II FZ 2/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA: Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt . I SA/Rz 643/08 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 11 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi podatkowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 643/08 w sprawie ze skargi M. K. (dalej: skarżący) oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 11 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi podatkowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, powołując się na art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wskazał także, iż obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił, zdaniem Sądu, w sposób dostateczny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, co skutkowało oddaleniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący pismem z dnia 24 listopada 2008 r. wniósł zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż jego trudna sytuacji materialna jest bezsporna, o czym świadczy chociażby treść odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w U. z dnia 2 kwietnia 2008 r. oraz treść skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. Ośrodek Zamiejscowy w K. Dlatego należy uznać, iż egzekucja zaległości podatkowej pozbawi skarżącego i jego rodzinę środków do życia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny niewątpliwie nie wyjaśnił skarżącemu w sposób dostateczny motywów swojego rozstrzygnięcia, do czego obligował go przepis art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. Niemniej jednak z treści uzasadnienia wynika, iż Sąd analizował istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W stanie sprawy podstawową kwestią, do której powinien się odnieść Sąd to wykonalność zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania w sposób dobrowolny lub w drodze egzekucji. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy więc jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie odmowy udzielenia ulgi podatkowej w formie umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. z tytułu sprzedaży nieruchomości w kwocie 7.085,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Tego rodzaju akt prawny nie ma znamion wykonalności, ponieważ nie nakłada na stronę ani żadnych obowiązków ani też uprawnień. Konkludując, w tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy art. 61 § 3 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.