II OZ 1316/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt II SA/Po 753/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 października 2008 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił P. P. wstrzymania wykonania w/w decyzji, wskazując, że decyzja ta nie podlega wykonaniu, gdy stanowi jedynie konieczny warunek dla przyszłego postępowania inwestora podejmowanego w ramach przepisów prawa budowlanego, a wszelkie czynności wykonawcze w zakresie inwestycji mogą być podjęte dopiero po uzyskaniu stosownego aktu w postaci pozwolenia na budowę. P. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, w którym podniósł zarzut naruszenia art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 184 Konstytucji RP oraz art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W obszernym uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci skutecznego ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę dla inwestycji, która może rażąco naruszać wymogi ładu przestrzennego. Skuteczność wniosku o pozwolenie na budowę polegać będzie na tym, że organ będąc związany ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, będzie miał obowiązek wydać pozwolenie na budowę bez względu na zgodność z prawem decyzji o charakterze prejudycjalnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Jak przyjęto w judykaturze, decyzja o ustaleniu warunków zabudowy terenu nie podlega wykonaniu ze względu na jej przedmiot. Jest to bowiem jedynie promesa uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie może natomiast ona stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym nie ma podstaw do zastosowania art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się natomiast do podnoszonego w zażaleniu argumentu, że inwestor rozpoczął starania o wydanie pozwolenia na budowę planowanej inwestycji, wskazać należy, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.