I OSK 2/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 października 2008 r. sygn. akt II SA/Go 614/08 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę A. A., reprezentowanej przez radcę prawnego W. L., na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga wniesiona została w przedmiotowej sprawie przez radcę prawnego, który zobligowany był do uiszczenia wraz z wniesieniem środka prawnego właściwego wpisu stałego, co wynika z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawa P.p.s.a. Wpis taki nie został uiszczony, z tego też powodu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 221 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła A. A., domagając się jego uchylenia i zarzucając błędne zastosowanie art. 220 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi oraz art. 221 P.p.s.a.. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej stwierdził, iż nie można zgodzić się z ustaleniami Sądu wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, bowiem skarżąca – zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. – korzystała z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. Zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie oraz poprzedzając ją decyzja tegoż organu dotyczyły zmian w istotnych elementach stosunku służbowego skarżącej jako funkcjonariusza Służby Celnej. Ponadto strona podkreśliła, iż w innych jej sprawach dotyczących tego samego przedmiotu, korzystała ze zwolnienia od kosztów na mocy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. W przedmiotowej sprawie A. A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie, który – rozpoznając ponownie sprawę na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Go 1/08, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2006 r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] maja 2002 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. wyznaczono skarżącej nowe miejsce pełnienia służby w Izbie Celnej, przenosząc ją na nowe stanowisko służbowe z jednoczesnym obniżeniem uposażenia po upływie sześciu miesięcy. Stwierdzić zatem trzeba, iż zaskarżona decyzja, wydana wprawdzie w postępowaniu nadzorczym, dotyczyła stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej, a zatem strona podlega zwolnieniu z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w oparciu o art. 239 pkt. 1 lit. d P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, odrzucając skargę . A.A. na podstawie art. 221 P.p.s.a. jako nieopłaconą, naruszył ten przepis, a także art. 220 § 1 i 3 oraz art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., a zaskarżone postanowienie – jako niezgodne z prawem – podlegało uchyleniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.