II OW 50/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędziowie NSA Leszek Kiermaszek NSA Ludwik Żukowski Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w Krakowie a Starostą Chrzanowskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do wznowienia postępowania w sprawie rozbudowy składowiska odpadów komunalnych w B. postanawia: wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego odrzucić Pismem z dnia 27 czerwca 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Starostą Chrzanowskim w sprawie rozpatrzenia wniosków I. i M. K. i innych dotyczących inwestycji realizowanej przez Zakład Gospodarki Odpadami Komunalnymi w B.. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, iż postanowieniami z dnia 7 listopada 2006 r. i 9 listopada 2006 r. Starosta Chrzanowski uznał, że złożone wnioski ww. osób o wznowienie postępowania w sprawie rozbudowy Składowiska Odpadów Komunalnych w B., z uwagi na przywołaną w nich decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2005 r., zn. [...] (w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego) winny być rozpatrzone przez organ, który ją wydał - i na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał wnioski Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Krakowie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. wydaną na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 150 § 1 K.p.a., odmówił wznowienia postępowania osobom wcześniej wymienionym, które złożyły wnioski o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. uzgadniającą projekt budowlany przedsięwzięcia p.n. rozbudowa składowiska odpadów komunalnych w B. o minikwatery [...] - [...]. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ odmówił wznowienia postępowania, bowiem żaden z wnioskodawców nie był stroną w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wobec tego wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych. Główny Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołań, uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2007 r. w całości, decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy zaś wskazał, że sprawa wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, w szczególności wyjaśnienia kwestii strony w oparciu o przepisy art. 28-34 K.p.a. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z treści wniosków wynika, że dotyczą one istniejącego wysypiska odpadów i związanych z tym uciążliwości. Tymczasem decyzja tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. dotyczyła uzgodnienia projektu budowlanego rozbudowy istniejącego wysypiska o minikwatery [...] - [...] w B. - inwestycji, która będzie dopiero realizowana. Decyzja ta wdana została w trybie art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150), a ponieważ nie było wymagane uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie przeprowadzono postępowania w sprawie oddziaływania inwestycji na środowisko, a strony tego postępowania były ograniczone do inwestora i organu. Zgodnie z art. 46 ust. 1 Prawa ochrony środowiska wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Postępowanie to przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zapewnia możliwość udziału społeczeństwa. Organem tym jest, zgodnie z art. 378 powołanej ustawy Starosta Chrzanowski. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie nie posiada informacji, czy takie postępowanie zostało przeprowadzone, tymczasem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Chrzanowie decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części składowiska odpadów o minikwatery [...] -[...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie, po uchyleniu jego decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory kompetencyjne i spory o właściwość, o których mowa w art. 4 p.p.s.a. Aby mówić o sporze kompetencyjnym w rozumieniu przepisów art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., muszą wystąpić określone warunki faktyczne i prawne. Sporem o właściwość lub sporem kompetencyjnym jest sytuacja, w której zachodzi rozbieżność poglądów między co najmniej dwoma organami administracji publicznej co do tego, który z nich jest właściwy do rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. Sprawy takie w zależności od tego, czy danej sprawy nie chce rozstrzygnąć żaden z organów, powołując się na brak kompetencji, czy też uważają się za właściwe w danej sprawie co najmniej dwa organy, mają charakter sporów negatywnych bądź sporów pozytywnych. Jak z powyższego wynika o sporze kompetencyjnym lub sporze o właściwość można mówić wyłącznie na etapie wszczęcia postępowania administracyjnego albo wtedy, kiedy jeden z organów przekaże drugiemu organowi podanie (sprawę) na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. W tym przypadku żaden z tych warunków w dacie wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie miał miejsca, wręcz przeciwnie okoliczności sprawy wskazują na to, że wystąpienie z takim wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego było niedopuszczalne. Ewentualną możliwość wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w tym przypadku miał Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie wtedy, kiedy to Starosta Chrzanowski na zasadzie art. 65 § 1 K.p.a. przekazywał mu wnioski obywateli o wznowienie postępowania. Chociaż w przypadku wznowienia postępowania o właściwości organu decyduje to, której decyzji ostatecznej, wydanej przez jaki organ, dotyczy podanie o wznowienie postępowania. Natomiast w sprawie rozbudowy składowiska odpadów komunalnych w B., jak wynika z akt, decyzje wydał Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie (z dnia [...] sierpnia 2005 r.), Wojewoda Małopolski (z dnia [...] września 2005 r.) i Starosta Chrzanowski (z dnia [...] grudnia 2005 r.), tak więc w stosunku do wszystkich ww. decyzji mogły być złożone podania o wznowienie postępowania. W sytuacji, w której Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Krakowie wydał decyzję w dniu [...] stycznia 2007 r. odmawiającą wznowienia postępowania, którą na skutek wniesionych odwołań Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, nie może być mowy o sporze kompetencyjnym, bowiem toczy się postępowanie jurysdykcyjne, które musi się zakończyć zgodnie z art. 104 K.p.a. W trakcie postępowania administracyjnego organ administracji publicznej prowadzący je, nie może w pewnym momencie przerwać tego postępowania i wystąpić do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, którego faktycznie i prawnie nie ma, tym bardziej że organ odwoławczy w swojej decyzji jasno określił co należy wyjaśnić w sprawie. Już samo to, że w danej sprawie toczy się postępowanie administracyjne (jurysdykcyjne) świadczy o tym, że w danej sprawie nie ma sporu kompetencyjnego, czy sporu o właściwość. Postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość (art. 1 pkt 3 K.p.a.) nie może być alternatywną dla postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (art. 1 pkt 1 K.p.a). Rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie może być rozstrzygnięciem konkurencyjnym dla decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty albo innego sposobu zakończenia sprawy w danej instancji (art. 104 K.p.a.). W związku z powyższym, niedopuszczalny jest wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trakcie postępowania administracyjnego (jurysdykcyjnego), gdyż postępowanie takie powinno zakończyć się zgodnie z regułami określonymi w art. 104 K.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.