IV SA/Wa 1466/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. i H. Z. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 968/06 w sprawie ze skargi K. B. i H. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania W dniu 7 lipca 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga K. B. i H. Z. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 968/06 ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej. Sprawa została zakończona postanowieniem o odrzuceniu skargi z dnia 7 września 2006 r. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, że skarżące zostały pozbawione możliwości dochodzenia ich praw przed sądami administracyjnymi z powodu nie dopełnienia wymogów formalnych przez reprezentującego je adwokata, który nie uiścił wpisu od skargi. Wnosząc o wznowienie postępowania skarżące powołały się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt P 18/07 podnosząc, iż Trybunał wskazał w jego uzasadnieniu na zasadę proporcjonalności i potrzebę wyboru środków jak najmniej uciążliwych dla stron, a także przypomniał konstytucyjną zasadę, zgodnie z którą każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez niezawisły sąd bez zbędnej zwłoki, oraz że ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej do dochodzenia naruszonych wolności i praw. W ocenie skarżących, wskutek postanowienia o odrzuceniu skargi doszło do naruszenia tych konstytucyjnych zasad. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) strona może żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jedną z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego określa art. 272 cyt. ustawy, który stanowi, że można żądać wznowienia w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodowa lub z ustawą, na podstawie którego wydane zostało orzeczenie. Skargę taką można wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału. Na podstawie omawianego przepisu można żądać wznowienia postępowania gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o nie zgodności z Konstytucją przepisu, na podstawie którego orzeczenie wydane zostało. Ponieważ w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zastosowanie znajduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oparcie skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 272 p.p.s.a. byłoby możliwe, gdyby przedmiotem wyroku Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją były przepisy tej właśnie ustawy. Powołany przez skarżące wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt P 18/07, nie dotyczy jednak niekonstytucyjności przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lecz orzeka o niezgodności z Konstytucją art. 370 1 Kodeksu Cywilnego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania złożona w niniejszej sprawie nie znajduje oparcia w ustawowej podstawie wznowienia i na podstawie art. 280 § 1 orzekł jak w postanowieniu.