II SA/Ol 574/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2008 r. sprawy ze skargi C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpatrzeniu odwołania spółka C., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia "[...]", którą odmówiono wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 29 czerwca 2006 r. w przedmiocie zezwolenia spółce na zajęcie pasa drogowego wymienionych w decyzji ulic w terminie od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. w celu umieszczenia reklam. Na powyższą decyzję spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Do skargi załączono potwierdzenie uiszczenia wpisu. Z dokumentu tego, stanowiącego komputerowy wydruk polecenia przelewu, wynika, iż w dniu 16 lipca 2008r. strona skarżąca złożyła dyspozycję przelewu kwoty 200 zł na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tytułem wpisu od skargi na decyzję SKO z dnia 11 "[...]". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej jako P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast art. 221 P.p.s.a. przewiduje, że pisma wnoszone bezpośrednio do sądu przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Celem cytowanego przepisu jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Zgodnie z art. 219 § 2 P.p.s.a., obciążający pełnomocnika obowiązek uiszczenia stosownej opłaty winien być realizowany poprzez wpłatę gotówki do kasy właściwego sądu administracyjnego lub przelewem na rachunek bankowy właściwego sądu. W świetle cytowanych regulacji nie można uznać za skuteczne uiszczenie opłaty sądowej na rachunek niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W piśmiennictwie reprezentowany jest pogląd, że w takiej sytuacji termin do uiszczenia opłaty uważa się za zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy wojewódzki sąd administracyjny dokona w terminie do uiszczenia opłaty sądowej przelania wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy właściwego sądu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk i M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 718). W niniejszej sprawie w dacie wniesienia skargi skarżąca złożyła dyspozycję przelewu kwoty 200 zł na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie -jak należało- na konto tutejszego Sądu. Ponadto z tytułu przelewu nie wynika, że jest to wpis od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Skoro przedmiotowa skarga wniesiona została przez adwokata i podlegała opłacie stałej, która nie została prawidłowo uiszczona, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 221 P.p.s.a. Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.