I SA/Wa 777/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Skiba Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2008 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania o odszkodowanie za nieruchomość położoną w S. przy ul. [...]. Z ustaleń organu wynika, że postępowanie w sprawie będącej przedmiotem zaskarżonego postanowienia Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. zostało wszczęte na wniosek A. W. Organ podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 752/06 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] orzekającą o umorzeniu postępowania w przedmiocie odszkodowania za wyżej wskazaną nieruchomość. Wojewoda [...] wskazał, że na rozprawie administracyjnej w dniu 4 grudnia 2007 r. Burmistrz Miasta S. wystąpił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. o zawieszenie postępowania w sprawie o odszkodowanie za powyższą nieruchomość z uwagi na złożony w dniu 29 listopada 2007 r. do Ministra Infrastruktury wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r., nr [...] i stwierdzającej nieważność decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] marca 1985 r., nr [...] ustalającej odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość. W dniu 2 stycznia 2008 r. Burmistrz Miasta S. wniósł zażalenie na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Rozpatrując zażalenie Wojewoda [...] stwierdził, że postępowanie nadzwyczajne, którego przedmiotem jest ocena legalności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2002 r. uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r. i stwierdzającej nieważność decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] marca 1985 r. ustalającej odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość ma pierwszeństwo przed postępowaniem administracyjnym w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w S. przy ul. [...]. Orzeczenie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast będzie bowiem wywierać skutek przy rozstrzyganiu sprawy o odszkodowanie za niniejszą nieruchomość. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. W., wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca podniosła m. in., że Miasto S. nie jest stroną postępowania w sprawie o odszkodowanie za wyżej wskazaną nieruchomość i nie miało prawa złożyć wniosku o zawieszenie niniejszego postępowania, bowiem postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek skarżącej, a nie Burmistrza Miasta S. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną "P.p.s.a.", Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnoszono w skardze. W ocenie Sądu skarga, choć nie z powodów podniesionych przez skarżącą, jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy procedury administracyjnej w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r, na mocy którego uchylono postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. odmawiające zawieszenia przedmiotowego postępowania. Podstawą wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem: § 1 organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. § 2 organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis art. 138 k.p.a. zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego. Oznacza to, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej niż wymienione w komentowanym przepisie. W ocenie Sądu, w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę rozstrzygnięcie organu odwoławczego ograniczające się tylko do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji narusza przepis art. 138 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy (wyrok WSA z 23.06.2005 r., I SA/Wa 996/04, LEX nr 179240). Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisu art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Mając zaś na uwadze, że zaskarżone postanowienie podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego z powyższej przyczyny, Sąd nie badał merytorycznie tego postanowienia, pod względem jego zgodności z prawem. Ponadto Sąd nie podziela stanowiska zawartego w skardze, że Miasto S. nie jest stroną postępowania w sprawie o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, bowiem jest ono właścicielem tej nieruchomości. Rozpoznając ponownie sprawę, organ odwoławczy winien rozważyć wskazane wyżej okoliczności i wydać postanowienie zawierające w swojej treści elementy wskazane w dyspozycji art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł w sentencji.