II SA/Gd 608/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Starszy Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Wojewody z dnia 4 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego wstrzymania robót budowlanych do właściwego organu oddala skargę. Postanowieniem z dnia 28 marca 2008 r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał do Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo B. J. z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismo B. J. dotyczy wstrzymania robót budowlanych, co należy do wyłącznej kompetencji organu nadzoru budowlanego na podstawie art. 48 ust.2 pkt 2 lub art. 50 ust. 1 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie organ poinformował, że dla przedmiotowej nieruchomości zostało przyjęte zgłoszenie na roboty budowlane związane z remontem wnętrz oraz przebudową ogrodzenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. J., domagając się wznowienia postępowania w sprawie zgłoszonych robót, stwierdzenia niezgodności tych robót z prawem budowlanym i ustawą o ochronie zabytków z uwagi na okoliczność, że zgłoszenie robót nastąpiło bez pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Domagała się także zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia zgody na wykonanie robót budowlanych przy ul. [...] do czasu wyjaśnienia całej sprawy. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2008 r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 65 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 156 poz. 1118 z 2006 r., z późniejszymi zmianami) jednoznaczne przypisuje kompetencje w kwestiach dotyczących ewentualnego wstrzymania robót budowlanych organom nadzoru budowlanego, a nie organom administracji architektoniczno - budowlanej. Organ podkreślił, iż dla miasta S. organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji pozostaje Inspektor Nadzoru Budowlanego, stąd więc wniosek skarżącej dotyczący wstrzymania robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości przy ul. [...] w S., słusznie został skierowany przez organ administracji architektoniczno - budowlanej - Prezydenta Miasta, do Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ wyjaśnił również, iż wydanie przez organ administracji architektoniczno — budowlanej merytorycznego orzeczenia w sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych stanowiłoby podstawę prawną do stwierdzenia nieważności takiego orzeczenia na podstawie art. 156 § pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na naruszenie przepisów o właściwości. Odnośnie pozostałych żądań zawartych w treści zażalenie organ wyjaśnił, że w procedurze zgłoszenia przewidzianej przez ustawę Prawo budowlane, organ administracji architektoniczno - budowlanej zgadzając się za wykonanie robót budowlanych zgłoszonych przez inwestora przyjmuje takie zgłoszenie "milcząca zgodą" (art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane). Nie następuje wydanie orzeczenia w sprawie, a zatem nie ma możliwości prawnej zaskarżenia "milczącej zgody" stanowiącej przyjęcie zgłoszenia. Wojewoda wyjaśnił także B. J., że generalnie (o ile daną procedurę w ogóle można wznowić) zgodnie z art. 150 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organem właściwym dla ewentualnego wznowienia postępowania pozostaje organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Skargę do Sądu wniosła B. J., domagając się stwierdzenia nieważności, bądź uchylenia postanowienia Wojewody. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na wyrok WSA z dnia 8 maja 2008 r., którym to wyrokiem Sąd uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i decyzję Wojewody, wskazując na naruszenie prawa. Skarżąca podniosła, że "oczekuje wykonania wyroku sądu w takim zakresie, w jakim Wojewoda nie wydał żadnej decyzji". Skarżąca zarzuciła również organom administracji świadome, nieustające ignorowanie obowiązku udziału konserwatora zabytków we wszystkich decyzjach administracyjnych dotyczących obszaru zabytkowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która badana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). W postępowaniu sądowoadministracyjnym ocenie podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego, oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje jedynie w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). W wyniku dokonanej oceny Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna, ponieważ postanowienia organów obu instancji wydane zostały zgodnie z przepisami prawa. Na wstępie wyjaśnić należy, że w niniejszym postępowaniu sąd uprawniony jest do kontroli legalności jedynie postanowienia w przedmiocie przekazania pisma B. J. według właściwości, a nie tak jak uważa skarżąca, oceny całości działań i zaniechań organów dotyczących robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości przy ul. [...] w S. W szczególności nie podlegają ocenie sądu żądania zgłoszone dodatkowo w treści zażalenia takie jak: wznowienie postępowania w sprawie zgłoszonych robót, stwierdzenie niezgodności tych robót z prawem budowlanym i ustawą o ochronie zabytków, a także zawieszenie postępowania w sprawie udzielenia zgody na wykonanie robót budowlanych przy ul. [...] do czasu wyjaśnienia całej sprawy. Każde z tych żądań doprowadzić powinno do wszczęcia odrębnego postępowania, które, zależnie od jego wyniku po wyczerpaniu toku instancji może zostać, na żądanie którejś ze stron tego postępowania, poddane kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zgodnie bowiem z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że sąd ten nie może czynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. O tożsamości sprawy administracyjnej decyduje natomiast tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków zawartych w decyzji, oraz tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy faktycznej i prawnej. W przedmiotowej sprawie żądania dotyczące wznowienia postępowania, stwierdzenia niezgodności robót z prawem budowlanym i ustawą o ochronie zabytków, a także zawieszenia postępowania, jako oparte na innej podstawie faktycznej i prawnej nie mieszczą się w granicach rozpoznawanej sprawy. Zgodnie z przepisem art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organ administracji publicznej jest zatem obowiązany dokonać oceny podania strony również pod kątem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania. W przypadku gdy organ, do którego wniesiono podanie uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia tej sprawy w formie decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do organu, który w jego ocenie, jest właściwy w sprawie (art. 65 k.p.a.) i jednoczesnego powiadomienia o tym wnoszącego podanie. W niniejszej sprawie wyjaśnić należy, iż kompetencje do rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych przysługują, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wyłącznie organom nadzoru budowlanego a nie organom administracji architektoniczno-budowlanej. Właściwym organem w rozumieniu art. 50 ustawy Prawo budowlane jest Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego), działający jako organ I instancji, a także Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działający w I instancji w sprawach o których mowa w art. 82 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 50 ust. 1 cyt. ustawy Prawo budowlane w przypadkach innych niż uregulowane w przepisach art. 48 ust. 1 oraz 49b ust. 1 (tzn. prowadzenia robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego lub też w innych okolicznościach niż wymienione we wskazanych powyżej przepisach) właściwy organ nadzoru budowlanego jest obowiązany wstrzymać (w drodze postanowienia) prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Z akt sprawy wynika, że skarżąca B. J. w dniu 14 marca 2008 r. wystąpiła z wnioskiem do Prezydenta Miasta o wydanie nakazu wstrzymania robót budowlanych prowadzonych na nieruchomości przy ul. [...] w S. Z przytoczonych wyżej przepisów prawa budowlanego wynika, że dla miasta S. właściwym organem nadzoru budowlanego pierwszej instancji jest Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z powyższym organ pierwszej instancji zgodnie z przepisami o właściwości przekazał wniosek skarżącej dotyczący wstrzymania robót budowlanych Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Zasadnie zatem w niniejszej sprawie zastosowany został art. 65 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jeśli jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje taki wniosek do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.