III SA/Kr 760/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek spr. Sędziowie : WSA Halina Jakubiec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi J. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu s k a r g ę o d d a l a . Starosta decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu wniosku skarżącego J. U. z dnia 29 maja 2002r. zarejestrował przyczepę lekką marki [...], nr nadwozia [...], wydając dowód rejestracyjny seria i numer [...], tablice rejestracyjne numer [...], znak legalizacyjny numer [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 1175/06 uchylił poprzednie decyzje w tej sprawie. Organ rejestrujący ponownie rozpatrzył wniosek i ustalił, że skarżący złożył wniosek o rejestrację pojazdu - przyczepy lekkiej marki [...], przedkładając: zaświadczenie nr [...] wystawione przez Stację Kontroli Pojazdów w S. z dnia [...], potwierdzenie wpłaty kwoty 100 zł., zaświadczenie nr [...] o przeprowadzonym badaniu pojazdu marki [...], co do zgodności z warunkami technicznymi z dnia [...], oświadczenie o wykonaniu przyczepy we własnym zakresie. Na podstawie tych dokumentów organ rejestrujący decyzją z dnia [...] dokonał rejestracji przedmiotowej przyczepy i decyzja ta została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymana w mocy decyzją z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. akt II S.A./Kr 3397/02 stwierdził nieważność tych decyzji. Organ rejestrujący ponownie rozpoznał wniosek skarżącego i dokonał rejestracji przedmiotowej przyczepy decyzją z dnia [...] o czasowej rejestracji pojazdu. Decyzją z dnia [...] organ I instancji zarejestrował pojazd marki [...], równocześnie wydając dowód rejestracyjny oraz dokonując innych czynności związanych z rejestracją. Skarżący nie zgodził się z treścią decyzji oraz zapisami w dowodzie rejestracyjnym i żądał uzupełnienia decyzji, czemu organ odmówił. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]. J. U. złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcia i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 1175/06, uchylił powyższe decyzje i postanowienia. Mając na uwadze zalecenia Sądu organ I instancji uznał, że skarżący złożył kompletny wniosek wraz z załącznikami, które uprawniają do dokonania rejestracji pojazdu marki [...] i wydania dowodu rejestracyjnego, tablicy rejestracyjnej. Decyzja została wydana zgodnie z art. 73 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w szczególności § 2 ust. 10 oraz załącznikiem nr 2a do rozporządzenia -"Wzór decyzji o rejestracji, czasowej rejestracji albo wyrejestrowaniu pojazdu" oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, w szczególności załącznikiem nr 1 do rozporządzenia - "Instrukcja w sprawie rejestracji pojazdów". Organ I instancji wskazał, że mając na uwadze dotychczasowe zastrzeżenia skarżącego dotyczące treści decyzji o rejestracji oraz dowodów rejestracyjnych uprzednio mu wydanych, organ w treści dowodu rejestracyjnego wydanego na podstawie niniejszego rozstrzygnięcia zastosował § 11 ust 1 pkt 4 "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" i wpisał w rubryce określającej "Termin badania technicznego" znaki "- - -". Przyjęte zostało takie oznaczenie pomimo wskazanego przez skarżącego alternatywnego zapisu poprzez zamieszczenie słowa "bezterminowo", ponieważ Instrukcja nie dopuszcza rozwiązań wariantowych i nie przewiduje wpisu innego niż zamieszczony w dowodzie rejestracyjnym. W konsekwencji wpis słowa "bezterminowo" nie jest dopuszczalny. Ponadto organ I instancji wskazał, że nie może uwzględnić żądania o zamieszczenie w treści decyzji o rejestracji pojazdu danych obejmujących jego rodzaj - przyczepa lekka. Zdaniem organu, zarówno decyzja jak i wydany w jej wykonaniu dowód rejestracyjny, winny być zgodne z obowiązującymi przepisami (wzorami). Treść decyzji odpowiada treści dowodu rejestracyjnego wydanego na jej podstawie. J. U. wniósł odwołanie od powyższej decyzji podnosząc zastrzeżenie do wpisu w dowodzie rejestracyjnym strona 2 w rubryce "Termin Badania Technicznego" poprzez umieszczenia tam daty, podpisu oraz pieczęci urzędowej. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i zobowiązanie organu I instancji do wydania dowodu rejestracyjnego wypisanego w taki sposób, żeby w sześciu rubrykach Termin Badania Technicznego wpisane były tylko znaki "- - -", zgodnie z treścią § 11 ust 1 pkt 4 Instrukcji. Wskazał, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji podtrzymał, iż nie może uwzględnić wniosku odnośnie wpisu w sentencji decyzji rodzaju pojazdu tj. - przyczepa lekka. Zdaniem skarżącego dowód rejestracyjny jest wadliwy i niezgodny z przepisami, ponieważ w rubryce "Termin Badania Technicznego " jest wpis daty, pieczęć i podpis. Pojazd zarejestrowany to przyczepa lekka. Zgodnie z przepisami prawa oraz zgodnie z treścią § 11 ust 1 pkt 4 w rubrykach, których wypełnienie nie dotyczy danego pojazdu, drukuje się znaki "- - -". Dlatego dowodu rejestracyjnego skarżący nie odebrał. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 66 w związku z art. 72, 73 , art. 76 ust. 1 pkt 3, art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 81 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, § 11 Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 roku w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, art. 7 w zw. z art. 77, art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło, że treść odwołania nie jest zbieżna z treścią decyzji organu I instancji, przez co zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Po zapoznaniu się z treścią decyzji organu I instancji i znajdującym się w aktach sprawy oryginałem dowodu rejestracyjnego Kolegium stwierdziło, że w sentencji decyzji organu I instancji jest wyraźnie stwierdzone, że organ rejestruje przyczepę lekką marki [...]. Ta okoliczność nie powinna, zatem budzić wątpliwości. Kolegium dostrzegło, że wskutek omyłki pisarskiej organ I instancji zamieścił w uzasadnieniu decyzji zdanie niemające logicznego związku z treścią sentencji i uzasadnienia decyzji: "Organ rejestrujący nie może uwzględnić żądania wnioskodawcy o zamieszczenie w treści decyzji o rejestracji danych pojazdu - danych obejmujących jego rodzaj - tutaj - przyczepa lekka". Kolegium podkreśliło, że z treści sentencji i pozostałej części uzasadnienia decyzji organu I instancji w sposób oczywisty wynika, że rejestracji podlega przyczepa lekka. W związku z tym Kolegium stwierdziło, że uzasadnienie decyzji organu I instancji w zacytowanym zakresie nie posiada znaczenia prawnego, czyli nie wywołuje skutków prawnych. Pojęcie przyczepy lekkiej jest pojęciem kwalifikowanym na gruncie ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż zgodnie z treścią art. 81 ust. 7 ustawy: "motorower, przyczepa lekka i pojazd zabytkowy nie podlegają okresowym badaniom technicznym". Zdaniem Kolegium zarzuty dotyczące powinności zamieszczenia przez organ I instancji w rubryce dowodu rejestracyjnego "Termin badania technicznego" znaków "- - -", nie mogą być uwzględnione, gdyż takie znaki w odpowiedniej rubryce dowodu rejestracyjnego istnieją. Zarówno decyzja organu I instancji jak i dowód rejestracyjny są zgodne z treścią prawa a w uzasadnieniu decyzji organ I instancji prawidłowo stwierdził, że zastosował § 11 ust. 1 pkt 4 "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" i wpisał w rubryce określającej termin badania technicznego znaki "- - -". Zgodnie z przywołana normą w rubrykach, których wypełnienie nie dotyczy danego pojazdu, drukuje się znaki "- - -". J. U. wniósł skargę na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się jej uchylenia oraz zobowiązania organu I instancji do wydania dowodu rejestracyjnego wypełnionego tak, ażeby w rubrykach, których wypełnienie nie dotyczy wpisane były tylko znaki "- - -", zgodnie z treścią § 11 ust.1 pkt 4 Instrukcji. Skarżący wniósł także o rekompensatę finansową za pozbawienie go korzystania z przedmiotowej przyczepy poprzez niewydanie dowodu rejestracyjnego. Podniósł, że nie kwestionował decyzji organu I instancji w sentencji której jest zapis, iż rejestruje się pojazd "przyczepę lekką marki [...]". Przedmiotem skargi jest brak wpisu w dowodzie rejestracyjnym w rubrykach "Termin Badania Technicznego", (tzw. znaków) oraz nieprawidłowy wpis w tejże rubryce (wpisanie daty, pieczęci oraz podpisu) - niezgodnie z § 11 ust.1 pkt 4. Pojazd, który został zarejestrowany to - przyczepa lekka - zgodnie z treścią art. 81 ust. 7 ustawy- Prawo o ruchu drogowym, która nie podlega okresowym badaniom technicznym. Skarżący podniósł, że nie wydano mu dowodu rejestracyjnego. W chwili obecnej nie może jako właściciel korzystać z przyczepy, ponieważ posiada tylko pozwolenie czasowe, które utraciło ważność. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w przedmiocie nielegalności decyzji oraz o jej odrzucenie w przedmiocie roszczeń odszkodowawczych, a także o zasądzenie kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zdaniem Kolegium jego jak i decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. Zarówno w uzasadnieniu decyzji Kolegium, jak i w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, znajduje się stwierdzenie, że w rubryce określającej termin badania technicznego znak "- - -" oznacza, że wypełnienie tej rubryki nie dotyczy danego pojazdu. W tej sytuacji, wobec tak wyraźnego stwierdzenia w treści decyzji, że wypełnienie rubryki Termin Badania Technicznego, nie dotyczy danego pojazdu - wypełnianie, poza pierwszą, następnych takich samych rubryk znakiem: "- - -", jest możliwe, ale nie bezwzględnie konieczne, a brak ich wypełnienia znakami "- - -", nie stanowi, zdaniem Kolegium, przesłanki uzasadniającej zmianę zaskarżonych decyzji. Kolegium zwróciło uwagę, że w zakresie jego kognicji znajduje się kontrola instancyjna zaskarżonej decyzji organu I instancji, z której treści jednoznacznie wynika, iż przyczepa lekka nie podlega badaniom technicznym a zatem terminom badań technicznych. Sposób wypełnienia dowodu rejestracyjnego stanowi przejaw czynności faktycznej, wtórnej wobec decyzji administracyjnej, która to czynność -zdaniem Kolegium - została podjęta zgodnie z prawem, a przynajmniej w sposób dopuszczony przez prawo. Ponadto Kolegium stwierdziło, że kwestie odszkodowawcze za działania organów władzy publicznej są regulowane odpowiednimi postanowieniami Konstytucji, Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór między skarżącym a organem rejestrującym dotyczy wpisu w wydanym w wykonaniu decyzji o rejestracji przyczepy lekkiej marki [...], nr nadwozia [...], dowodzie rejestracyjnym seria i numer [...], w rubryce "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" oprócz znaków "- - -", także daty, pieczęci oraz złożeniu podpisu oraz braku wpisu w pozostałych rubrykach "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" znaków "- - -". Zgodnie z treścią art. 73 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 z późn. zm.), rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3 (art.71 ust. 1 ustawy). W oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy- Prawo o ruchu drogowym wydane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2003 r., nr 192, poz. 1878 z późn. zm.). Zgodnie z §1 pkt 9 tego rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dowodzie rejestracyjnym, pozwoleniu czasowym, pozwoleniu czasowym do wielokrotnego stosowania, nalepce kontrolnej - rozumie się przez to odpowiednie dokumenty i oznaczenia, których wzory określają załączniki nr 3-6 do rozporządzenia o rejestracji pojazdów. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2002 r., nr 133, poz. 1123 z późn. zm.), określa w załączniku Nr 3 wzór dowodu rejestracyjnego, z którego wynika, że dowód rejestracyjny zawiera wiele różnych rubryk w tym na stronie 2, sześć rubryk "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" z uwidocznionym tam znakiem "mp." Zgodnie z § 11 ust 1 pkt 4 "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach: dowód rejestracyjny, (...) wystawia się następująco, w rubrykach których wypełnienie nie dotyczy drukuje się znaki "- - -". Dokumenty, o którym mowa w ust.1, podpisuje się i oznacza zgodnie z następującymi zasadami: dowód rejestracyjny na stronie 2 w rubryce "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" w miejscu "mp." - przystawia się okrągłą pieczątkę organu rejestrującego, jeżeli termin ten wpisuje organ rejestrujący albo pieczątkę identyfikacyjną uprawnionego diagnosty, jeżeli termin ten wpisuje uprawniony diagnosta; przepis art. 82 ustawy stosuje się odpowiednio (§ 11 ust. 4 pkt 1 c Instrukcji). Organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu (art. 82. 1 ustawy). Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania i po uiszczeniu przez właściciela pojazdu opłaty ewidencyjnej (art.82 ust. 2 ustawy). Pojazd, który został zarejestrowany to - przyczepa lekka - zgodnie z treścią art. 81 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym, która nie podlega okresowym badaniom technicznym. W ocenie Sądu w sprawie podanej kontroli na skutek wniesionej skargi, organ I instancji i Kolegium trafnie wskazały, że w wykonaniu decyzji o rejestracji pojazdu w sporządzonym dowodzie rejestracyjnym wydrukowano w rubryce określającej" TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" znaki "- - -", oraz prawidłowo przystawiono w tej rubryce w miejscu "mp." okrągłą pieczątkę organu rejestrującego, na której sporządzono podpis osoby reprezentującej organ rejestrujący. Zdaniem Sądu, wypełnienie w przedmiotowym dowodzie rejestracyjnym, poza pierwszą, następnych takich samych rubryk znakiem: "- - -", nie jest możliwe i stanowiłoby naruszenie przepisów powyżej wskazanych, a brak ich wypełnienia znakami "- - -", nie stanowi przesłanki uzasadniającej odmienną ocenę skargi a tym samym zaskarżonych decyzji i wydanego dowodu rejestracyjnego, podobnie jak przystawienie w tej rubryce oprócz znaków "- - -", w miejscu "mp." okrągłej pieczątki organu rejestrującego, na której sporządzono podpis osoby reprezentującej organ rejestrujący. Treść § 11 ust 1 pkt 4 "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" wskazuje, że: dowód rejestracyjny, (...) wystawia się następująco, w rubrykach których wypełnienie nie dotyczy drukuje się znaki "- - -". Posłużono się, więc określeniem sugerującym konieczność wypełnienia wszystkich rubryk, których wypełnienie nie dotyczy znakami "- - -" w tym także sześciu rubryk na stronie 2 "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO". Przepis ten należy jednak interpretować łącznie z § 11 ust. 4 pkt 1 c Instrukcji, z którego wynika, że dokumenty, o którym mowa w ust.1, podpisuje się i oznacza zgodnie z następującymi zasadami: dowód rejestracyjny na stronie 2 w rubryce "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" w miejscu "mp." - przystawia się okrągłą pieczątkę organu rejestrującego, jeżeli termin ten wpisuje organ rejestrujący albo pieczątkę identyfikacyjną uprawnionego diagnosty, jeżeli termin ten wpisuje uprawniony diagnosta; przepis art.82 ustawy stosuje się odpowiednio (§ 11 ust. 4 pkt 1 c Instrukcji). Przepis ten posługuje się, więc określeniami wskazującymi na obowiązek wykonania wskazanych w nim czynności w odniesieniu do jednej rybryki "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" przy wystawianiu dowodu rejestracyjnego. Ponadto należy zauważyć, że z wzoru dowodu rejestracyjnego wynika, że dowód rejestracyjny zawiera wiele różnych rubryk w tym na stronie 2, sześć rubryk "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" z uwidocznionym tam znakiem "mp." Wypełnienie pierwszej z sześciu rubryk "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" - jak w niniejszej sprawie- znakami "- - -" jednoznacznie wskazuje na to, że "nie dotyczy" wypełnienie tej rybryki dowodu rejestracyjnego pojazdu, dla którego dokument ten jest sporządzany, skoro pojazd, który został zarejestrowany to przyczepa lekka nie podlegająca okresowym badaniom technicznym- zgodnie z treścią art. 81 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Dlatego też zdaniem Sądu, dokonując interpretacji powyższych przepisów należy przyjąć, że uprawniają one i jednocześnie zobowiązują organ rejestrujący do wypełnienia tylko pierwszej rubryki z sześciu rubryk "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" w sytuacji, gdy rubrykę wypełnia się znakami "- - -" lub też wpisuje się termin badania technicznego określany przez organ rejestrujący lub uprawnionego diagnostę. Kolejne rubryki "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO", będą, więc wypełniane przy określaniu kolejnych terminów badania technicznego, jeżeli właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego zgodnie z art.81 ustawy w terminach w tym przepisie określonych. Przepisy powyższe zobowiązują również organ rejestrujący do tego, aby w rubryce "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" w sytuacji, gdy rubrykę wypełnia się znakami "- - -", w miejscu "mp." - przystawić okrągłą pieczątkę organu rejestrującego i oraz do tego by sporządzono na niej podpis osoby reprezentującej organ rejestrujący. Taka interpretacja powyżej wskazanych przepisów wynika także z tego, że brak pieczęci i podpisu przy wypełnieniu tej rubryki znakami "- - -" uniemożliwiałby identyfikację organu lub osoby dokonującego tych czynności. Za taką interpretacją przemawia również zdaniem sądu to, że wpisy w rubrykach "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" mają pełnić funkcję informującą o tym czy pojazd, dla którego wystawiono dowód rejestracyjny ma być poddany badaniom technicznym i w jakim terminie, czy też nie podlega takim badaniom a nadto, kto dokonał takich wpisów. Dlatego też wypełnienie tylko pierwszej z sześciu rubryk "TERMIN BADANIA TECHNICZNEGO" znakami "- - -" oraz przystawienie w miejscu "mp." - okrągłej pieczątki organu rejestrującego i oraz sporządzeniu na niej podpisu osoby reprezentującej organ rejestrujący- w pełni i jednoznacznie taką funkcję spełniają. Ponadto należy zauważyć, że treść decyzji wydanej przez organ I instancji zgodna jest z treścią rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w szczególności z treścią § 2 ust. 10 oraz załącznikiem nr 2a do Rozporządzenia "Wzór decyzji o rejestracji, czasowej rejestracji albo wyrejestrowaniu pojazdu". Niewątpliwie trafnie Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zwróciło uwagę, że w treści rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji jest wyraźnie stwierdzone, że organ rejestruje przyczepę lekką marki [...], jednak w uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskutek omyłki pisarskiej zamieścił w nim zdanie nie mające logicznego związku z treścią sentencji i uzasadnienia decyzji: "Organ rejestrujący nie może uwzględnić żądania wnioskodawcy o zamieszczenie w treści decyzji o rejestracji danych pojazdu - danych obejmujących jego rodzaj - tutaj - przyczepa lekka". W związku z tym Kolegium stwierdziło, że uzasadnienie decyzji organu I instancji w zacytowanym zakresie nie posiada znaczenia prawnego, czyli nie wywołuje skutków prawnych. Decyzje rozstrzygają sprawę, co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego tekst jednolity- Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej k.p.a.). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art.107 §3 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 138 § 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka, co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (§2). Charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania odwoławczego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Merytoryczny bądź merytoryczno-reformacyjny charakter mają w związku z tym również decyzje tego organu. Procesowym wyrazem merytorycznych i kontrolnych kompetencji organu II instancji jest treść jego rozstrzygnięcia w sprawie. Organ ten utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję bądź uchyla ją i sam rozstrzyga o istocie sprawy. W konsekwencji Kolegium jako organ odwoławczy uprawnione było do stwierdzenia, że powyżej przytoczone uchybienie organu I instancji nie mogło wywołać skutku w postaci konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji w całości albo w części i w tym zakresie orzekania, co do istoty sprawy bądź uchylenia tej decyzji i umorzenia postępowanie pierwszej instancji, albo umorzenia postępowanie odwoławcze lub uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części ze wskazaniem, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Odmienne stanowisko Kolegium wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mogło mieć wpływu na ocenę skargi jako nie zasługującej na uwzględnienie, ponieważ nie było to naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1c p.p.s.a. Za naruszenie przepisów postępowania, które nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy Sąd uznaje także stwierdzenie Kolegium, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskutek omyłki pisarskiej zamieścił w nim powyższe zdanie. Należy zauważyć, że Kolegium posłużyło się pojęciem "omyłki", o którym stanowi art. 113 § 1 k.p.a.: Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przepis ten nie ogranicza przedmiotu sprostowania do niektórych składników decyzji, a w szczególności nie zastrzega, że przedmiotem sprostowania może być jedynie rozstrzygnięcie (osnowa) zawarte w decyzji. Możliwe jest, zatem sprostowanie wymienionych w art. 113 § 1 k.p.a. okoliczności zaistniałych zarówno w sentencji, jak i uzasadnieniu decyzji, bowiem dopiero łącznie te elementy stanowią decyzję. Ustawodawca, mówiąc o możliwości prostowania błędów pisarskich i rachunkowych czy też oczywistych omyłek, nie daje ustawowej definicji tych pojęć. Takiemu sprostowaniu nie podlegają wady (błędy i omyłki) istotne. W tej formie nie jest, zatem możliwe takie ingerowanie w treść decyzji administracyjnej, które - co do zasady - mogłoby przyczynić się do zmiany jej rozstrzygnięcia merytorycznego. W konsekwencji, Kolegium po stwierdzeniu braku logicznego związku wskazanego zdania z treścią tak rozstrzygnięcia jak i uzasadnienia decyzji organu I instancji, powinno poprzestać na takim wskazaniu, bez potrzeby poszukiwania przyczyn, które do tego doprowadziły a w szczególności wskazywania, że była to "omyłka" pisarska, co przez posłużenie się ustawowym pojęciem mogłoby sugerować konieczność rozważenia czy nie zachodzi potrzeba sprostowania uzasadnienia z urzędu lub na wniosek. Byłoby to zresztą niedopuszczalne, ponieważ dotyczyłoby rozstrzygnięcia merytorycznego. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ stwierdzone uchybienia nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 p.p.s.a. tylko w razie stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 p.p.s.a. Ponadto jak już wskazano powyżej- sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Dlatego też, wobec oddalenia skargi, nie mogły przynieść zamierzonego skutku wnioski skarżącego dotyczące rekompensaty finansowej za pozbawienie go korzystania z przyczepy lekkiej poprzez niewydanie prawidłowo sporządzonego dowodu rejestracyjnego. Nie mógł również przynieść zamierzonego skutku wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarty w odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie w przedmiocie roszczeń odszkodowawczych. Kwestie związane z odrzuceniem skargi reguluje art. 58 p.p.s.a. zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę m.in. jeżeli skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§1p pkt 1). Właściwość sądu administracyjnego określona została w art. 3 p.p.s.a. który nie przewiduje orzekania w zakresie roszczeń odszkodowawczych związanych z nie wydaniem prawidłowo sporządzonego dowodu rejestracyjnego Dlatego też, Sąd w niniejszej sprawie oddalając skargę nie rozstrzygnął o częściowym odrzuceniu skargi, skoro ustawa nie przewiduje częściowego odrzucenia skargi a przedmiotem kontroli Sądu była zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno-prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji, którym w sprawie poddanej kontroli Sądu było dokonanie rejestracji pojazdu i wystawienie przedmiotowego dowodu rejestracyjnego. Ponadto należy zauważyć, że Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło także o zasądzenie kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zwrot kosztów postępowania między stronami uregulowany został w przepisach zawartych w Rozdziale 1 "Zwrot kosztów postępowania między stronami", Działu V "Koszty postępowania"- ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy tam zawarte a w szczególności art. 199- 210, co do zasady, nie przewidują zwrotu kosztów postępowania organowi od skarżącego w razie oddalenia skargi. Zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów postępowania kasacyjnego regulują przepisy art. 203, 204 i 207 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 208 p.p.s.a. niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Przepis ten pozwala na obciążenie obowiązkiem zwrotu określonych kosztów w całości lub w części tej strony (skarżącego lub organu), która swoim niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym zachowaniem koszty te wywołała. Ogólny sposób sformułowania przepisu wskazuje, że w każdym wypadku zawinionego spowodowania powstania kosztów postępowania, istnieje odrębna od zawartej w innych przepisach, regulujących zwrot kosztów pomiędzy stronami, podstawa do ich zasądzenia od tego podmiotu, który naganną sytuację wywołał. W wypadku stosowania art. 208 p.p.s.a. sąd administracyjny działa z urzędu. "Niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie" (...) dotyczy zachowania strony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś przed tym postępowaniem (postanowienie NSA W-wa, sygn. FZ 284/04 z 28.02.2005 r., ONSAiWSA 2005/6/122). Sąd w niniejszej sprawie nie stwierdził, aby skarżący wywołał takie koszty swoim niesumiennym lub niewłaściwym zachowaniem w trakcie postępowania przed sądem a organ nie wskazywał na takie zachowanie. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (...) (art.209 p.p.s.a.). Dlatego też, Sąd oddalając skargę w wyroku nie rozstrzygnął wniosku Kolegium w tym zakresie.