I OZ 896/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 476/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. M. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: oddalić zażalenie F. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby. Wraz ze skargą skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż istnieją poważne wątpliwości co do zasadności uznania jej przez Komisję Lekarską MSWiA inwalidą III grupy, co może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 października 2008 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił wstrzymania wykonania w/w decyzji, gdyż w jego ocenie skarżąca nie wykazała żadnych okoliczności, od których ustawodawca uzależnia możliwość wstrzymania wykonania aktów lub czynności. F. M. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wyjaśniła, iż zwolnienie ze służby w Policji z powodu orzeczenia Komisji Lekarskiej stwierdzającego jej niezdolność do służby powoduje, iż traci ona kontakt ze służbą oraz wykonywanymi zadaniami i powoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż na nowo będzie musiała się wdrażać do służby. Ponadto skarżąca podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 344/08, wstrzymał wykonanie orzeczeń Komisji Lekarskich MSWiA, co jej zdaniem powinno skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji również w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) , sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W judykaturze przyjęto pogląd, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dodatkowa wskazać należy, że z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia . Mając powyższe na uwadze, należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie wykazała, okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w przedmiotowej sprawie. Fakt kwestionowania przez skarżącą prawidłowości orzeczenia Komisji Lekarskiej MSWiA nie wywołuje skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zasługują także na uwzględnianie argumenty podnoszone w zażaleniu, gdyż utrata kontaktu ze służbą, a w konsekwencji konieczność uzupełnienia kwalifikacji w przypadku przywrócenia do służby nie może spowodować niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżąca została już zwolniona ze służby w dacie określonej w zaskarżonej decyzji. Skutki tej decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącej orzeczenie Sądu uwzględniające jej skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.