II SA/Ol 445/08

WyrokWSA w Olsztynie2008-09-30

Skład orzekający: Zbigniew Ślusarczyk, Adam Matuszak, Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieprawidłowego wykonania wyroku sądu administracyjnego przez organ, strona może domagać się wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Nie, przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wymierzenia grzywny organowi jedynie w przypadku jego bezczynności w wykonaniu wyroku sądu, a nie w przypadku jego nieprawidłowego wykonania. Nieprawidłowe wykonanie wyroku, polegające np. na niezastosowaniu się do oceny prawnej sądu, może stanowić podstawę do uchylenia decyzji, ale nie do ukarania organu grzywną.
Stan faktyczny
Strona J. S. złożyła wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę. Po odmowie stwierdzenia wygaśnięcia przez Prezydenta Miasta i utrzymaniu tej decyzji przez Wojewodę, WSA oddalił skargę strony. NSA uchylił wyrok WSA i decyzje organów, wskazując na naruszenie przepisów Prawa budowlanego i konieczność ponownego wyjaśnienia okoliczności. Następnie Prezydent Miasta umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, co utrzymał w mocy Wojewoda. WSA uchylił te decyzje, wskazując na naruszenie art. 153 p.p.s.a. (nie uwzględnienie oceny prawnej NSA). Po prawomocności wyroku WSA, strona J. S. złożyła wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny za niewykonanie wyroków NSA i WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skargi J. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia "[...]" w sprawie wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę o sygn. akt: "[...]" - oddala skargę. Pismem z dnia "[...]" 2005r. J. S. zwrócił się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.,), decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta z dnia "[...]" udzielającej Spółdzielni A pozwolenia na budowę 11-to segmentowego budynku w zabudowie szeregowej przy ul. "[...]" (obecnie "[...]") w "[...]". Prezydent Miasta decyzją z dnia "[...]" 2006r. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia wskazanej wyżej decyzji. Decyzja Prezydenta została utrzymana w całości w mocy decyzją Wojewody z dnia "[...]" 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu skargi J. S. wyrokiem z dnia 3 października 2006r. oddalił skargę. Powyższy wyrok został zaskarżony przez J. S. skargą kasacyjną. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2007r., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, jak też decyzję Wojewody z dnia "[...]" 2006r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" 2006r. Uzasadniając orzeczenie NSA wskazał m.in., iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, co uzasadnia jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), a w toku ponownego rozpoznania sprawy konieczne jest wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które mogą stanowić podstawę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją z dnia "[...]" 2007r. Prezydent Miasta umorzył postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego z dnia "[...]" udzielającej pozwolenie na budowę 11-to segmentowego budynku w zabudowie szeregowej przy ul. "[...]". W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe bowiem wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji wpłynął od osoby nie będącej stroną w postępowaniu, a podmiot, do którego była kierowana decyzja - Spółdzielnia A - został zlikwidowany i nie posiada następców prawnych. Wojewoda decyzją z dnia "[...]" 2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]" 2007r. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzję Wojewody z dnia "[...]" 2007r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że uchylenie zakwestionowanych decyzji jest konieczne ze względu na naruszenie przez organy administracji obu instancji art. 153 p.p.s.a., bowiem ponownie rozpatrując sprawę nie uwzględniły one oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, czym naruszyły zasadę związania organu oceną prawną. Przede wszystkim organy nie wyjaśniły dlaczego w ich ocenie budowa obiektu przy ul. "[...]" została uznana za zakończoną, a także dlaczego J. S. nie ma prawa do występowania w sprawie jako strona postępowania, zaś zlikwidowana spółdzielnia nie ma następców prawnych. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie uprawomocnił się w dniu 21 marca 2008r. Pismami z dnia "[...]" 2008r. i z dnia "[...]" 2008r. J. S. wezwał Prezydenta Miasta do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2007r. i wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008r. Wnioskiem z dnia "[...]" 2008r. J. S., powołując się na art. 154 § 1 p.p.s.a., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2007r. i niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008r. W odpowiedzi z dnia "[...]" 2008r. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie wniosku o ukaranie organu grzywną. Podniósł, iż odpis prawomocnego wyroku z dnia 29 stycznia 2008r., wraz z aktami administracyjnymi sprawy został przekazany do Urzędu Miasta w dniu "[...]" 2008r., a już w dniu "[...]" akta sprawy zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej w "[...]" na jej żądanie i powróciły po wykorzystaniu w dniu "[...]" 2008r. Dodał, iż w sprawie ponownego rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę organ drugiej instancji nie wyznaczył jeszcze terminu załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą żądania skarżącego w niniejszej sprawie jest przepis art. 154 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Podstawą orzekania w oparciu o wskazany wyżej przepis i stosowania środków w nim przewidzianych, jest uprzednie stwierdzenie, że organ którego działania dotyczy orzeczenie Sądu, nie wykonał w całości lub w części tego orzeczenia. Nie wykonać orzeczenia Sądu w rozumieniu tego przepisu znaczy pozostawać w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 maja 2001r., sygn. II SA 2015/00, publ. LEX nr 57180). Jeśli zatem właściwy organ administracji publicznej prowadzi, po otrzymaniu wyroku sądu administracyjnego, postępowanie i kończy je wydaniem decyzji administracyjnej, Sąd nie może wobec tego organu zastosować grzywny przewidzianej w powołanym wyżej przepisie. Wniosek strony domagającej się mimo tego wymierzenia grzywny musi być uznany za bezzasadny. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Po wydaniu wyroku z dnia 13 czerwca 2007r., którym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 października 2006r., jak też decyzję Wojewody z dnia "[...]" 2006r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" 2006r. Organ pierwszej instancji (Prezydent Miasta) wszczął postępowanie administracyjne, które zakończył wydaniem decyzji z dnia "[...]" 2007r. W konsekwencji decyzja ta, jak też utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego (decyzja Wojewody z dnia "[...]" 2007r.) zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008r. ze względu na naruszenie przez organy administracji obu instancji art. 153 p.p.s.a. polegające na nie uwzględnieniu oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2007r. Wskazać jednakże należy, iż odstąpienie od wiążącej oceny prawnej zawartej w wydanym przez sąd wyroku nie stanowi niewykonania orzeczenia sądowego, lecz jego nieprawidłowe wykonanie. Niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku sądu może z kolei stanowić podstawę jedynie do uchylenia decyzji, nie może natomiast skutkować ukaraniem organu grzywną. Powyższe wskazuje, iż w sprawie nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca żądanie wymierzenia grzywny organowi na zasadzie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przesłanką wymierzenia grzywny z tego przepisu jest bowiem bezczynność organu administracji w wykonaniu wyroku sądu, a nie jego nieprawidłowe wykonanie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. ----------------------- 1

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło