II OZ 1051/08

Dnia 15 października 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. Z. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 436/08, o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Sygn. akt II SA/Gd 436/08 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji o przeniesieniu decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej skarżącej Spółce na innego inwestora mogłoby wyrządzić skarżącej znaczną szkodę. W ocenie Sądu I instancji konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji, przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd, byłaby konieczność poniesienia przez stronę skarżącą kosztów wstrzymania procesu budowlanego objętego uzyskaną decyzją o pozwoleniu na budowę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. Z. i M. K. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podnieśli, że skarżąca spółka w dacie wydania pozwolenia na budowę oraz w dacie wydania decyzji organu I. i II. Instancji o przeniesieniu pozwolenia na budowę nie była stroną postępowania administracyjnego o udzielenie pozwolenia na budowę, gdyż działała jako inwestor zastępczy uczestników postępowania. Spółka na zlecenie uczestników postępowania podjęła się nieodpłatnego świadczenia usług o zastępstwo inwestycyjne i za wynagrodzeniem wykonania na ich rzecz robót budowlanych na tej działce. Częściowo roboty budowlane zostały wykonane w terminie (stan surowy zamknięty), a następnie od dalszej realizacji budowy Spółka odstąpiła w dniu [...] Po odstąpieniu od umowy o wykonanie robót budowlanych nie wydano inwestorom dokumentacji budowy, w związku z czym wszczęli postępowanie o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie wnoszących zażalenie, dla skarżącej Spółki nie może wyniknąć żadna szkoda, ani utrata uprawnień wynikających z decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż uzyskał pozwolenie we własnym imieniu ale na rzecz skarżących i sam zrezygnował z dalszej budowy ich budynku, ograniczając własne działania w zakresie wykonawstwa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W sytuacji gdy strona skarżąca składa wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, Sąd obowiązany jest każdorazowo zbadać okoliczności przytoczone na poparcie wniosku, w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., ale także z uwzględnieniem stanowisk pozostałych podmiotów biorących udział w postępowaniu. Czym innym jest bowiem inicjatywa do złożenia wniosku, którą - wolą ustawodawcy - przypisano wyłącznie skarżącemu, a czym innym ocena złożonego wniosku, która winna odbywać się w ramach całokształtu okoliczności danej sprawy. Dokonana przez Sąd ocena wniosku powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia, wydanego w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Z uzasadnienia musi zatem wynikać to, co miało wpływ na stanowisko Sądu; czy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zachodzi tylko po stronie skarżącego lub uczestników postępowania, czy też dotyczy wszystkich podmiotów biorących w nim udział. Jednocześnie w przypadku ustalenia, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą dotyczyć kilku podmiotów biorących udział w postępowaniu i stwierdzenia, że w tym zakresie występuje kolizja interesów stron postępowania, Sąd zobowiązany jest do wyważenia tych interesów, poprzez ocenę stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa w stosunku do każdej ze stron. Dopiero na tej podstawie Sąd może rozstrzygnąć, czy w świetle stanu faktycznego sprawy zasadne jest zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej (art. 141 § 4 w związku z art. 166 P.p.s.a.). Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia tych wymogów. Nie przedstawiono w nim bowiem analizy okoliczności podniesionych we wniosku skarżącej spółki w zestawieniu z sytuacją pozostałych stron postępowania. Sąd zacytował jedynie przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. i od razu, już bez dalszej analizy, przyjął, że przywołane przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności stanowią przesłanki określone w tym przepisie. Uzasadnienie nie wskazuje żadnych faktów, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ponieważ zarówno uwzględnienie wniosku jak i odmowa wstrzymania wykonania decyzji może spowodować straty dla jednej i drugiej spierającej się strony postępowania dlatego Sąd I instancji powinien rozważyć bardziej dokładnie okoliczności tej sprawy i dać temu wyraz w uzasadnieniu postanowienia W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia