II SA/Wa 679/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania - oddala skargę - Komendant Rejonowy Policji [...] orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], na podstawie art. 135k ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, uznał A. S. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i wymierzył karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Orzeczenie to doręczono A. S. w dniu 28 stycznia 2008 r. Na okoliczność doręczenia orzeczenia ustanowionemu w postępowaniu dyscyplinarnym obrońcy [...] Z. P., rzecznik dyscyplinarny [...] S. W. sporządził notatkę służbową, w której podał, iż w dniu 9 stycznia 2008 r., po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu z sekretarką [...], udał się do siedziby [...] celem przekazania [...] Z. P. orzeczenia Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. W notatce tej wskazał, iż [...] Z. P., w obecności Przewodniczącego [...] M. B. oraz dwóch nieznanych mu mężczyzn, odmówił odebrania i pokwitowania ww. orzeczenia i poprosił aby zostawić je za pokwitowaniem sekretarce. Pomimo nalegań aby jako ustanowiony w postępowaniu dyscyplinarnym obrońca odebrał orzeczenie osobiście, [...] Z. P. ponownie zwrócił się o pozostawienie pisma u sekretarki, która pokwituje odbiór, co będzie równoznaczne z jego doręczeniem. W dalszej części notatki S. W. podał, iż orzeczenie przekazał sekretarce, która pokwitowała jego odbiór na piśmie przewodnim, a następnie zaniosła orzeczenie Z. P. Wskazał, iż gdy ponownie wszedł do pomieszczenia, w którym przebywał Z. P. i wymienione na wstępie osoby, w celu złożenia życzeń noworocznych zauważył, iż obrońca czyta dostarczone mu przez sekretarkę orzeczenie. Do akt załączono również pismo przewodnie skierowane do obrońcy, na którym odbiór wymienionego orzeczenia pokwitował pracownik sekretariatu [...]. Podpis pracownika opatrzony jest datą 9 stycznia 2008 r. i pieczęcią [...]. W dniu 4 lutego 2008 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A. S. wniósł odwołanie od orzeczenia Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 135k ustawy o Policji, odmówił przyjęcia odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z treścią art. 135k ustawy o Policji od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Stosownie do treści art. 135f ust. 6 tej ustawy - orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Komendant [...] Policji wskazał, iż wobec otrzymania przez obrońcę orzeczenia organu pierwszej instancji w dniu 9 stycznia 2008 r., termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 16 stycznia 2008 r. Z tych względów, wniesienie odwołania w dniu 4 lutego 2008 r. nastąpiło z uchybieniem 7 – dniowego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, A. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] i rozpatrzenie odwołania. Podał, iż odmowa przyjęcia odwołania narusza art. 135k ust. 1 ustawy o Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki pozwalające na stwierdzenie, iż postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] zostało wydane z naruszeniem prawa. Postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszy Policji reguluje ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.). Stosownie do treści art. 135k ust. 1 i 2 ustawy o Policji postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia dyscyplinarnego. Odwołanie składa się do wyższego przełożonego dyscyplinarnego za pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie dyscyplinarne w pierwszej instancji. Wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 135f ust. 6 ustawy o Policji orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż A. S. w postępowaniu dyscyplinarnym korzystał z pomocy obrońcy – [...] Z. P. Bezspornym jest również, iż orzeczenie dyscyplinarne doręczono skarżącemu w dniu 28 stycznia 2008 r. Kwestię sporną stanowi natomiast okoliczność doręczenia tego orzeczenia ustanowionemu w sprawie obrońcy. Art. 135p ust. 1 ustawy wskazuje, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie o Policji do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych (...). Wskazać należy, że ustawa o Policji nie zawiera przepisów regulujących kwestie doręczania pism, zatem oceny czy obrońcy skarżącego skutecznie doręczono orzeczenie Komendanta Rejonowego Policji [...] należy dokonać przy uwzględnieniu właściwych przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.), zwanej dalej "kpk". Zgodnie z art. 132 § 1 kpk pisma doręcza się adresatowi osobiście. Wezwania, zawiadomienia oraz inne pisma, od których daty doręczenia biegną terminy, doręcza się przez pocztę lub inny uprawniony podmiot zajmujący się doręczaniem korespondencji albo pracownika organu wysyłającego, a w razie niezbędnej konieczności – przez Policję (art. 131 § 1 kpk). Zgodnie natomiast z art. 136 § 1 kpk w razie odmowy przyjęcia pisma lub odmowy albo niemożności pokwitowania odbioru przez adresata, doręczający sporządza na zwrotnym pokwitowaniu odpowiednią wzmiankę; wówczas doręczenie uważa się za dokonane. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż w dniu 9 stycznia 2008 r. rzecznik dyscyplinarny udał się do siedziby [...] celem doręczenia ustanowionemu w postępowaniu dyscyplinarnym obrońcy [...] Z. P. orzeczenia Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. [...] Z. P. odmówił jego odebrania i pokwitowania, prosząc aby orzeczenie pozostawić sekretarce, która pokwituje jego odbiór. W tym samym dniu powyższe orzeczenie rzecznik dyscyplinarny przekazał osobie zatrudnionej w sekretariacie [...], która pokwitowała jego odbiór na piśmie przewodnim adresowanym do obrońcy. Na okoliczność powyższego sporządzona została przez rzecznika dyscyplinarnego notatka służbowa, która stanowi odpowiedni dowód w sprawie. Do akt sprawy załączono również wskazane wyżej pismo przewodnie, na którym pracownik sekretariatu pokwitował odbiór orzeczenia. W aktach tych znajduje się również notatka służbowa rzecznika dyscyplinarnego na okoliczność przeprowadzonej z obrońcą w dniu 24 stycznia 2008 r. rozmowy telefonicznej, podczas której [...] Z. P. oświadczył, iż nie ma kontaktu z A. S. i nie sporządził odwołania od orzeczenia Komendanta Rejonowego Policji [...]. Wskazać należy, że notatka służbowa rzecznika dyscyplinarnego z dnia 9 stycznia 2008 r., który w świetle art. 135a ustawy o Policji prowadzi postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające (jest policjantem w służbie stałej), bez wątpienia stanowi prawidłowe udokumentowanie faktu odmowy przyjęcia pisma przez obrońcę. Pozostawienie natomiast pisma pracownikowi sekretariatu, w sytuacji odmowy odbioru pisma przez adresata, nie wywołuje skutku w postaci jego doręczenia obrońcy. Okoliczność ta potwierdzona podpisem pracownika sekretariatu i pieczęcią [...] ma natomiast wartość dowodową, potwierdza bowiem okoliczności wskazane w notatce służbowej rzecznika dyscyplinarnego. W świetle powyższego za datę doręczenia orzeczenia obrońcy skarżącego uznać należało dzień 9 stycznia 2008 r., co też zasadnie przyjął Komendant [...] Policji. Tak więc mając na uwadze treść przytoczonego wyżej art. 135f ust. 6, uznać należy, iż od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął z dniem 16 stycznia 2008r. Powyższe wskazuje, iż nadane przez skarżącego w dniu 4 lutego 2008 r. odwołanie zostało wniesione przez stronę z naruszeniem ustawowego terminu i tym samym Komendant [...] Policji, zgodnie z art. 135k ust. 1 pkt 3 był zobowiązany do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia odwołania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.