I OZ 274/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II SO/Łd 10/08 o oddaleniu wniosku J. Ś. w sprawie o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu w Łodzi postanawia oddalić zażalenie. W dniu 16 listopada 2007 r. J. Ś. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o udzielenie informacji, czy do Sądu została przekazana jego skarga na Prokuraturę Okręgową w Łodzi z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej dotyczącej zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez powołanego przez Prokuraturę biegłego lekarza psychiatrę. Jednocześnie skarżący wskazał, że jeśli skarga nie została przekazana, to wnosi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do wniosku załączył kopię skargi z dnia 18 października 2007 r. Z akt sprawy wynika, że Prokuratura Okręgowa w Łodzi skargę J. Ś. z dnia 18 października 2007 r. przekazała do Sądu w dniu 11 grudnia 2007 r. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 20 grudnia 2007 r., odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano organowi z prośbą o ustosunkowanie się do jego treści w terminie 14 dni. Prokuratura Okręgowa w Łodzi w odpowiedzi na powyższe, wniosła o oddalenie. Wyjaśniła, iż Prokuratura Rejonowa Łódź-[...] w dniu [...] czerwca 2006 r. wszczęła przeciwko J. Ś. dochodzenie z art. 226 § 1 kk o znieważenie policjanta. Zarzut ten postawiono skarżącemu w dniu [...] czerwca 2007 r.. W dniu [...] lipca 2007 r. wydano postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów do zbadania stanu zdrowia J. Ś.. Po otrzymaniu odpisu w/w postanowienia w dniu [...] lipca 2007 r., J. Ś. zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w Łodzi z wnioskiem o udzielenie mu na podstawie art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 d i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - informacji na temat przebiegu badania stanu jego zdrowia psychicznego przez biegłych lekarzy. Następnie skarżący w dniu [...] lipca 2007 r. na powyższe postanowienie złożył zażalenie. W dniu [...] lipca i [...] sierpnia 2007 r. skierowano do skarżącego dwa pisma, w których zajęto stanowisko w zakresie wniosku z dnia [...] lipca 2007 r. o dostępie do informacji publicznej, wskazując, iż wnioskowane dane nie są informacjami publicznymi. Ponadto, w tej samej dacie wydano zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o powołaniu biegłych, z powodu jego niedopuszczalności z mocy ustawy. W dniu [...] sierpnia 2007 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z dnia [...] lipca 2007 r. oraz odwołanie od pisma z dnia [...] lipca 2007 r., które jego zdaniem, jest decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej, wydaną w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec faktu, iż Prokuratura Okręgowa w Łodzi, ani podległa jej Prokuratura Rejonowa Łódź- [...] w Łodzi nie wydawały żadnej decyzji administracyjnej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, kolejne pisma skarżącego nazwane odwołaniem od niewydanej decyzji, czy też skargą na bezczynność Prokuratury Okręgowej w Łodzi w rozpatrzeniu odwołania, załączone zostały do akt sprawy karnej, celem wykorzystania w toku postępowania karnego. Ponadto, wobec zgłoszonej przez biegłych psychiatrów potrzeby przeprowadzenia opinii badania psychologicznego, akta od września 2007 r., z krótkimi przerwami pozostają w dyspozycji biegłych. Spowodowało to w szczególności brak odpowiedzi na rzekome odwołanie skarżącego z dnia [...] sierpnia 2007 r. i rzekomą skargę na bezczynność z dnia [...] października 2007 r. Poza tym, na skutek wezwania Sądu, Prokuratura Okręgowa w Łodzi w dniu [...] stycznia 2008 r. przekazała do Sądu oryginał skargi z dnia [...] października 2007 r. Jednocześnie wyjaśniła, iż opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na pisma skarżącego, miało miejsce w sprawie karnej, a nie w sprawie administracyjnej i wiązało się z koniecznością uzyskania od biegłych ostatecznej opinii z przeprowadzonych badań. Z uwagi więc na to, iż Prokuratura nie podejmowała działań administracyjnych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosła o oddalenie wniosku J. Ś. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu wniosku uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu, żądanie informacji o zakresie badania przez biegłego lekarza psychiatrę osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa, jak słusznie podnosił to Prokurator Okręgowy w Łodzi a wbrew temu co wywodzi skarżący, nie dotyczyło udzielenia informacji publicznej, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Informacja, której udzielenia domagał się skarżący dotyczyła toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego o znieważenie policjanta i podlegała regulacjom Kodeksu postępowania karnego. Dlatego też działanie Prokuratora, który pisma J. Ś. w tym także i przedmiotową skargę o udzielenie informacji na temat zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez biegłego lekarza psychiatrę traktował jako pisma procesowe składane w toku postępowania karnego, a nie jako skargę w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, którą w odpowiednim terminie należy przesłać do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, miało swoje uzasadnienie w § 297 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. Nr 169, poz. 1189 ze zm.). W myśl bowiem tegoż przepisu, pisma o charakterze procesowym dotyczące zakresu działania prokuratora w postępowaniu karnym w konkretnej sprawie załatwia się w trybie przewidzianym w odpowiednich przepisach tego postępowania, a pism tych nie należy traktować jako skarg. Niezależnie od powyższego Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż skarga J. Ś. na działanie Prokuratora Okręgowego w Łodzi wpłynęła w dniu 23 października 2007 r. W tej sytuacji, trzydziestodniowy termin, o którym stanowi art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi biegł od dnia 24 października 2007 r. do dnia 22 listopada 2007 r. Wprawdzie termin ten upłynął bezskutecznie, a organ nadesłał odpis skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 3 stycznia 2008 r. dopiero na wezwanie z dnia 12 grudnia 2008 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 8/08. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji uznał, iż uchybienie wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie nie było znaczne zwłaszcza, że jak wynika to z wyjaśnień Prokuratora, akta prowadzonego dochodzenia a wraz z innymi pismami skarżącego pozostawały, z krótkimi jedynie przerwami, w dyspozycji biegłych, co w oczywisty sposób utrudniało czynności administracyjne i co nie może pozostać obojętnym dla oceny okoliczności sprawy i działania Prokuratora jako organu administracji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. Zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), wniosek oddalił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. Ś., podnosząc, iż orzeczenie Sądu powinno zapaść w formie wyroku, nie zaś w formie postanowienia. Zarzucił, że Sąd nie wyjaśnił na jakiej podstawie uznał, że złożona przez niego skarga nie dotyczyła udzielenia informacji publicznej. Ponadto, w ocenie skarżącego, błędnie uznał, iż przekroczenie przez Prokuratora Okręgowego w Łodzi terminu do przesłania skargi do Sądu stanowiło nieznaczne uchybienie. Jednocześnie podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu nie orzeczono o zwrocie kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.(art. 55 P.p.s.a.). Użyte w tym przepisie sformułowanie "może" oznacza, iż ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy wskazać, iż wprawdzie organ przekazał skargę J. Ś. z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, było to spowodowane faktem, że pisma skarżącego znajdowały się w aktach prowadzonego dochodzenia, które z krótkimi jedynie przerwami, pozostawały w dyspozycji biegłych. Biorąc więc pod uwagę dyscyplinujący charakter instytucji wymierzenia grzywny oraz fakt, że opóźnienie w przesłaniu skargi było spowodowane okolicznościami niezależnymi od organu, należy stwierdzić, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.sa. Niezależnie od powyższego, zgodzić się należy z poglądem Sądu pierwszej instancji, że informacja będąca przedmiotem wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2007 roku nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz podlega regulacjom kodeksu postępowania karnego, co zostało wyjaśnione w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 8/08, o odrzuceniu skargi J. Ś. na działanie Prokuratora Okręgowego w Łodzi w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej dotyczącej zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez powołanego przez Prokuraturę biegłego lekarza psychiatrę. Za niezasadny należy uznać zarzut skarżącego, iż orzeczenie w niniejszej sprawie winno zapaść w formie wyroku, bowiem w myśl art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., zarówno wymierzenie grzywny, jak i odmowa uwzględnienia wniosku następuje w formie postanowienia. Nie może również zostać uwzględniony zarzut braku orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji w przedmiocie kosztów, mając bowiem na względzie treść art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. wskazać należy, iż zwrot kosztów postępowania przysługiwałby skarżącemu jedynie w przypadku uwzględnienia wniosku, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.