II FZ 447/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 2297/08 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej przez K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2008r., numer [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2297/08, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego K. G. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia w/w zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., a także § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powołane zarządzenie skarżący wniósł o uchylenie i odstąpienie od opłaty wpisu sądowego, wskazując na trudną sytuację życiową, zarówno materialną, jak i zdrowotną. Podano, że skarżący jest osobą bezrobotną opiekującą się matką posiadającą I grupę inwalidzką, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej. Wobec tego zauważyć trzeba, że od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 P.p.s.a.), którym jest m.in. skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.), pobierany jest wpis stały, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym ( art. 231 zdanie drugie P.p.s.a.). W tym nie budzącym wątpliwości stanie prawnym, stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., Przewodniczący Wydziału zobligowany był do wezwania strony do opłacenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (odpisu zarządzenia), pod rygorem jej odrzucenia, co też uczynił, postępując zgodnie z dyspozycją w/w przepisów. Zgodnie bowiem z przywołaną regulacją Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (§ 1). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Wskazana czynność Przewodniczącego była jego obowiązkiem, wynikającym wprost z cytowanych wyżej przepisów ustawy. Natomiast obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów procesu wynika bezpośrednio z art. 199 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo również ustalono wysokość wpisu od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Wreszcie w kwestionowanym zarządzeniu powołano właściwe jego podstawy prawne, a także zawarto stosowne pouczenia (o terminie opłacenia wpisu, jego wysokości i rygorze nieuiszczenia tejże opłaty), w związku z czym nie ma żadnych podstaw do tego, by twierdzić, że zarządzenie to było nieprawidłowe. Końcowo podkreślić należy (w nawiązaniu do wywodów zażalenia), że w niniejszym postępowaniu wpadkowym analizowanie możliwości płatniczych strony jest niedopuszczalne, a badana jest jedynie prawidłowość zarządzenia Przewodniczącego wzywającego do uiszczenia należnej opłaty sądowej. Kwestie związane ze swoją sytuacją materialną skarżący może podnosić w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy (obejmującego m.in. zwolnienie od kosztów sądowych), o ile złoży prawidłowy (na urzędowym formularzu) wniosek w tym przedmiocie do Sądu pierwszej instancji. Wniosek ten może zostać złożony w toku całego postępowania sądowego (por. zwłaszcza art. 243 § 1 i art. 252 § 2 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.