II SA/Wa 1432/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. T. z dnia 14 października 2008 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA 2435/99 wydanym w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza b. Służby Bezpieczeństwa postanawia -odrzucić skargę o wznowienie postępowania- W dniu 15 października 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) Z.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA 2435/99. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę Z. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza b. Służby Bezpieczeństwa. Wnosząc o uchylenie tego wyroku, jako podstawę skargi o wznowienie skarżący wskazał art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołując się w uzasadnieniu na pismo IPN Oddział [...] z dnia 4 września 2008 r., którego kopię załączył do skargi, podniósł, że wymieniony dokument dowodzi istnienia takiej okoliczności faktycznej, która mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, a z której nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podał, że o podstawie wznowienia dowiedział się w dniu 4 września 2008 r., tj. w dniu, w którym otrzymał wymienione wyżej pismo Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział [...]. Skarżący podał jednocześnie, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem był pozbawiony możliwości działania w postępowaniu. Niemożność działania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący uzasadnił tym, iż nie mógł skorzystać w tamtym postępowaniu z ujawnionych dopiero teraz okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, co wynika z załączonej kopii pisma IPN z dnia 4 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej ppsa, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 powołanej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skargę o wznowienie postępowania – stosownie do art. 277 ppsa – wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie natomiast z art. 278 ppsa, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 powołanej ustawy). Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie badając, czy skarga o wznowienie postępowania sądowego z dnia 14 października 2008 r. jest dopuszczalna stwierdził, że wniesiona została ona po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2000 r. Wyrok ten jest bowiem prawomocny od dnia 3 kwietnia 2000 r. Sąd wskazuje przy tym, że wyjątek, o którym mowa w art. 278 ppsa, i na który w skardze o wznowienie postępowania sądowego powołuje się skarżący, nie zachodzi w niniejszej sprawie. Pozbawienie możności działania oznacza, że strona z przyczyn od niej niezależnych nie brała udziału w postępowaniu sądowym, wskutek czego pozbawiona była możliwości podejmowania czynności procesowych. Brak zaś możliwości skorzystania z określonych dokumentów, czy powołania się w poprzednim postępowaniu na pewne okoliczności w związku z tym, że ujawniły się one dopiero teraz nie stanowi pozbawienia możności działania w rozumieniu powołanego przepisu. Z akt sprawy o sygn. II SA 2435/99 wynika, że skarżący działający przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie osobiście brał czynny udział w tym postępowaniu. Skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy i brał w niej udział. Nie był zatem pozbawiony możności działania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania oparta na art. 273 § 2 ppsa wniesiona została przez Z. T. po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia, co czyni ją niedopuszczalną. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.