutego 2008r., a więc 31 dni po upływie terminu do jego wniesienia. Termin do wniesienia odwołania został uchybiony, a strona nie wniosła o jego przywrócenie. W wyniku uchybienia terminu nastąpiło uprawomocnienie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, co wykluczyło zbadanie jej w trybie odwoławczym. Na powyższe postanowienie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której skarżąca podniosła, że odpis decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] otrzymała osobiście w Urzędzie Skarbowym w K. w dniu 24 stycznia 2008 r. a odwołanie złożyła 7 lutego 2008 r., co jej zdaniem czyniło zadość terminowi do wniesienia odwołania. Strona zarzuciła, że zaskarżone postanowienie wydano tendencyjnie i z tego względu nie przeprowadzono dowodu z uchwał Walnych Zgromadzeń Spółki z o.o.[...] i nie rozpatrzono argumentów zawartych w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał zarzuty zawarte w skardze za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art.3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie , a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ). Skarga jest bezzasadna. Sąd rozpatrując przedmiotową skargę stwierdza, że Dyrektor Izby Skarbowej w P. prawidłowo przyjął, iż wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. decyzja z dnia 6 grudnia 2007 r. [...] została prawidłowo doręczona stronie w dniu 24.12.2007 r., albowiem zostały spełnione przesłanki skutecznego doręczania pism w postępowaniu podatkowym przewidziane w art.150 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Przepis ten umożliwia przyjęcie fikcji prawnej, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu, co miało miejsce w badanej sprawie. W ocenie Sądu pozbawiony jest znaczenia fakt, iż skarżąca otrzymała w Urzędzie Skarbowym w K. odpis z oryginału zaskarżonej decyzji w dniu 24 stycznia 2008 r. W tym miejscu należy wskazać, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, a obowiązek ten wynika z ustawy. Każde przekroczenie tego terminu, nawet nieznaczne zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2003 roku, sygn. akt SA/Bk 271/2003, niepubl.). Mając na uwadze prawidłowo poczynione przez organ podatkowy ustalenia faktyczne prawidłowo przyjęto, że ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 7.01.2008 r. Skarżąca odwołanie wniosła w dniu 7 lutego 2008 r., nie wnosząc dodatkowo o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Tymczasem do kwestionowania skutków doręczenia zastępczego właściwa jest instytucja przywrócenia terminu (por. t.8 do art.150 w Ordynacja podatkowa. Komentarz , S.Babiarz i inni , Wydawnictwo prawnicze Lexis Nexis , Warszawa 2004 , str.470-1). Ponadto w niniejszej sprawie decyzja organu podatkowego pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o 14 dniowym terminie do wniesienia odwołania liczonym od dnia doręczenia decyzji. W związku z tym zgodnie z brzmieniem przepisu art.12 § 1 w zw. z art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej bieg zawitego terminu procesowego do skutecznego wniesienia odwołania przez stronę w przedmiotowej sprawie rozpoczął się w dniu 25.12.2007 r. upłyną natomiast w dniu 7 stycznia 2008r. Powyższe wskazuje, iż odwołanie zostało wniesione przez stronę z naruszeniem ustawowego terminu do jego wniesienia i tym samym Dyrektor Izby Skarbowej w P. był zobowiązany do wydania postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Strona skarżąca nie przeprowadziła żadnego przeciwdowodu na obalenie domniemania skutecznego doręczenia decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, pozostając w błędnym przekonaniu, że doręczenie nastąpiło 24.01.2008 r. Z akt sprawy wynika że w tym dniu wydano skarżącej decyzję potwierdzoną za zgodność z oryginałem z zaznaczeniem jednak, że została ona skutecznie doręczona przy zastosowaniu trybu przewidzianego w art.150 § 1 i 1a Ordynacji podatkowej. W tym miejscu należy wskazać, iż wydanie skarżącej decyzji przez organ podatkowy dnia 24.01.2008r. miało charakter informacyjny, dokonane na podstawie art.178 § 1 Ordynacji podatkowej. Było to zatem doręczenie do wiadomości, które nie wywołało skutków doręczenia przewidzianych w Rozdziale 5 Działu IV Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe Sąd nie dopatrując się naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ R. Wiatrowski /-/ M .Jaśniewicz /-/ E. Brychcy