II SA/Sz 628/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymiany prawa jazdy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 1 kwietnia 2008 r. A. R. złożył do Prezydenta Miasta S. wniosek o wymianę prawa jazdy kat. B. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta S., po rozpatrzeniu wniosku A. R., odmówił wydania zatrzymanego prawa jazdy kat. B, podnosząc że decyzją z dnia [...] orzeczono o zatrzymaniu wnioskodawcy prawa jazdy kat. B i wobec tego jego wniosek o wymianę prawa jazdy został potraktowany jako wniosek o wydanie zatrzymanego prawa jazdy. Rozpoznając odwołanie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji uznając, iż organ związany jest treścią żądania strony. Następnie pismem z dnia [...] zatytułowanym "Pismo w sprawie wymiany prawa jazdy" Prezydent Miasta S., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, odmówił A. R. wymiany prawa jazdy wyjaśniając w uzasadnieniu, iż w związku z tym, że wydanie prawa jazdy w rezultacie wymiany prawa jazdy na podstawie art. 150 ustawy Prawo o ruchu drogowym ma charakter czynności materialno – technicznej, nie było potrzeby załatwienia wniosku w formie decyzji. Skargę na powyższe pismo złożył, w dniu 4 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w imieniu A. R. jego ojciec Z. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy) wówczas skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy). Przedmiotem niniejszego postępowania jest rozstrzygniecie organu administracji publicznej w przedmiocie wymiany prawa jazdy. Matarialnoprawną podstawę wymiany prawa jazdy stanowi art. 150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r, Nr 108, poz. 908) zgodnie z którym prawa jazdy i inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do czasu ich wymiany dokonywanej na koszt osoby uprawnionej w zakresie, na jaki zostały wydane. Z kolei warunki i terminy wymiany powołanych dokumentów na mocy art. 150 ust. 2 określone zostały w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany prawa jazdy (Dz. U. z 2002 r. Nr 69, poz. 640). Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w orzecznictwie, że wymiana prawa jazdy na podstawie powyższych przepisów stanowi czynność materialno – techniczną, jednakże taka okoliczność nie zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem organ nie dokonał czynności wymiany prawa jazdy, lecz odmawiając wymiany - merytorycznie rozstrzygnął w przedmiocie wniosku o wymianę prawa jazdy. W związku z tym, ze przepisy ustawy Prawa o ruchu drogowym nie określają jednoznacznie kompetencji organu działającego w trybie art. 150 ustawy należy przyjąć, że w przypadku gdy przepisy określające szczególny tryb postępowania nie zawierają przepisu odsyłającego, w zakresie nieuregulowanym, do stosowania ogólnych przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "k.p.a.", właściwy organ administracji publicznej powinien zastosować uzupełniająco przepisy k.p.a., aby we właściwym trybie rozstrzygnąć indywidualną sprawę administracyjną /por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 119/06, publ. LEX 205607/. Stosownie do treści art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej, ponadto decyzje rozstrzygają sprawę co do istoty w całości lub części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 ustawy). Wobec powyższego należy wskazać, że zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku skarżącego w zakresie wymiany prawa jazdy stanowi, mimo braku takiego oznaczenia, merytoryczną decyzję organu pierwszej instancji. Zawiera ono bowiem podstawowe elementy decyzji przewidziane w art. 107 k.p.a. takie jak oznaczenie strony, organu administracji publicznej, podstawę prawną, podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji, a także rozstrzygnięcie. W przedmiotowej sprawie zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania admininistracyjnego przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania, od rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta S., do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku było Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Jednakże jak wynika z analizy akt sprawy strona skarżąca przed wniesieniem skargi z dnia 4 sierpnia 2008 r., na pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nie złożyła do organu wyższego stopnia przysługującego jej środka odwołania. Wobec powyższego należy podnieść, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała toku zaskarżenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Należy jednak zauważyć, że wobec spoczywającego na organie obowiązku informowania strony postępowania o trybie i sposobie składania przysługujących jej środków odwoławczych, organ nie dopełnił w zaskarżonym piśmie powyższego obowiązku, która to okoliczność może świadczyć o braku winy strony w dopełnieniu czynności, a zatem może stanowić podstawę wniosku skierowanego do właściwego organu o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W tych okolicznościach uznając skargę za niedopuszczalną należało orzec, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.