II SA/Bk 453/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 07 października 2008 r. sprawy ze skargi D. i M. A. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] lutego 2008r. nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071) oraz art. 51 ust.1 pkt 1 oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] nakazującą państwu D. i M. K. rozbiórkę fundamentu pod budynek gospodarczy, wybudowanego na działce oznaczonej nr [...]/[...] we wsi K., gm. W. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne: W dniu 19 października 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. dokonał kontroli budowy budynku gospodarczego o pow. 23,20 m2, położonego na działce oznaczonej nr geod. [...]/[...] we wsi K., gm. W., stanowiącej współwłasność D. i M. K. W wyniku dokonanych oględzin ustalono, że na ww. działce inwestor wykonał fundamenty i izolację poziomą budynku. Z ustaleń organu wynikało również, że przedmiotowa budowa jest realizowana w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach Rozporządzenia nr 25/03 Wojewody Podlaskiego z dnia 6 listopada 2003r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Suwalskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz.Woj. Podlaskiego z 2003r., nr 117, poz. 2162) oraz Rozporządzenia nr 4/06 Wojewody Podlaskiego z dnia 31 sierpnia 2006r. w sprawie Suwalskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego z 2006r., nr 221, poz. 2157). W tych okolicznościach organ postanowieniem z dnia [...] października 2007r. nr [...] wstrzymał roboty budowlane prowadzone przez M. A. K. na podstawie zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...]. Przedmiotowe postanowienie wskutek jego zaskarżenia, zostało utrzymane w mocy postanowieniem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2007r. Kontynuując wszczęte postępowanie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. w dniu [...] grudnia 2007r. wydał decyzję, w której na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał Państwu D. i M. K. rozbiórkę fundamentu, wybudowanego na działce o nr geod. [...]/[...] we wsi K. , gm. W. W odwołaniu od powyższej decyzji M. K. zarzucił organowi I instancji obrazę art. 30 ust.5 prawa budowlanego przez zignorowanie terminu zawitego określonego w tym przepisie; art. 50 ust.1 tej ustawy poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę budowli, pomimo, że nie zaistniały warunki opisane w tym przepisie oraz art. 50 ust.4 przez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę w sytuacji, gdy minął 2-miesięczny termin unieważniający decyzję o wstrzymaniu robót budowlanych. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie podzielił zarzutów odwołującego się i zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że, pomimo, iż inwestycja skarżących powstała w oparciu o skuteczne zgłoszenie, co wynika z decyzji Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2007r., to organy nadzoru budowlanego nie były pozbawione możliwości działania, bowiem budowa kolidowała z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazał, że na terenie wsi K., na której położona jest działka o nr geod. [...]/[...] obowiązuje Rozporządzenie Wojewody Podlaskiego w sprawie ustanowienia planu Ochrony Suwalskiego Parku Krajobrazowego, które zakazuje m.in. wznoszenia jakichkolwiek obiektów budowlanych, ustawiania barakowozów i wszelkich innych obiektów tymczasowych, a realizacja nowej zabudowy zagrodowej jest możliwa wyłącznie dla gospodarstw o powierzchni pow. 10 ha użytków rolnych. Dalej organ wyjaśnił, że przedmiotowa działka zlokalizowana jest na obszarze S. Parku Krajobrazowego w 100-metrowej strefie ochronnej jeziora K., a zgodnie z §5 ust.1 pkt 6 Rozporządzenia Wojewody Podlaskiego z dnia 31 sierpnia 2006r. zakazuje się budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior. Uwzględniając powyższe okoliczności, organ odwoławczy za słuszne uznał rozstrzygniecie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S., który wstrzymał na podstawie art. 50 ust.1 pkt 4 prawa budowlanego prowadzone roboty budowlane, a następnie działając w oparciu o art. 51 ust.1 pkt 1 nakazał D. i M. K. rozbiórkę fundamentu wybudowanego na działce o nr geod. [...]/[...]. Odnosząc się z kolei do zarzutu przekroczenia 2-miesięcznego terminu na wydanie decyzji o rozbiórce wyjaśnił, że postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia jego doręczenia. Skoro, zatem postanowienie z dnia [...] października 2007r. zostało doręczone stronie w dniu 29 października 2007r., to ostatnim dniem jego ważności był dzień 29 grudnia 2007r. Tymczasem zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] grudnia 2007r. i wysłana stronom w dniu 27 grudnia 2007r., a zatem przed upływem terminu, o jakim mowa w art. 50 ust.4 prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnieśli M. A. K. i D. K., zarzucając jej obrazę art. 50 ust.4 oraz art. 51 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem skarżących Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. wydając decyzję nakazującą rozbiórkę nie zmieścił się w dwumiesięcznym terminie, albowiem ustawodawca w ustawie prawo budowlane uzależnia ważność decyzji od daty jej doręczenia stronom. Skoro zaś postanowienie o wstrzymaniu wykonywanych robót zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 października 2008r., to doręczenie decyzji o rozbiórce w dniu 10 stycznia 2008r., miało miejsce po upływie ważności ww. postanowienia. Końcowo skarżący wskazali, że powody, dla których wstrzymano prowadzoną przez nich budowę są wątpliwej jakości i pozbawione podstaw prawnych. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, ale rozstrzygając o zasadności skargi Sąd nie jest związany jej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.). W świetle powołanych kryteriów wniesiona przez D. i M. A. K. skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie zarzuty skargi sprowadzają się zasadniczo do naruszenia przez organ terminów określonych w art. 50 ust. 4 oraz art. 51 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Analizując powyższe zarzuty w pierwszej kolejności należy podkreślić różnicę w określeniu terminu utraty ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, który stosownie do art. 50 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy - wynosi dwa miesiące od dnia doręczenia stronie oraz terminu wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego, który wynosi dwa miesiące od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu robót (art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego). Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że przepis art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego nie określa jedynie terminu utraty ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ale także pośrednio termin wydania m.in. decyzji o rozbiórce, o której mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Stanowi on, bowiem, że postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie traci ważności, jeżeli w terminie dwóch miesięcy od jego doręczenia zostanie wydana decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, z czego wynika, że winna ona być wydana w tym terminie. Tymczasem w przepisie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego termin wydania takiej decyzji jest określony inaczej i jest on z reguły krótszy niż termin określony w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych z [...] października 2007r. zostało doręczone skarżącym w dniu 29 października 2007r. Ostatnim, zatem dniem ważności tego postanowienia był dzień 29 grudnia 2007r., natomiast termin do wydania decyzji o rozbiórce, o której mowa w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, upływał w dniu 23 grudnia 2007r. Uwzględniając powyższe daty nie ulega wątpliwości, że kontrolowana w niniejszym postępowaniu – decyzja z dnia [...] grudnia 2007r. nakazująca skarżącym rozbiórkę fundamentu wybudowanego na działce o nr geod. [...]/[...], została wydana zarówno w terminie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, jak i w terminie dwóch miesięcy od jego wydania. Wyjaśnić dodatkowo należy, czy w omawianych przepisach chodzi o wydanie decyzji o rozbiórce, czy - jak podnoszą to skarżący - również o jej doręczenie adresatom. W ocenie Sądu żadna z ww. regulacji nie wskazuje wprost, aby chodziło o doręczenie decyzji. Wręcz przeciwnie w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego mowa jest wyraźnie o wydaniu decyzji. Co więcej, w tym przepisie mowa jest o wydaniu decyzji obok sformułowania o doręczeniu postanowienia o wstrzymaniu robót. Nie można, zatem dwom różnym sformułowaniom nadawać tej samej treści i przyjmować, iż także w przypadku wydania decyzji tak naprawdę chodzi o jej doręczenie (tak: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 listopada 2007r., II SA/Gd 621/07, niepublik.). Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, wystarczy, zatem aby w terminach określonych w art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, decyzja o rozbiórce została wydana, co też uczyniono w niniejszej sprawie. Odnosząc się po pozostałych zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w skardze, a mianowicie wstrzymania prowadzonych robót budowlanych bez podstawy prawnej, podnieść należy, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. w postanowieniu z dnia [...] października 2007r. wyraźnie wskazał podstawę prawną - art. 50 ust.1 pkt 4 Prawa budowlanego. Przepis ten umożliwia organom nadzoru budowlanego wstrzymanie robót budowlanych, jeżeli prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Wstrzymanie takie jest możliwe nawet wówczas, gdy roboty budowlane prowadzone są w oparciu o skuteczne zgłoszenie. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] października 2007r. organ dokładnie też wyjaśnił skarżącym, jakie przepisy prawa narusza prowadzona przez nich inwestycja, wskazując na rozporządzenie Wojewody Podlaskiego Nr 04/06 z dnia 31 sierpnia 2006r. w sprawie Suwalskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz.Woj. Podlaskiego z z 2006r., Nr 221, poz. 2157) oraz rozporządzenie Wojewody Podlaskiego Nr 25/03 w sprawie ustanowienia planu Ochrony Suwalskiego Parku Krajobrazowego z dnia 6 listopada 2003r. (Dz.Urz. Woj. Podlaskiego z 2003r., Nr 117, poz. 2162). Przepisy te zakazują, m.in. wznoszenia jakichkolwiek nowych obiektów budowlanych, ustawiania barakowozów i wszelkich innych obiektów tymczasowych, a realizacja nowej zabudowy zagrodowej jest możliwa wyłącznie dla gospodarstw o powierzchni pow. 10 ha użytków rolnych. W konsekwencji skoro inwestycja skarżących naruszała ww. regulacje, organ nadzoru budowlanego miał podstawę prawną, ażeby wstrzymać prowadzone roboty na podstawie art. 50 ust.1 pkt 4 Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe i fakt, że zarzuty skarżących nie znalazły uzasadnienia w niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.