III SA/Wa 1544/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2008 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na poczet zaległości w podatku od towarów i usług oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." Dyrektor Izby Skarbowej w W., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2007 r., którym W. M. (w niniejszej sprawie "skarżącej") zaliczono nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.712,00 zł na poczet zobowiązania w podatku od towarów i usług za trzeci kwartał 2007 r. Z akt sprawy wynika, że 2 maja 2006 r. skarżąca złożyła zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2005 PIT-36, z którego wynika nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 1605 zł. Nadpłata ta, zgodnie z wnioskiem skarżącej, postanowieniem z [...] czerwca 2006 r. została zaliczona na bieżące zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Następnie 8 maja 2007 r. skarżąca złożyła zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006 PIT-36L z wykazaną kwotą zobowiązania podatkowego podlegającego wpłacie w wysokości 407 zł. Kwota ta została uregulowana w dniu 30 kwietnia 2007 r. Kolejno w dniu 27 sierpnia 2007 r. skarżąca złożyła korektę ww. zeznania rocznego z wykazaną kwotą zobowiązania podatkowego podlegającego wpłacie w wysokości 300 zł. W zeznaniu tym skarżąca nie uwzględniła nadpłaty za 2005 r. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., zaliczył skarżącej nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.712 zł na poczet zobowiązania w podatku od towarów i usług za trzeci kwartał 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż kwota 1605 zł, która zgodnie z wnioskiem skarżącej została zaliczona na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych na 2006 r., ale nie została przez skarżącą wykazana w zeznaniu PIT-36L za 2006 r., stanowi nadpłatę zgodnie z art. 73 § 2 pkt 1 O.p. Natomiast zapłacony 30 kwietnia 2007 r. podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 107 zł stanowi nadpłatę w myśl art. 72 § 1 pkt 1 O.p. Organ podniósł, iż na dzień podjęcia postanowienia tj. na dzień [...] grudnia 2007 r. skarżąca posiadała nieuregulowane zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2007 w wysokości 7091 zł. Wobec powyższego, zdaniem organu, nadpłatę z tytułu nienależnie wpłaconego podatku w wysokości 107 zł oraz nadpłatę w wysokości 1605 zł, co stanowi łącznie kwotę 1712 zł na podstawie art. 76a § 2 O.p. zaliczono na zaległość z dniem zapłaty podatku w wysokości większej od należnej tj. z dniem 30 kwietnia 2007 r. oraz z dniem złożenia zeznania rocznego za 2005 r. tj. 2 maja 2006 r. Pismem z dnia 18 grudnia 2007 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając, organowi pierwszej instancji, iż nie uwzględnił w przedmiotowym postanowieniu okresu rozliczeń od 1995 r. do chwili obecnej, nieprawidłowo rozliczał nadpłaty za okres 1995 – 1999 r. oraz 2000 – 2003 r., a w zaskarżonym postanowieniu ograniczył się tylko do okresu 2005 – 2007. Ponadto skarżąca wniosła o anulowanie wszystkich tytułów wykonawczych, potrąceń egzekucyjnych i odsetkowych oraz o zwrot nienależnie pobranych przez organ egzekucyjny opłat i odsetek. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podzielił argumentację organu pierwszej instancji. Ponadto odnosząc się do podniesionego przez skarżącą zarzutu nieuwzględnienia w zaskarżonym postanowieniu całego spornego okresu rozliczeń, tj. od 1995 r. do chwili obecnej, organ odwoławczy uznał powyższy zarzut za niezasadny, gdyż z informacji uzyskanych od organu podatkowego oraz z postanowień dotyczących zaliczenia nadpłat oraz wpłat ściągniętych w postępowaniu egzekucyjnym wynika, iż na dzień wydania zaskarżonego przez skarżącą postanowienia posiadała ona nieuregulowane zobowiązanie w podatku od towarów i usług wynikające ze złożonej deklaracji VAT-7K za trzeci kwartał 2007 r. Kolejno organ wskazał, iż nie odniósł się do zarzutów dotyczących nieprawidłowości w prowadzonym wobec skarżącej postępowaniu egzekucyjnym, gdyż nie stanowią one przedmiotu niniejszego postępowania. Skarżąca niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia organu odwoławczego pismem z dnia 12 maja 2008 r. wniosła skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wydanego postanowienia oraz naruszenie art. 54 O.p. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż w związku z uchyleniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. wcześniejszych postanowień organu podatkowego i przekazywaniem spraw do ponownego rozpatrzenia, winien zostać zastosowany art. 54 O.p., zgodnie z którym odsetek za zwłokę nie nalicza się w razie uchylenia decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżąca nie powinna zatem być obciążana odsetkami za zwłokę. Kolejno skarżąca wskazała zarzuty dotyczące postępowań podatkowych i egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do skarżącej od 1999 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skargi nie jest zasadna. Zgodnie z art. 76 § 1 O.p nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zastosowanie ww. przepisów ma zatem miejsce w przypadku wystąpienia w jednym czasie u tego samego podatnika zaległości podatkowej i nadpłaty. W niniejszej sprawie istniała deklaracja VAT-7K za trzeci kwartał 2007 r. z wykazanym podatkiem do wpłaty. Istniała także nadpłata wynikająca z rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2005 i 2006 w łącznej kwocie 1.712 zł, która podlegała zarachowaniu na zaległość podatkową. Organy podatkowe związane normą wynikającą z art. 76 § 1 O.p dokonały prawidłowo takiego zarachowania. Sąd zauważa, iż spór pomiędzy organem a Spółką skoncentrował się na kwestii ustalenia wysokości należnych zobowiązań od 1995 r. do chwili obecnej. Strona kwestionowała zatem poprzednie księgowania, które doprowadziły, w ocenie strony, do bezprawnego zaliczania poszczególnych kwot na zaległości podatkowe. Nie mniej jednak zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczyło zarachowania nadpłaty za 2005 i 2006 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług wynikających z deklaracji VAT-7K za trzeci kwartał 2007 r. Skarżąca nie kwestionowała przy tym nadpłaty za ten okres a także nie kwestionowała istniejącej zaległości w podatku od towarów i usług za trzeci kwartał 2007 r. Zatem organ podatkowy prawidłowo dokonał zarachowania nadpłaty na istniejące zaległości. W tym zakresie to postanowienie nie narusza prawa. Odrębną kwestią są rozliczenia nadpłat nie objętych tym postanowieniem, które dotyczyły rozliczeń podatkowych od 1995 r. W tym postępowaniu, Sąd nie mógł ich oceniać, ponieważ wykroczyłby poza granice danej sprawy naruszając tym samym art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). Sąd nie mógł zatem zajmować się rozliczeniami podatkowymi skarżącej z lat poprzednich. Skarżąca ma prawo, jeżeli uważa, iż w poprzednich latach nieprawidłowo rozksięgowywano jej nadpłaty na zobowiązania podatkowe, do złożenia wniosku o zwrot wykazanych w latach poprzednich nadpłat odpowiednio to uzasadniając. Jest to o tyle nieskomplikowane dla skarżącej, ponieważ jest osobą wykwalifikowaną a mianowicie księgową prowadząca biuro rachunkowe a sprawa dotyczy jej rozliczeń. Reasumując, na dzień zarachowania nadpłaty za 2005 i 2006 r. wymagalna była kwota zaległości wynikająca z deklaracji VAT- 7K za trzeci kwartał 2007 r. W związku z czym, nadpłatę należało zarachować na zaległość podatkową, co też organ podatkowy uczynił. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.