I SA/Lu 333/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Anna Kwiatek, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie I SA/Lu 333/08 UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239, art. 216 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /, utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] o odmowie Z. Ż. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] o określeniu zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r. / styczeń – sierpień, październik – grudzień /. Dyrektor Izby Celnej zważył, że wstrzymanie wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji jest poddane reżimowi art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy, kiedy rozpatruje wniosek podatnika o wstrzymanie wykonania nieostatecznej decyzji, powinien ocenić czy w okolicznościach sprawy żądanie wstrzymania wykonania tej decyzji jest uzasadnione ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Dyrektor Izby Celnej zważył, że całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie daje podstaw do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej, majątkowej podatnika. Wykazywana jedynie renta w kwocie 468 zł miesięcznie nie wyklucza innych źródeł dochodów podatnika. Wskazał na niezgodną z prawem działalność podatnika, która przynosiła mu korzyści majątkowe. Argumentował, że podatnik wprowadzał do obrotu komponenty paliw jako pełnowartościowy olej napędowy poza ewidencją i z pominięciem obowiązku podatkowego. Dyrektor Izby Celnej w tych okolicznościach sprawy podzielił stanowisko prawne organu podatkowego pierwszej instancji, że sytuacja podatnika nie wyczerpuje przesłanek z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej i uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej; że za wstrzymaniem wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie przemawia interes publiczny. 2. Z.Ż. złożył skargę na ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Celnej / w dniu 8 maja 2008 r. zgodnie z datą stempla urzędu pocztowego nadania /. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie braku ważnego interesu podatnika. Argumentował, że nie ma środków na pokrycie zaległości podatkowych wynikających z nieostatecznej decyzji organu podatkowego. Renta, to jego jedyny dochód, z którego pokrywa znaczne koszty leczenia. Nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej. W tych okolicznościach wzgląd na ochronę takich wartości, jak zdrowie, życie, wzgląd na zapewnienie podstaw egzystencji, przemawiają za przyjęciem istnienia ważnego interesu podatnika i przemawiają za wstrzymaniem wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego. Argumentował, że wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie stanowi ulgi. Wbrew argumentacji organu podatkowego wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie narusza interesu publicznego, nie pozbawia Skarbu Państwa należnych podatków. Skarżący podatnik zarzucił naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1, art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Argumentował, że organy podatkowe nie zrealizowały zasady prawdy materialnej. Nie przeprowadziły rzetelnie postępowania dowodowego. Wydały rozstrzygnięcie w oparciu o nieprawdziwy stan faktyczny, bo ustalony na podstawie fragmentarycznie zgromadzonych i ocenionych dowodów. Stanowisko, argumentacja organu podatkowego dowodzą braku obiektywizmu, nie mają związku z charakterem postępowania podatkowego, wykraczają poza jego przedmiot. Takie postępowanie organu podatkowego jest wbrew zasadzie postępowania w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego. Argumentował, że odwoławczy organ podatkowy nie zastosował art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, który jest proceduralnym instrumentem gwarantującym realizację zasady z art. 123 § 1 tej ustawy. Tryb z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie także do postanowień w przedmiocie wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego. 3. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Nie podzielił zarzutów skargi. Nie zgodził się ze stanowiskiem prawnym, by art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej podlegał zastosowaniu w rozpatrywanym, incydentalnym postępowaniu. 4. Z akt postępowania podatkowego wynika, że podatkowe postępowanie odwoławcze w sprawie określenia skarżącemu podatnikowi zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r. zostało zakończone ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...]. Odwoławczy organ podatkowy utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Decyzja ostateczna organu odwoławczego została doręczona stronie 9 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zgodnie z art. 224 § 1 Ordynacji podatkowej wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie wstrzymuje jej wykonania, z zastrzeżeniem art. 224a i art. 224c. Zgodnie z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. 6. W tym stanie prawnym postanowienie wydane na podstawie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej wywiera skutki prawne, zachowuje moc prawną, prawny byt, do czasu zakończenia postępowania podatkowego decyzją ostateczną. Z momentem zakończenia postępowania podatkowego ostateczną decyzją organu odwoławczego, postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji nieostatecznej traci moc prawną, prawny byt. To oznacza, że z tym momentem to postanowienie nie wywołuje skutków w sferze praw i obowiązków podatnika, pozostaje bez wpływu na jego sytuację prawną / zob. C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2004 r., s. 597; B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska, J. Orłowski Ordynacja podatkowa. Komentarz, TNOiK 2007, t. II, s. 471; Ordynacja podatkowa. Komentarz pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H.BECK 2006, s. 919 /. 7. W okolicznościach tej sprawy zaskarżone postanowienie utraciło prawną moc, byt prawny po wniesieniu skargi, na etapie postępowania sądowego. Utrata mocy prawnej, bytu prawnego zaskarżonego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego stanowi przyczynę bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie kontroli legalności tego postanowienia, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – p.p.s.a./. Wynik postępowania sądowego pozostanie bez wpływu na sytuację prawną skarżącego podatnika, na zakres jego praw i obowiązków. 8. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe na podstawie art.161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.