I OSK 1508/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1084/08 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. B. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że sąd jest obowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy zaskarżony akt lub czynność podlega jego kontroli. Dokonując tego rodzaju ustalenia nie można poprzestać tylko na zbadaniu, czy zaskarżony akt mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lecz należy również uwzględnić regulacje szczególne, na mocy których kognicja sądowoadministracyjna została wyłączona. Stosownie do treści art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk służbowych Szefowie SKW i SWW na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych stanowi, iż skarga do sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wyłączenie przewidziane w art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przesądza o niedopuszczalności skargi wnoszonej na wszystkie decyzje wydawane w zakresie określonym tym przepisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że przedmiot postępowania administracyjnego poddanego kontroli Sądu nie dotyczy rozstrzygnięcia o uposażeniu należnym żołnierzowi zawodowemu zwalnianemu z zajmowanego stanowiska służbowego. Sama zaś problematyka zwalniania żołnierza ze stanowiska służbowego wyłączona została przez ustawodawcę spod kontroli sądowoadministracyjnej. Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł skarżący. Kwestowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 8 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych poprzez odrzucenie skargi, podczas gdy decyzja Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego nie dotyczyła wyłącznie zwolnienia ze stanowiska służbowego ale jej przedmiotem było także rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia terminu zwolnienia z zajmowanego stanowiska. W ocenie pełnomocnika skarżącego, decyzja Szefa SKW z dnia [...] kwietnia 2008 r. dotyczy zwolnienia ze stanowiska służbowego jedynie w części, ponieważ dodatkowo zawiera także rozstrzygnięcie w przedmiocie terminu zwolnienia ze stanowiska. Brak w przepisach podstawy do określenia terminu wykonania decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby powoduje, że decyzje wydane w sprawie skarżącego powinny zostać uznane za nieważne na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie terminu zwolnienia ze służby jest samodzielnym elementem decyzji i zdaniem skarżącego może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pełnomocnik organu złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zakres działania sądów administracyjnych na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., został ukształtowany szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej wyznaczony przez art. 3 § 2 P.p.s.a. Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Kwestie kognicji sądu administracyjnego mogą ustalać również przepisy ustaw szczególnych, tak jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk służbowych Szefowie SKW i SWW na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W myśl natomiast art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych skarga nie może być wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzje wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Przedmiotem kwestionowanej przed sądem administracyjnym decyzji jest, jak słusznie przyjął Sąd I instancji, zwolnienie skarżącego ze służby wojskowej. Okoliczność ta zaś przesądzała o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na tego rodzaju akt administracyjny. Dodać należy, iż kontrolowany akt Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego nie dotyczył kwestii uposażenia należnego zwalnianemu żołnierzowi ze służby wojskowej. W tych okolicznościach zaś, należało dojść do wniosku, iż kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 orzekł jak w sentencji postanowienia.