II SA/Kr 627/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi W.K. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala. Decyzją z dnia [....] , na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 85 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku H.K. z dnia ......2000 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr nr .......przy ul. ......w B. dla budowy stacji paliw płynnych z zapleczem (budynkiem biurowo - handlowo - socjalnym z częścią gastronomiczną - barem szybkiej obsługi), automatyczną myjnią, zjazdem i wjazdem z drogi wojewódzkiej, stanowiskiem tankowania LPG, parkingami oraz infrastrukturą, Burmistrz B. umorzył postępowanie. W uzasadnieniu decyzji organ podał przebieg postępowania w sprawie i wskazał, że skutkiem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [....] 2000 ,w sprawie ustalenia na wniosek. H.K., warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowy stacji paliw płynnych o 2-3 zbiornikach podziemnych o łącznej pojemności 50 tyś. litrów i stanowiska tankowania gazem propan - butan (LPG) o dwóch zbiornikach naziemnych o pój. około 4,85 m3 wraz z zapleczem: budynkiem biurowo-handlowo-socjalnym z częścią gastronomiczną, automatyczną myjnią samochodową, parkingami na działkach nr nr .......przy ul. .......oraz przyłączami wody, energii elektrycznej i gazu z sieci w ul. ........dz. nr........., szczelnym zbiornikiem na ścieki sanitarne oraz zjazdem i wyjazdem z drogi wojewódzkiej, był powrót sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza Miasta B. Organ wskazał, że zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie ustawy (11 lipca 2003r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie wniosek złożony został w dacie obowiązywania poprzedniej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Art. 39 ust. 1 i art. 40 ust. 1 tej ustawy z dnia 7.07.1994r. stanowiły, że zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W sprawach ustalenia tych warunków orzeka się w formie decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, na podstawie przepisów szczególnych. Zestawienie treści art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym mogłoby prowadzić do wniosku, iż możliwe jest orzekanie na podstawie przepisów poprzednio obowiązującej ustawy, w sytuacji, gdy w dacie wydawania decyzji teren, którego dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy objęty jest ustaleniami aktualnie obowiązującego planu miejscowego. Zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r. Zatem te plany miejscowe, które obowiązywały na mocy art. 67 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, utraciły moc najpóźniej 31 grudnia 2003 r. W niniejszej sprawie aktualny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony został uchwałą Nr ........Rady Miejskiej w B. z dnia ......a zatem już po uchyleniu poprzednio obowiązującej ustawy i po dacie 31 grudnia 2003 r., do której to daty obowiązywał poprzednio uchwalony plan miejscowy. Skoro zatem dla terenu objętego wnioskiem obowiązuje plan miejscowy uchwalony po dacie wejścia w życie ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (11 lipca 2003 r.) to pomimo tego, że postępowanie w świetle - art. 85 ust. 1 tej ustawy powinno toczyć się nadal z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy na podstawie planu uchwalonego już po dacie uchylenia poprzednio obowiązującej ustawy. Oznaczałoby to, iż miejscowy plan uchwalony ........ sierpnia 2005 r. miałby wywierać skutki w zakresie rozpatrzenia wniosku H.K. z dnia .......sierpnia 2000r. Takie założenie godziłoby w zasadę nie działania prawa wstecz. W dacie złożenia wniosku obowiązywały inne ustalenia miejscowego planu, zaś obecnie obowiązujący plan uchwalony został dopiero .......sierpnia 2005r. Zapisy tego aktualnego miejscowego planu nie mogą wywierać skutków w zakresie rozpatrzenia wniosku złożonego w 2000 r. Powyższe oznacza, że w sprawie należało zastosować przepisy ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Art. 59 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Skoro dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy obowiązują ustalenia miejscowego planu, to tym samym brak jest podstaw do wydania decyzji o warunkach zabudowy, która to decyzja wydawana jest gdy brak jest planu miejscowego. Wobec tego organ uznał, że dla działek nr nr .......obowiązuje aktualny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co wyklucza możliwość wydania decyzji o warunkach ich zabudowy, a postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe należy umorzyć. Odwołanie od tej decyzji złożyli W.K. i K.K. podnosząc, że błędne jest przyjęcie, iż wniosek H.K. nie został rozpatrzony, gdyż ich zdaniem ten wniosek wszczął postępowanie zakończone wydaniem decyzji z dnia [....]. Obecnie, po uchyleniu tej decyzji, nie może się toczyć dalsze postępowanie zaś "wszelkie próby powrotu do przeszłości są bezcelowe". Wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji organu l instancji z dnia [....]. Decyzją z dnia [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 85 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, póz. 717) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, póz. 856 z późn. zm.) i § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r. Nr 198, póz. 1925) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ uznał za prawidłowe ustalenia oraz argumentację prawną organu l instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że miejscowy plan uchwalony ...... sierpnia 2005 r. nie może wywierać skutków w zakresie rozpatrzenia wniosku H.K. z dnia ........lipca 2000 r. W dacie złożenia wniosku przez H.K. obowiązywały inne ustalenia miejscowego planu, zaś obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony został dopiero ........ sierpnia 2005r. Zatem w sprawie należało zastosować przepisy nowej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i umorzyć postępowanie z tego powodu, że dla działek nr nr ........obowiązuje aktualny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jego obowiązywanie wyklucza możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy. Odnosząc się do zarzutów W.K. i K.K. organ odwoławczy podał, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji z dnia [....] w dalszym ciągu do rozstrzygnięcia pozostał wniosek H.K. wszczynający postępowanie w przedmiotowej sprawie. Obecnie wniosek ten został rozstrzygnięty, zaś umorzenie postępowania nie oznacza "próby powrotu do przeszłości", tylko stanowi zgodne z prawem stanowisko organów administracji w sprawie złożonego wniosku. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli W.K. i K.K. podnosząc, iż wniosek H.K. z dnia ...... lipca 2000 r. został już rozstrzygnięty decyzją Burmistrza B. z dnia [....] 2000 następnie wyeliminowaną z obrotu prawnego w toku postępowania instancyjnego. W ocenie skarżących nastąpiło zatem umorzenie postępowania, które "prawnie już nie istnieje i na dodatek się nie toczy". Dalsze postępowanie ma służyć, jak zarzucają skarżący, "prowadzeniu w dalszym ciągu procederu związanego z powstałą nielegalnie stacją paliw". Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w związku z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu, gdyż zarówno zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu l instancji nie naruszają prawa. Sprawa administracyjna, będąca przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu, dotyczy umorzenia postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu . Materialnoprawną podstawą do wydania decyzji w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie administracyjne z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przepis powyższy wskazuje, że postępowanie administracyjne może toczyć się jedynie w sytuacji, gdy ma swój "przedmiot". Przedmiotem jest "konkretna sprawa indywidualnego podmiotu", w której na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących organy administrujące są władne podjąć decyzję administracyjną albo orzekając w niej o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu, albo stwierdzając w niej o niedopuszczalności takiego orzekania" (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 172-173). Organ administracyjny w każdym przypadku powinien w pierwszej kolejności zbadać możliwość podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej pod kątem przedmiotowości postępowania, gdyż ingerencja w formie decyzji dopuszczalna jest jedynie w oparciu o wyraźną normę kompetencyjną zawartą w przepisach powszechnie obowiązujących upoważniającą organ administracji publicznej do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Jeśli zatem żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji, to postępowanie administracyjne wszczęte takim żądaniem, jako bezprzedmiotowe, powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie wnioskodawca H.K. w dniu .......lipca 2000 r. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr nr .......przy ul. ...........w B. W chwili składania wniosku obowiązywały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, które przewidywały możliwość wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania . Jednakże zgodnie z przepisami aktualnie obowiązującej ustawy ( art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003r.o planowaniu przestrzennym ) , plany miejscowe, które obowiązywały na mocy art. 67 ust. 1 i ust. 1a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, utraciły moc najpóźniej z dniem 31 grudnia 2003r. Jak wynika z akt sprawy w dniu wydania decyzji przez organ l instancji (tj.........marca 2008r.), jak i w dniu wydania decyzji organu odwoławczego, dla przedmiotowego obszaru obowiązywały już przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalone ........sierpnia 2005r. na mocy uchwały nr .......Rady Miejskiej w B. Nowa ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku obowiązywania planu miejscowego. W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych. Zatem obowiązywanie planu miejscowego dla przedmiotowych działek nr nr .......uchwalonego ...... sierpnia 2005 r., oznacza, iż nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy i musi prowadzić do umorzenia postępowanie jako bezprzedmiotowego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, a dotyczących braku podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, należy wskazać, że powyższe zarzuty są chybione. Złożenie przez H.K. wniosku o ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oznacza , że organ administracyjny jest obowiązany do rozpatrzenia powyższego wniosku skoro decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] orzeczono nieważność decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia ..........2000 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, z tym że bierze pod uwagę aktualnie obowiązujące przepisy prawa. Zatem organy obu instancji trafnie umorzyły postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a . Natomiast co do zarzutu orzeczenia przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji to w ocenie Sądu jest on całkowicie bezzasadny . Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, na podstawie art 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.