II FZ 702/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. B. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 października 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 640/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 30 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 640/08, mocą którego w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej rozporządzeniem - wezwano H. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 5 października 2010 r. na postanowienie tegoż Sądu oddalające jego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na to zarządzenie Strona wniosła o zwolnienie jej z niniejszej opłaty. W uzasadnieniu opisała swoją trudną sytuację zdrowotną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu Strony do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnej opłaty, rygor na wypadek jej nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie. Należy wyjaśnić Stronie, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie może doprowadzić do zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Przewodniczący Wydziału nie jest bowiem władny, by decydować o tym, czy strona w sprawie musi ponosić koszty, czy też nie. Obowiązek ponoszenia kosztów postępowania w sprawach sądowoadministracyjnych wynika z art. 199 P.p.s.a., a zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację życiową może nastąpić wyłącznie w trybie przepisów art. 243 i następnych P.p.s.a. (prawo pomocy), z którego to trybu Skarżący w niniejszej sprawie próbował bezskutecznie skorzystać. Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalić.