II OZ 219/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-03-12

Skład orzekający: Sędzia NSA Barbara Adamiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zły stan zdrowia i brak zrozumienia pouczenia, przy jednoczesnym aktywnym udziale w rozprawie i prawidłowym pouczeniu o terminach, stanowią wystarczające podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że wskazane przez stronę okoliczności (zły stan zdrowia, brak zrozumienia pouczenia) nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Aktywny udział strony w rozprawie i prawidłowe pouczenie o terminach dodatkowo obniżają wiarygodność twierdzenia o braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy zażalenia A. B. na postanowienie WSA w Gdańsku odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, mimo dochowania siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku i dokonania czynności (złożenia wniosku o uzasadnienie wraz z opłatą). Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, twierdząc, że błędnie uznano, iż nie uprawdopodobnił braku winy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II Sa/Gd 475/08 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 475/08, odmówił skarżącemu A. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia, Sąd wskazał, że przesłankami warunkującymi przywrócenie terminu są: 1. zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia, 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3. dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Sąd analizując złożony wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że skarżący dochował dwóch z wymienionych wyżej warunków: wniosek o przywrócenie terminu złożony został w ciągu siedmiu dni, które liczyć należy od dnia otrzymania przez pełnomocnika strony skarżącej pełnomocnictwa (od dnia 17 grudnia 2008 r.), ponadto dokonana została czynność w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wraz z uiszczeniem opłaty kancelaryjnej od wniosku w kwocie 100,00 zł. Zdaniem Sądu, nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Sąd stwierdził, że powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności – zły stan zdrowia i wywołany tym brak zrozumienia pouczenia, nie są dostateczne dla przyjęcia, że uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że skarżący stawił się osobiście na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 16 października 2008 r., gdzie brał w niej czynny udział. Po ogłoszeniu wyroku został pouczony o sposobie zaskarżenia wyroku oddalającego skargę, w tym także o terminie zgłoszenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Sąd wskazał, że zachowanie strony nie wskazywało na brak zrozumienia wskazówek udzielanych przez Sąd. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 475/08, sporządzonym przez radcę prawnego, skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, poprzez błędne zastosowanie art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż błędnie uznano, że nie uprawdopodobnił on okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem skarżącego, Sąd I instancji niesłusznie stwierdził, iż okoliczności na które się powołał we wniosku o przywrócenie terminu, nie usprawiedliwiają niedochowania terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Instytucja przywrócenia terminu dotyczy terminów procesowych i ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do Sądu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i następuje jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący, zaprezentowaną argumentacją, uprawdopodobni brak swojej winy. Skarżący zwrócił uwagę, że składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku miał jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić okoliczności, które jego zdaniem, uniemożliwiały mu dokonanie tej czynności w wyznaczonym terminie. Okolicznościami uprawdopodobniającymi brak winy skarżącego, są według niego zły stan zdrowia (nadciśnienie) i wywołany tym brak zrozumienia pouczenia oraz wiek skarżącego tj. 72 lata. Oceniając zasadność przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności – zły stan zdrowia i wywołany tym brak zrozumienia pouczenia, nie są dostateczne dla przyjęcia, że uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wiarygodność twierdzenia o braku winy skarżącego w przekroczeniu terminu jest dodatkowo obniżona faktem udziału skarżącego na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 16 października 2008 r., gdzie brał w niej czynny udział, a po ogłoszeniu wyroku został prawidłowo pouczony o sposobie zaskarżenia wyroku, w tym także o terminie zgłoszenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i następuje jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący, zaprezentowaną argumentacją, uprawdopodobni brak swojej winy. Reasumując, z zarzutami podnoszonymi w zażaleniu nie sposób się zgodzić, gdyż Sąd I instancji wydając postanowienie opierał się na faktach wynikających z akt sprawy a nie na domniemaniach. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu. Należy wskazać, że nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako brak winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy należy uznać, że w niniejszej sprawie, Sąd prawidłowo ocenił, iż nie zachodzi przesłanka braku winy ustanowiona w art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkująca przywrócenie uchybionego terminu, a zatem postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło