I OZ 183/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokat M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 842/08 o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie za skargi E. U. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 842/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania adwokat M. S. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż z treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 153, poz. 1348 ze zm.) wynika jednoznacznie, że oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi ono bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną pełnomocnik z urzędu nie otrzymał wynagrodzenia. W niniejszej sprawie adwokat M. S. nie złożyła stosownego oświadczenia, a zatem brak jest podstaw, w ocenie Sądu I instancji, do uznania, że zostały spełnione warunki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi żądanego wynagrodzenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła adwokat M. S., wnosząc o uchylenie przedmiotowego orzeczenia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wyżej wymienionemu orzeczeniu wnosząca zażalenie zarzuciła rażące naruszenie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż brak we wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi określenia "w całości" nie można uznać za brak i to brak niepodlegający uzupełnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie podlega oddaleniu. Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do treści § 20 powyższego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, iż z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a. Oświadczenie pełnomocnika, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r. o sygn. Akt I OZ 390/08). Reasumując, skoro wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, to zasadnie Sąd I instancji odmówił przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.