III SA/Kr 954/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów z dnia [...] w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek pisarskich postanawia: odrzucić skargę J. B. wniosła za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie a datowaną na 5 października 2007r skargę na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] ( nie oznaczone nr), którym sprostowano jako oczywiste omyłki pisarskie daty zawarte w orzeczeniu Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów w sprawie studentek Wydziału [...] m.in. J. B., K. S., J. W. O sprostowaniu orzeczono w ten sposób, iż prawidłową datą wydania orzeczenia przez tę Odwoławczą Komisję winna być data [...], a nie omyłkowo wpisana data [...], oraz, że data opisanego w orzeczeniu Komisji Odwoławczej orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej dla studentów wpisana w zdaniu 15 orzeczenia, od którego rozpatrzono odwołania jest data [...] 2006r, a nie omyłkowo wpisana data [...] 2007. Skarżąca domaga się stwierdzenia przez Sąd wydania postanowienia z naruszeniem prawa, stwierdzenia jego nieważności, uchylenia względnie stwierdzenia jego bezskuteczności. Uzasadniając skargę podniosła skarżąca, że postanowienie z dnia [...] poprawia zaskarżone już jej skargą orzeczenie z rażącym naruszeniem powszechnie przyjętych zasad stosowania prawa. Wskazywała, że przed wydaniem postanowienia o sprostowaniu, organ w dniu 3 lipca złożył do Sądu odpowiedź na skargę z aktami sprawy. Podniosła, że przy doręczaniu postanowienia organ nie pouczył skarżącej o służących środkach prawnych od tego postanowienia, więc wniesienie skargi w trybie art. 52 p.p.s.a poprzedziła wezwaniem organu o usunięcie naruszenia prawa, przez usunięcie postanowienia z obrotu prawnego, a nadto złożyła zażalenie z dnia 13.08.2007r. Nie zgadza się ze stanowiskiem organu, który pismem z 31.08.2007r poinformował, że na postanowienie organu II instancji zażalenie nie służy, a zignorował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zajmując stanowiska w kwestii wezwania oraz pismo z 14.09.2007r, w którym informowała o podtrzymaniu wezwania do usunięcia naruszonego prawa. Z tego względu zarazem skarżąca w skardze z 5.10.2007r. na sprostowanie orzeczenia zawarła skargę na bezczynność Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej polegającą na nieusunięciu postanowienia z obrotu prawnego mimo wezwania usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów wniosła o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko Odwoławcza Komisja przedłożyła kopię pism z dnia 31.08.2007r. i 2.10.2007r. skierowanych do skarżącej, stanowiących odpowiednio odpowiedzi na zażalenie skarżącej dnia 13.08.2007r i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z tej daty oraz na pismo skarżącej z dnia 14.09.2007r. Wskazując na przepis art. 223 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym Komisja Odwoławcza zajęła stanowisko, że do postępowania dyscyplinarnego w sprawach nie uregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy kpk. W myśl art. 105 § 4 kpk zażalenie na sprostowanie oczywistych omyłek przysługuje tylko na postanowienia wydane w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Zgodnie z przepisem art. 211 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. Nr 164, poz. 1365)- dalej ustawa- mającej w sprawie zastosowanie, za naruszenie przepisów obowiązujących w uczelni oraz za czyny uchybiające godności studenta, student ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną przed komisją dyscyplinarną albo przed sądem koleżeńskim samorządu studenckiego, zwanym "sądem koleżeńskim". Stosownie do przepisu art. 214 ust 1 zd. I ustawy rektor może z inicjatywy własnej lub na wniosek organu samorządu studenckiego wskazanego w regulaminie Samorządu, przekazać sprawę do sądu koleżeńskiego zamiast przekazać ją rzecznikowi dyscyplinarnemu. Zgodnie z przepisami art. 215 ust 1 i ust 3 powołany przez rektora rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów przeprowadza postępowanie wyjaśniające, pełni funkcję oskarżyciela przed komisją dyscyplinarną i jest związany poleceniami rektora. Przepisy art. 213 ust 1, 3 i 4 ustawy stanowią m.in., że w sprawach dyscyplinarnych studentów orzekają komisja dyscyplinarna oraz odwoławcza komisja dyscyplinarna, że komisje te są niezawisłe w sprawach orzekania, oraz, że rozstrzygają samodzielnie wszelkie zagadnienia faktyczne i prawne i nie są związane rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnie skazującego wyroku sądu. W myśl art. 220 ust 1 i ust 2 od orzeczenia komisji dyscyplinarnej oraz od orzeczenia sądu koleżeńskiego przysługuje odwołanie odpowiednio do odwoławczej komisji dyscyplinarnej lub sądu koleżeńskiego drugiej instancji. Przepis art. 221 stanowi, że od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej służy skarga do sądu administracyjnego. Nie może budzić zatem wątpliwości stanowisko, że podstawę dla orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie skargi na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów stanowi przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1276 z późn. zm.)- dalej ustawa p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle przepisu art. 221 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a kognicji sądu administracyjnego- zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego- poddane są tylko prawomocne rozstrzygnięcia odwoławczych komisji dyscyplinarnych mające charakter orzeczeń. Żaden bowiem przepis ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie przewiduje dopuszczalności skargi na rozstrzygnięcia odwoławczej komisji dyscyplinarnej inne niż orzeczenia. W myśl natomiast przepisu art. 223 do postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego wobec studentów, z wyjątkiem postępowania przed sądem koleżeńskim, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997r kodeks postępowania karnego z wyłączeniem art. 82. W przepisie art. 224 ustawy zawarta jest delegacja dla ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego do określenia w drodze rozporządzenia, szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, określająca w punktach 1-6 materie poddane regulacji tym aktem. W szczególności przepis art. 224 pkt 4 umocowuje właściwego ministra do spraw szkolnictwa wyższego do uregulowania postępowania dyscyplinarnego w uczelni oraz przed odwoławczą komisją dyscyplinarną obejmującego rozpoznanie wniosku przez skąd orzekający na posiedzeniu niejawnym oraz rozprawie. Stosownie do regulacji zawartej w przepisie art. 275 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w sprawie zastosowanie miały przepisy wydanego na podstawie ustawy z dnia 12 września 1990r o szkolnictwie wyższym Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lipca 1991r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego wobec studentów ( Dz. U. Nr 63, poz. 269). Z przepisów tego Rozporządzenia, a w szczególności postanowień §§13 ust. 3, oraz § 23, 24 i 25 wynika, iż forma orzeczenia zastrzeżona jest dla merytorycznego rozstrzygnięcia przez komisję dyscyplinarną w przedmiocie ukarania, uniewinnienia lub umorzenia postępowania. Inne rodzaje rozstrzygnięć w kwestiach wymienionych w rozporządzeniu następują w formie postanowienia. Podobne regulacje zawiera obowiązujące od dnia 3 stycznia 2007r w jego miejsce Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 6 grudnia 2006r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego wobec studentów ( Dz. U. 236, poz. 1707). Zarazem żaden przepis Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lipca 1991r w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego wobec studentów - dalej Rozporządzenie - nie reguluje formy i podstawy rozstrzygnięć komisji odwoławczych, których przedmiotem jest sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich. Z tych względów podstawę prawną sprostowania przez komisję dyscyplinarną omyłek pisarskich stanowi przepis art. 223 ustawy w związku z odpowiednio stosowanymi przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997r kodeks postępowania karnego Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm.) - dalej k.p.k - dotyczącymi tej kwestii. Zgodnie z przepisem art. 105 § 1 k.p.k oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe oraz w obliczaniu terminów w orzeczeniu lub zarządzeniu albo w ich uzasadnieniu sprostować można w każdym czasie. W myśl § 2 sprostowania dokonuje organ, który popełnił omyłkę. Jeżeli postępowanie toczy się przed instancją odwoławczą, może ona z urzędu sprostować orzeczenie pierwszej instancji. Sprostowanie orzeczenia lub jego uzasadnienia następuje w drodze postanowienia , a sprostowanie zarządzenia w drodze zarządzenia (§3). Według § 4 na postanowienie lub zarządzenie co do sprostowania wydane w pierwszej instancji służy zażalenie. Z regulacji powyższych wynika przy odpowiednim stosowaniu art. 105 k..p.k do postępowania dyscyplinarnego wobec studentów, że sprostowanie orzeczeń komisji dyscyplinarnych następuje w formie postanowienia i może nastąpić w każdym czasie oraz, że tylko na postanowienie wydane w pierwszej instancji co do sprostowania służy zażalenie. Zaskarżone skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie wydane zostało przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Spraw Studentów, a więc przez organ usytuowany jako organ drugoinstancyjny. Na wydane zatem przez ten organ postanowienie z dnia [...] o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich zawartych we własnym orzeczeniu tego organu z dnia [...] zażalenie nie służyło. Przepis art. 221 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie statuuje skargi do Sądu administracyjnego od aktów wydanych w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej studentów innych niż prawomocne orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej. Na takie orzeczenie skarżąca złożyła skargę w innej sprawie III SA/Kr 449/07. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 1 Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja dotyczy skargi na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów z dnia [...] w przedmiocie sprostowania prawomocnego orzeczenia tej Komisji z dnia [...]. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.