VII SA/Wa 1133/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2008 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala VII S.A./Wa 1133/08 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku J. J. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007r., działając na podstawie art. 158 § 1 kpa decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podał, iż wszczął na wniosek J. J. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007r. wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, którą organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] listopada 2006r. i nakazał J. J. dokonanie rozbiórki budowli w postaci fundamentu żelbetowego pod przesiewacze, wybudowanego bez pozwolenia na budowę i zlokalizowanego na działce nr [...] w międzywału rzeki W., w miejscowości B., po południowej stronie drogi wojewódzkiej nr [...], w rejonie mostu na rzece W.. Z uzasadnienia kontrolowanej decyzji wynika, że zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa podyktowane było błędnym wskazaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. podstawy prawnej decyzji rozbiórkowej. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zebrany w sprawie materiał dowodowy upoważniał organy nadzoru budowlanego do uznania inwestycji zrealizowanej przez J. J. za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego badana decyzja nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących koniecznością orzeczenia nieważności. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...] utrzymał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa swoją własną decyzję. Organ podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację podnosząc dodatkowo, iż podstawą zakwalifikowania inwestycji wykonanej przez J. J. jako fundamentu żelbetowego pod przesiewacze były dowody wskazane przez Urząd Gminy O. i Starostwo Powiatowe w O. i ocenione zgodnie z art. 76 § 1 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. J. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. S.. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 107 § 3 kpa przez brak wykazania, że "płyty betonowe stanowiące przedmiot kontrolowanego postępowania są obiektami budowlanymi – budowlami oraz co za tym idzie, że istniała podstawa prawna do nakazania ich rozbiórki". Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa "w zakresie w jakim stanowił on podstawę do wyłączenia z mocy prawa pracownika organu orzekającego Pani M. M. od udziału w wydawaniu zaskarżonej decyzji". W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r. i utrzymana nią w mocy decyzja tego samego organu odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007r. nakazującej J. J. rozbiórkę wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę fundamentu żelbetowego pod przesiewacze. Obie decyzje wydane zostały w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności, które ma charakter nadzwyczajny, a jego celem jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą nieważności. Zgodzić należy się ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż kontrolowana w postępowaniu nadzwyczajnym decyzja rozbiórkowa [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007r. nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących koniecznością stwierdzenia jej nieważności. Wbrew zarzutowi skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykazał ponad wszelką wątpliwość, iż inwestor J. J. samowolnie wybudowała w 2006r. fundament żelbetowy pod przesiewacze. Taki właśnie charakter inwestycji wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego na który powołał się Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. W trakcie budowy przedmiotowego fundamentu były przeprowadzone oględziny i w protokole z dnia 18 sierpnia 2006r. stwierdzono wykonywanie zbrojenia oraz deskowanie prawdopodobnie przyszłego bloku żelbetowego o rzucie w kształcie litery " L" co udokumentowano zdjęciami fotograficznymi. Podczas kolejnych oględzin przeprowadzonych w dniu 10 października 2006r wykonane zostały dalsze zdjęcia, a inwestor J. J. oświadczyła, że obiekt podlegający oględzinom nie jest fundamentem lecz jest to 12 płyt żelbetowych. W związku z wyjaśnieniami inwestora (protokół z dnia 04.09.2006r. – k 13), iż konstrukcja płyty żelbetowej o kształcie litery L nie ma określonego przeznaczenia organ nadzoru budowlanego podjął działania celem wyjaśnienia tej okoliczności. Na podstawie pisma Urzędu Gminy O. z dnia 06.09.2006r. (k –16) przesyłającego kserokopie pisma MZMiUW w sprawie uzgodnienia lokalizacji czterech taśmociągów oraz dwóch przesiewaczy w międzywału rzeki W. w B., a także dokumentacji " Koncepcja sortowni piasku i żwiru o wydajności 250 t/h [...] – B. dla Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego [...] A. K. otrzymanej ze Starostwa Powiatowego w O. organ nadzoru budowlanego ustalił, że zrealizowana budowla stanowi fundament żelbetowy pod przesiewacze kruszywa. Wymienione wyżej dokumenty urzędowe zgodnie z art. 76 § 1 kpa stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone i w aspekcie nadzwyczajnego trybu postępowania są wiążące dla Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo wyjaśnił, iż fundamenty pod maszyny i urządzenia jako odrębne po względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową są budowlami zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Przez obiekt budowlany należy rozumieć również budowlę. Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja o nakazie rozbiórki wydana została zgodnie z prawem z uwagi na brak możliwości zalegalizowania samowoli budowlanej. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa. M. M. nie wydawała decyzji w I instancji lecz otrzymała upoważnienie do ponownego rozstrzygnięcia sprawy na skutek wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.