II GSK 1031/08
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-01-06
Skład orzekający: Andrzej Kuba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest sprawą dotyczącą uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, czy też zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, w kontekście ustalania wysokości wpisu sądowego od skargi?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych dotyczy zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie uprawnień do wykonywania określonego zawodu. W związku z tym, wpis od skargi w takiej sprawie powinien być ustalany na podstawie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., co oznacza wpis stały w wysokości 500 zł. Nienależyte opłacenie skargi przez adwokata, w tym wniesienie niższej opłaty stałej, skutkuje jej odrzuceniem bez wezwania do uzupełnienia braków.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę spółki na decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z powodu nienależytego opłacenia skargi. Spółka wniosła wpis w wysokości 200 zł, podczas gdy sąd uznał, że należny wpis stały wynosi 500 zł. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając błędną wykładnię przepisów dotyczących wysokości wpisu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. A. B. spółki jawnej w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1811/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. A. B. spółki jawnej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Postanowieniem z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1811/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę W. A. B. sp. j. z siedzibą w W., reprezentowanej przez adwokata, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Sąd postanowił zwrócić W. A. B. sp. j. z siedzibą w W. kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że wniesiona skarga podlega opłacie stałej, zgodnie bowiem z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innym niż wskazany w punktach 1 - 26 wynosi 500 zł. Tym samym reprezentujący stronę skarżącą adwokat wnosząc skargę, zobowiązany był na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) do uiszczenia bez wezwania wpisu stałego od skargi w wysokości 500 zł.
Przyjmując, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać także na wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., Sąd uznał, że skarga nie została prawidłowo opłacona. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. dotyczących opłat sądowych nie stwierdzono bowiem wniesienia wymaganej opłaty, potwierdzając jedynie uiszczenie tytułem wpisu sądowego od skargi kwoty 200 zł.
W skardze kasacyjnej W. A. B. sp. j. z siedzibą w W. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. poprzez błędne przyjęcie, że wpis od skargi na decyzję w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wynosi 500 zł. Skarżąca podniosła, że wysokość wpisu od skargi dotyczącej cofnięcia zezwolenia należy ustalać w oparciu o § 2 ust. 4 wskazanego wyżej rozporządzenia, a nie § 2 ust. 2 pkt 27 tego rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że od skargi dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy pobierać wpis w wysokości 500 zł, ustalany w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia.
Przepis § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia, naruszenie którego zarzuciła skarżąca spółka w skardze kasacyjnej, obejmuje wpis stały w wysokości 500 zł, przewidziany w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie nieobjętym punktami 1 - 26. Przepis § 2 ust. 4 rozporządzenia, który strona wskazała jako podstawę do ustalenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie, przewiduje natomiast wpis w wysokości 200 zł dla skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter.
Dokonując wykładni językowej obu wskazanych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że zastosowanie w sprawie znajduje § 2 ust. 2 pkt 27. Przedmiot sprawy obejmuje bowiem cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a więc złożona przez spółkę skarga dotyczy zezwolenia na prowadzenie reglamentowanej działalności gospodarczej, o jakiej mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia. W żadnym razie nie można uznać, że dotyczy ona uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć.
W rozpatrywanej sprawie spółka w dniu [...] lipca 2008 r. uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 200 zł, co wynika ze znajdującego się w aktach dowodu wpłaty.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem stałej opłaty w wysokości niższej od należnej kwoty opłaty stałej, określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i obliguje sąd do odrzucenia środka zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty (por. postanowienia NSA: z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 701/04; z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 347/06). Tym samym uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo odrzucił skargę jako nienależycie opłaconą.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło