II SA/Bd 533/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant asystent sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi A. i D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę. II SA/Bd 533/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...], Burmistrz Sz. powołując się na art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 96 ust. 1 i 4 oraz art. 97 ust. 1, 1a, 1b i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603), zatwierdził podział nieruchomości położonej w R., gmina Sz. stanowiącej działkę nr [...], o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej [...] jako własność D. W. i A. W. – w ustawowej wspólności, na działki: [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] Burmistrz Sz. pozytywnie zaopiniował zgodność proponowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazano także, że projekt podziału sporządzony został przez uprawnionego geodetę w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "Osiedla P." w R., gmina Sz., uchwalony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Sz. z dnia [...] lutego 2006 r. Od decyzji tej odwołali się A. i D. W. żądając wyjaśnienia kwestii nabycia działki przeznaczonej na cel publiczny, gdyż nie wyrażają zgody na jej odebranie, bowiem ich zdaniem działka ta powinna zostać odkupiona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] maja 2008 r. (znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 1, ust. 1a i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium przytoczyło obowiązujące w tym zakresie przepisy i wyjaśniło, że w rozpatrywanej sprawie podział nieruchomości dokonany został z urzędu, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ jest niezbędny do realizacji celu publicznego jakim jest budowa ciągu pieszo-rowerowego. Ustosunkowując się do podniesionej w odwołaniu kwestii dotyczącej nabycia działki wydzielonej pod urządzenie ciągu pieszo-rowerowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie ma jednak miejsca, ponieważ podział nie został dokonany na wniosek właściciela gruntu, ale z urzędu. W tej sytuacji, nowo wydzielona działka nr [...] nie przechodzi na własność gminy, ale nadal pozostaje własnością A. i D. W. Nabycie jaj na własność gminy może nastąpić jedynie w drodze umowy notarialnej. Na powyższą decyzję A. i D. W. wnieśli skargę powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ powtarzając argumentację zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Uzupełniając skargę skarżący pismem z [...] lipca 2008 r. wnieśli o uchylenie obu decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika zaś, że przedmiotowa nieruchomość [...] znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "Osiedla P." w R. gmina Sz. uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Sz. z dnia [...] lutego 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 37, poz. 614). Z akt wynika także, że projekt podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] został sporządzony przez uprawnionego geodetę G. Ł. posiadającego uprawnienia zawodowe nr [...], zaewidencjonowanego w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w N. nad Notecią Filia w Sz. pod nr [...] w dniu [...] listopada 2007 r. Burmistrz Sz. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] wydał pozytywną opinię dotyczącą zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego. Przepis art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Z kolei art. 96 ust. 1 tej ustawy stanowi, że podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział. Tak więc z akt wynika, że w rozpatrywanej sprawie podział nieruchomości dokonany został zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a postępowanie w sprawie podziału działki nr [...] wszczęte zostało z urzędu. Stosownie do przepisu art. 97 ust. 3 pkt 1 przytoczonej wyżej ustawy – podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych, którym w niniejszej sprawie jest budowa ciągu pieszo-rowerowego, co oznacza, że w rozpatrywanej sprawie wszczęcie postępowania podziałowego mogło nastąpić z urzędu. Zamierzona budowa ciągu pieszo-rowerowego niewątpliwie jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 1 w/w ustawy z 22 sierpnia 1997 r. Co prawda przepis ten nie wymienia expressis verbis ciągu pieszo-rowerowego jako celu publicznego i w tym zakresie należy przyznać rację skarżącym. Zauważyć jednak należy, że określenie celów publicznych w art. 6 pkt 1-9 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wymaga sięgnięcia w niektórych przypadkach do przepisów innych ustaw, w tym przypadku ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 19 z 2007 r., poz. 115 z późn. zm.). Powyższa analiza prowadzi Sąd do jednoznacznego wniosku, iż wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył prawa. Ustosunkowując się jeszcze do dalszych zarzutów skarżących, a w szczególności dotyczących wykupu działki wydzielonej pod urządzenie ciągu pieszo-rowerowego należy zauważyć, że zgodnie z art. 98 ust. 1 w/w ustawy o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie ma jednak miejsca. Podział nie został bowiem dokonany na wniosek właściciela gruntu, ale z urzędu. Tak więc nowo wydzielona działka nr [...] nie przechodzi na własność gminy, ale nadal pozostaje własnością skarżących, a nabycie jej na własność gminy może nastąpić jedynie w drodze oddzielnej umowy. Skoro więc przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa, to zgodnie z art. 151 w/w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę należało oddalić i dlatego orzeczono jak wyżej.