VI SA/Wa 1800/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2008 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu gier za gry na automatach oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...], którą rozstrzygnął, że gry prowadzone na automatach "Magic 3000" Nr [...], "Real Magic" Nr [...], należące do firmy R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...], są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.). Do wydania powyższej decyzji doszło następujących stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 27 grudnia 2007 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło pismo Urzędu Celnego w G. z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. [...] z prośbą o rozstrzygnięcie w trybie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.) charakteru gier urządzanych na automatach, znajdujących się w B. w G. przy [...], w którym przeprowadzona została kontrola przez pracowników Referatu Szczególnego Nadzoru Podatkowego Urzędu Celnego w G. W związku z powyższym Minister Finansów w dniu 17 stycznia 2008 r. pismem Nr [...] wszczął postępowanie administracyjne, które zakończyło się wydaniem w dniu [...] marca 2008 r. decyzji Nr [...], na podstawie której organ uznał, iż gry prowadzone na automatach "Magic 3000" Nr [...], "Real Magic" Nr [...], należące do firmy R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...] są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 97 z późn. zm.). Uzasadniając powyższą decyzję, Minister Finansów podał, że gry na przedmiotowych automatach są grami na urządzeniach elektromechanicznych. Wyposażone są one w zestawy ruchomych (obrotowych) bębnów, na których umieszczone są określone symbole. Automaty te wyposażone są we wrzutniki monet o nominałach 1, 2 lub 5 zł. Po zakredytowaniu automatów monetami o odpowiednich nominałach grający otrzymuje punkty kredytowe, za które może prowadzić grę (1 zł - 4 min., 2 zł - 8 min., 5 zł - 20 min.). W przypadku wygranej tj. uzyskania określonego układu symboli na ruchomych bębnach automatów grający uzyskuje dodatkowe punkty kredytowe, jednakże po upływie wykupionego czasu gry automaty wyłączają się bez względu na wynik gry. Po dokonaniu dodatkowej opłaty grę można kontynuować, a niewykorzystane w poprzedniej grze kredyty zostają przeniesione na poczet kolejnej gry sumując się z nowymi kredytami. Tak więc Minister Finansów opierając się na materiale dowodowym, zgromadzonym w aktach postępowania karnego skarbowego [...], a w szczególności na znajdujących się w nich opiniach biegłych uznał, że celem i wygraną w przedmiotowych automatach jest kontynuowanie (przedłużenie gry), jednakże nie dłużej niż pozwala na to wbudowany ogranicznik maksymalnego czasu gry. Przegraną jest krótsza gra a wygraną możliwość jej kontynuowania. Fakt ograniczenia maksymalnego czasu gry w żadnym wypadku nie powoduje, że taka wygrana traci cechy wygranej w rozumieniu ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Organ podkreślił również, że w przypadku wygranej grający uzyskuje dodatkowe punkty kredytowe, które są zapisywane na liczniku automatu. W sytuacji, gdy po upływie określonego czasu gracz posiada większą od zera liczbę punktów, automat blokuje dalszy proces gry, pozostawiając na liczniku liczbę zdobytych punktów. Ponowne wrzucenie monety powoduje, że gracz ma do dyspozycji nowe kredyty oraz te niewykorzystane w poprzedniej grze. Tak więc, przeniesione z poprzedniej gry wygrane punkty kredytowe dają szansę pełnego wykorzystania opłaconego czasu następnej gry. Na poparcie zajętego stanowiska, Minister Finansów przytoczył orzecznictwo Sądu Najwyższego tj. uchwałę z dnia 24 listopada 1999 r., I/KZP39/99-OSNKW2000/1-2/9, wyrok z 31 sierpnia 2005 r. (V KK 28/05, OSNwSK2005/1/1596), uchwałę z 15 czerwca 2007 r., sygn. akt I KZP 14/07, postanowienie z 26 kwietnia 2007 r., I KZP 8/07 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. wyrok z 6 września 2000 r., II SA 1779/99, wyrok z dnia 3 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SA 373/02. Nie zgadzając się z decyzją z dnia [...] marca 2008 r. R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożyła do Ministra Finansów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zarzuciła, iż zaskarżona decyzja została wydana: 1) z rażącym naruszeniem przepisów art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a., mającym oczywiście wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia i prowadzącym do obligatoryjnego wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. 2) z rażącą obrazą przepisów art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. mającą oczywiście wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, 3) z rażącą obrazą przepisu art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., mającą oczywisty wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia 4) z oczywiście błędnymi ustaleniami faktycznymi przyjętymi za podstawę rozstrzygnięcia, pozostającymi w opozycji do zgromadzonego materiału dowodowego. Wskazując na powyższe rażące uchybienia, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji stwierdzającej, że gry prowadzone na automatach "Magic 3000" Nr [...] i "Real Magic" Nr [...] nie są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 z późn. zm.). Uzasadniając pierwszy postawiony zarzut, skarżąca wskazała, że nie polega na prawdzie stwierdzenie, że przedmiotowe urządzenia stanowią własność spółki R. z siedzibą w G. W rzeczywistości spółka ta jest dzierżawcą tych urządzeń, natomiast stanowią własność F. N.V., C., C., N. W tym stanie rzeczy oba te podmioty, a nie tylko skarżąca spółka powinny brać udział w niniejszym postępowaniu. Odnosząc się do zarzutu drugiego i trzeciego odwołania skarżąca spółka podkreśliła, że w toku niniejszego postępowania Minister Finansów nie podjął żadnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności nie przeprowadził nawet dowodu z opinii biegłego, mimo, że oczywistym jest, że przedmiot postępowania wymaga wiedzy specjalnej. Poza tym pomimo nie podjęcia żadnych środków dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego Minister Finansów w sposób rażący i arbitralny jedynie wybiórczo ocenił Opinię Techniczną nr [...] z dnia 8 września 2006 r., wydaną przez Katedrę Technologii Maszyn Politechniki Ł., znajdującą się w aktach niniejszej sprawy. W zaskarżonym rozstrzygnięciu dokonano również oczywiście błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, pozostających ponadto w opozycji do zgromadzonego materiału dowodowego. Konsekwencją powyższego jest wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W szczególności skarżąca spółka podkreśliła, że celem samej gry jest satysfakcja, nie ma wygranej, albowiem urządzenie stanowi symulator czasowy. Gracz może wyłącznie odczuwać satysfakcję używania urządzenia przez wykupiony ściśle określony czas. W powyższym opłaconym czasie klient ma możliwość używania urządzenia do prowadzenia gry zręcznościowej. Zatem, skoro klient zapłacił za ten czas, natomiast jakiekolwiek punkty uzyskane w grze nie przedłużają czasu gry, to oczywistym jest, że punkty nie stanowią wygranej rzeczowej w postaci uzyskania uprawnienia do korzystania z urządzenia na podstawie innego tytułu prawnego. Czas używania urządzenia zależy wyłącznie od wysokości pierwotnie uiszczonej opłaty. Bez uiszczenia opłaty nie jest możliwe ani rozpoczęcie ani kontynuowanie gry. W okolicznościach niniejszej sprawy w momencie wynajęcia przez klienta urządzenia ma on możliwość prowadzenia gry przez ściśle określony z góry czas. Wynik gry nie wpływa w jakikolwiek sposób na możliwość przedłużenia opłaconego czasu. Jedynie brak zręczności gracza może spowodować krótszy czas gry, tak jak w każdych zawodach sportowych, eliminujących zawodników nie spełniających założonego minimum wyniku. Naczelną zasadą gry jest reguła, że kończy się ona w każdym razie po upływie czasu, za który opłacił gracz. Po upływie wyznaczonego z góry czasu konieczne jest uiszczenie kolejnej opłaty. Obligatoryjna konieczność dokonywania oceny charakteru gry przez odniesienie się do konkretnego automatu i udowodnienie ponad wszelką wątpliwość, czy przynosi ona graczowi wymierną korzyść materialną oczywiście, zdaniem skarżącej spółki, nie miało miejsca w niniejszej sprawie, gdyż w żaden sposób nie wykazano jak można uznać wykorzystywanie już opłaconego przez siebie czasu za jakąkolwiek korzyść, skoro zostało to opłacone, na czym polega jej materialny charakter, jaka jest jej wartość, skoro została uznana za wymierną. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Minister Finansów decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] postanowił utrzymać w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] marca 2008 r. Odnosząc się do zarzutów, podniesionych przez stronę, organ uznał je za nieuzasadnione. Według jego oceny stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem było rozstrzygnięcie charakteru gier na automatach jest podmiot, który organizował gry na automatach tj. R. Sp. z o.o., a nie właściciel tych urządzeń tj. firma F. N.V., C., C., N. Organ za chybiony uznał również zarzut strony, że wydając decyzję z dnia [...] marca 2008 r. dopuścił się naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Ministra Finansów w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Minister Finansów wskazał, że bierze pod uwagę treść zarówno sprawozdania z badań wystawionego przez Urząd Dozoru Technicznego Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w P. jak i opinii nr [...] z dnia 8 września 2006 r. wydaną przez Katedrę Technologii Maszyn Politechniki Ł. Zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowisko strony wskazuje, że spór pomiędzy organem a podmiotem wnoszącym odwołanie dotyczy w istocie interpretacji przepisów materialnoprawnych art. 2 ust. 2a cyt. ustawy. Według Ministra Finansów wygraną jest możliwość kontynuowania uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności bez konieczności dokonywania nowej opłaty. Grający decydując się na grę przyjmuje mniej lub bardziej korzystne dla siebie warunki wygranej ustanowione przez właściciela automatów. Odnosząc się do wniosku strony, zawartego w piśmie z dnia 5 maja 2008 r. organ mając na względzie całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że przeprowadzenie rozprawy zamiejscowej celem wyjaśnienia sprawy w drodze oględzin nie jest konieczne. W ocenie Ministra Finansów stan faktyczny sprawy został wyczerpująco wyjaśniony i jest bezsporny, zaś materiał dowodowy, w oparciu o który zostało podjęte rozstrzygnięcie wszechstronnie oceniony. Żądanie strony przeprowadzenia dowodu dotyczyło okoliczności stwierdzonych już innymi dowodami. Spór pomiędzy organem a stroną nie dotyczył samego przebiegu gier na automatach, ale oceny ich rezultatu, a mianowicie czy są to gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Przebieg gier na przedmiotowych automatach został ustalony zarówno na podstawie opinii technicznych znajdujących się w aktach sprawy, wyjaśnień strony składanych w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego oraz postępowania karnego skarbowego, prowadzonego przez Urząd Celny w G. [...]. W tym stanie rzeczy organ uznał, że wszystkie zarzuty przedstawione przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy są nieuzasadnione i nie znajdują odzwierciedlenia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Na decyzję organu z dnia [...] czerwca 2008 r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej: 1) rażącą obrazę przepisów art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez rażąco wadliwe oznaczenie stron postępowania, w wyniku którego w toku postępowania pominięto stronę, która to naruszenie prowadzi do obligatoryjnego wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co stanowi podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. b p.p.s.a., 2) rażącą obrazę przepisów art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 79 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, co oczywiście miało istotny wpływ na wynik sprawy, 3) rażącą obrazę przepisu art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wyrażenia ostatecznego stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy, co oczywiście miało wpływ na wynik sprawy, 4) rażącą obrazę przepisu art. 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału oraz oczywiście błędne ustalenie faktycznie przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, pozostające w opozycji do zgromadzonych materiałów, co oczywiście miało istotny wpływ na wynik sprawy, 5) rażącą obrazę przepisu art. 84 § 1 k.p.a., 6) rażącą obrazę przepisu art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie sprostanie wymogowi sporządzenia wnikliwego i logicznego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia, co oczywiście miało wpływ na wynik postępowania poprzez uniemożliwienie kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia, 7) błędną wykładnię przepisu art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 z późn. zm.), mającą oczywiście wpływ na wynik sprawy, poprzez wadliwe przyjęcie, że będące przedmiotem niniejszego postępowania urządzenia do gry, umożliwiają prowadzenie gier o wygrane rzeczowe. Wskazując na powyższe uchybienia skarżąca spółka wniosła o: 1) stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] z powodu rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. w związku z art. 145 § 1 ust. 2 p.p.s.a., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. b p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c p.p.s.a. 2) zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego oraz wydatków pełnomocnika. Uzasadniając pierwszy z zarzutów skargi strona w całości powtórzyła swoją argumentację z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Odnośnie drugiego z zarzutów spółka wskazała, że to Minister Finansów był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania dowodowego, tymczasem całość materiału dowodowego, na podstawie którego zostały wydane obie decyzje, została zgromadzona tylko i wyłącznie przez Urząd Celny w G. w postępowaniu karno-skarbowym, toczącym się przeciwko osobie fizycznej - J. M., a zatem w sprawie której skarżąca w ogóle nie była stroną. W tym stanie rzeczy doszło do naruszenia art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., 78 § 1 k.p.a., 79 § 1 i 2 k.p.a., art. 85 § 1 k.p.a. Zarzut trzeci skargi skarżąca uzasadniła tym, iż organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie wydał postanowienia odnośnie zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych, natomiast o ich oddaleniu strona dowiedziała się dopiero z treści decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. W takiej sytuacji strona nie została uprzedzona o zakończeniu postępowania dowodowego i została pozbawiona możliwości złożenia końcowego oświadczenia w sprawie. Uzasadniając czwarty zarzut skargi spółka podała, że w okolicznościach danej sprawy ustalenia faktycznie dokonane przez Ministra Finansów oparte zostały na wadliwie zgromadzonym, niekompletnym oraz wybiórczo rozpatrzonym materiale dowodowym. I tak organ całkowicie zignorował treść opinii biegłego sądowego z listy Sądu Okręgowego w G., jak również wadliwie ocenił opinię z dnia 8 września 2006 r. bowiem organ jedynie wybiórczo przywołuje wyrwane z kontekstu stwierdzenia, nie dokonując kompleksowej jej oceny, również w kontekście opinii biegłego sądowego z listy Sądu Okręgowego w G. Konsekwencją uchybienia, opisanego w zarzucie czwartym jest wadliwie sporządzone przez organ uzasadnienie, które uniemożliwia dokonanie kontroli prawidłowości przeprowadzanego postępowanie oraz przyjętego toku rozumowania przez organ administracji publicznej (zarzut szósty skargi). Uzasadniając ostatni zarzut skargi sprowadzający się do zarzutu naruszenia prawa materialnego strona wykazywała, iż organ błędnie przyjął, iż w przypadku gry na przedmiotowych automatach występuje wygrana. Maksymalny czas trwania gry jest stały i jest z góry określony oraz nie ulega przedłużeniu w żaden sposób związany z wynikiem gry. Tylko w razie niezręcznego prowadzenia gry klient będzie miał możliwość używania urządzenia przez krótszy czas. Krótszy czas gry jest immanentnym elementem każdej zabawy. Chociaż w grze w "Chińczyka" czy "Monopoly", czas gry nie jest zawsze taki sam. Celem samej gry jest satysfakcja, która pozostaje w oczywistej opozycji do wygranej rzeczowej, poza tym nie można uznać za wygraną rzeczową wykorzystania czasu, który się wcześniej wykupiło. Klient nie osiąga w tym przypadku wymiernej korzyści. Cytowane przez organ orzeczenia SN i sądów administracyjnym nie dotyczą niniejszej sprawy, albowiem odnoszą się do sytuacji, gdy wygrana umożliwia przedłużenie czasu gry. Tymczasem w orzecznictwie podkreślano niejednokrotnie, że grą na automacie są takie gry, które umożliwiają pozyskanie przez gracza wymiernej korzyści majątkowej (wyrok WSA, sygn. akt VI SA/Wa 2121/2006, uchwała SN z 15 czerwca 2007, sygn. akt I KZP 14/07). Tymczasem w niniejszej sprawie organ nie wykazał: 1) jak można uznać wykorzystywanie już opłaconego przez siebie czasu za jakąkolwiek korzyść rzeczową ponad wynikającą z zawartej umowy, 2) na czym polega jej materialny charakter, 3) jaka jest jej wartość, skoro jest uznana za wymierną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] marca 2008 r. odpowiadają prawu. Ustosunkowując się do pierwszego zarzutu skargi należy stwierdzić, że nie jest zasadny. Według oceny Sądu, firma zagraniczna będąca właścicielem automatów nie ma bezpośredniego interesu prawnego, aby występować w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest rozstrzygnięcie charakteru gry na automatach. Tym podmiotem jest skarżąca, która urządza gry na automatach i to ona jest stroną niniejszego postępowania. Według oceny Sądu za chybiony należy uznać zarzut drugi i piąty skargi. W myśl art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. W niniejszej sprawie Minister Finansów dopuścił dowód z akt postępowania karnego skarbowego, w szczególności zaś ze znajdujących się tam opinii biegłych. Wprawdzie to postępowanie toczyło się przeciwko J. M., ale należy mieć na uwadze okoliczność, iż karne postępowanie może dotyczyć tylko osoby fizycznej a nie prawnej, poza tym J. M. był Prezesem Zarządu Spółki, uprawnionym do jej reprezentacji, co nie jest bez znaczenia dla niniejszej sprawy administracyjnej, toczącej się z udziałem tejże spółki. J. M. czynnie uczestniczył w postępowaniu dowodowym, przeprowadzonym w sprawie [...]. Skoro Minister Finansów dysponował obszernym materiałem dowodowym, zbędne było ponawianie tych dowodów w postępowaniu administracyjnym. Tymbardziej, że nie ma sporu między spółką a organem odnośnie samego przebiegu gry na przedmiotowych urządzeniach, strony różnią się jedynie oceną charakteru tych gier, w szczególności odnośnie tego czy są to gry na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Należy przyznać rację stronie skarżącej, iż przed wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. organ powinien ustosunkować się do dowodów zgłoszonych przez stronę oraz umożliwić jej wyrażenie ostatecznego stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy. Jednakże uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, albowiem strona nie wykazała, jakie ujemne konsekwencje dla sprawy spowodowało ograniczenie jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu. A tylko w takim przypadku można mówić o takim naruszeniu art. 10 k.p.a., które miał istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie podzielił również zasadności wykazywanego przez stronę naruszenia art. 80 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. Na podstawie opinii technicznych organ szczegółowo przedstawił swoje stanowisko w kwestii występowania w przedmiotowych grach wygranych w postaci możliwości prowadzenia dalszych gier bez ponoszenia przez gracza dodatkowych opłat przy zastosowaniu w automatach ogranicznika maksymalnego prowadzenia gry. Minister Finansów wskazał, że bierze pod uwagę treść zarówno sprawozdania z badań wystawionego przez Urząd Dozoru Technicznego Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w P. jak i opinii nr [...] z 8 września 2006 r., wydaną przez Katedrę Technologii Maszyn Politechniki Ł. W tym stanie gołosłowne jest twierdzenie strony, iż Minister Finansów ocenił tylko wybiórczo materiał dowodowy zaś uzasadnienie decyzji narusza art. 107 § 3 k.p.a. Sąd podzielił w całości stanowisko organu odnośnie oceny, iż będące przedmiotem niniejszego postępowania urządzenia do gry umożliwiają prowadzenie gier o wygrane rzeczowe. Z materiału dowodowego, w tym również z wyjaśnień strony zawartych w piśmie z 29 stycznia 2008 r. wynika, że przebieg gry na przedmiotowych urządzeniach przedstawia się następująco. Nie ulega wątpliwości, że są to urządzenia elektromechaniczne. Są one wyposażone w zestawy ruchomych (obrotowych) bębnów, na których umieszczone są określone symbole. Automaty te wyposażone są we wrzutniki monet o nominałach 1, 2 lub 5 zł. Po wrzuceniu do automatów monet o odpowiednich nominałach grający otrzymuje punkty kredytowe, za które może prowadzić grę (1 zł - 4 min., 2 zł - 8 min., 5 zł - 20 min.). W przypadku wygranej grający uzyskuje dodatkowe punkty kredytowe. Po upływie wykupionego czasu gry automaty wyłączają się mimo zdobytych dodatkowych punktów kredytowych. Gracz może je wykorzystać po dokonaniu dodatkowej opłaty. Tym samym gracz rozpoczyna nową grę ze zwiększoną pulą punktów kredytowych. Jeżeli jest natomiast niezręczny, gra kończy się przed upływem wykupionego czasu. Zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych. Ww. ustawa nie zawiera definicji wygranej rzeczowej, nie określa też cech umowy. Dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów administracyjnych, na które powołuje się organ przyjmuje, że wygrana polegać może na przeniesieniu przez stronę wygrywającą nie tylko praw rzeczowych do określonych przedmiotów materialnych, czy też wyrażać się w kwocie pieniężnej, ale także może dotyczyć innych praw, obejmujących korzystanie z wszelkich dóbr i usług. Sąd w całości podzielił stanowisko organu, iż wygraną w niniejszej sprawie jest możliwość kontynuowania uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności bez konieczności dokonywania nowej opłaty. Czas trwania gry w przypadku przedmiotowych automatów nie jest stały i nie jest z góry określony, albowiem wnosząc opłatę np. 2 zł = 8 minut grający zapewnia sobie grę przez ten czas tylko w przypadku korzystnego przebiegu gry. Jeżeli natomiast grający nie wykaże się odpowiednimi umiejętnościami, gra kończy się przed upływem czasu tj. po utracie wszystkich punktów kredytowych. Wnosząc więc opłatę za grę uzyskuje się jedynie prawo do rozpoczęcia gry o czasie zależnym od umiejętności grającego. Celem i wygraną jest w tym przypadku kontynuowanie gry, jednakże nie dłużej niż pozwala na to wbudowany ogranicznik maksymalnego czasu gry. Przegraną jest krótsza gra a wygraną możliwość jej kontynuowania. Sąd zgodził się z poglądem organu, iż fakt ograniczenia maksymalnego czasu gry nie powoduje, iż taka wygrana traci cechy wygranej w rozumieniu ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W tym stanie rzeczy, według oceny Sądu, organ prawidłowo zinterpretował przepisy art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, a zatem zarzut naruszenia prawa materialnego należy uznać za chybiony. Z tych wszystkich względów wobec bezzasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.