VII SA/Wa 841/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...]z dnia [...] października 2007r.na podstawie art. 24 ust. 1 i art. 26 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r.- o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] dla przedsięwzięcia pn. "Budowa obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] - Etap [...] od km [...] (km istniejący [...]) do km [...] (km istniejący [...]) "wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej na działkach: | | | Gmina G., obręb B.: Przeznaczone do stałego zajęcia - [...] Gmina G., obręb R.: Przeznaczone do stałego zajęcia - [...], Przeznaczone do czasowego zajęcia [...] Gmina G., obręb S.: Przeznaczone do stałego zajęcia - [...] Przeznaczone do czasowego ząjęcia - [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, złożyła w dniu 29 sierpnia 2007 roku wniosek w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla zadania inwestycyjnego Pn. "Budowa obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] - Etap [...] od km [...] (km istniejący [...]) do km [...] (km istniejący [...]) " wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej. Analiza projektu budowlanego i dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę wykazała, że inwestor spełnił obowiązki wynikające z przepisów art. 35 - Prawa budowlanego. Projekt budowlany posiada wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia i pozwolenia wymagane przepisami oraz spełnia wymagania art. 34 ust. 1 oraz ust. 3, art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym zatwierdzenie projektu budowlanego pn. "Budowa obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] - Etap [...] od km [...] (km istniejący [...]) do km [...] (km istniejący [...])" wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej jest zgodne z sentencją decyzji i na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji pozwolenia na budowę. Na etapie postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę na wniosek inwestora zostało przeprowadzone zgodnie z art. 33 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm.) postępowanie w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze. zm.) ważna przed dniem 28 lipca 2005 roku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzja z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołań I. W. i R. i M. G., S. O., M. i L. O. M., W. B., E. B., G. i A. S., D. S., J. W., E. K. oraz W. K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego, jeżeli inwestor wypełni wszystkie warunki konieczne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a więc złoży wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz złoży oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czym wypełni wymagania art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane a także zapewni zgodność projektu budowlanego z wymaganiami art. 35 ust. 1 tej ustawy, to zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W przedmiotowej sprawie Inwestor złożył w dniu 29 sierpnia 2007 r. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, a nadto złożył, pod rygorem odpowiedzialności karnej, prawidłowe pod względem formalnym, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W aktach sprawy znajduje się decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., Nr [...], znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi oraz zatwierdzeniu podziału nieruchomości, na realizację zadania pn. "Budowa obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej Nr [...] na odcinku od km [...] do km [...] wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej, w tym urządzeń, których przebudowa wymaga wyjścia poza teren niezbędny dla obiektów budowlanych". Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z w/w ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., Nr [...], znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej. Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 18 maja 2005r., o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2005 r., Nr 113, poz. 954 ze. zm. ) postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji organ wojewódzki, zgodnie z wnioskiem inwestora przeprowadził w oparciu o przepisy obowiązujące przed datą wejścia w życie w/w nowelizacji. W oparciu o nie organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz zgody na realizację przedsięwzięcia w oparciu o art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze. zm.). Z tych względów należało, zdaniem organu, uznać, iż przepisy związane z ochroną środowiska nie zostały naruszone. Analizując dokumentację załączoną do wniosku o pozwolenie na budowę organ stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, jak również został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W świetle powyższego należy organ stwierdził, że inwestor wypełnił wymagania art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oraz zapewnił zgodność projektu budowlanego z wymaganiami art. 35 ust. 1 tej ustawy, a zatem na podstawie art. 35 ust 4 tej ustawy właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach organ stwierdził, że wszystkie osoby, które odwołały się od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. brały udział w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. Zgromadzony materiał dowodowy świadczy zaś o tym, że zaprojektowane rozwiązania nie prowadzą do uniemożliwienia lub ograniczenia dojazdu do działek należących do skarżących, w tym także pojazdów o znacznych gabarytach do działki Pana W. B., a projektowany zbiornik retencyjny nie narusza wymogów obowiązujących w zakresie jego sytuowania. Skargę na powyższa decyzje wniósł W. B., zarzucając, iż projekt w części dotyczącej skrzyżowania "R." narusza jego interes polegający na braku możliwości dojazdu do prowadzonego przez niego zakładu na działce nr [...] w B. pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej 40 ton i długości 24 metry. Zdaniem skarżącego także likwidacja drogi lokalnej i usytuowanie w tym miejscu zbiornika wodnego jest przedsięwzięciem chybionym i spowoduje spadek cen nieruchomości a nadto może grozić epidemią. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in.: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Artykuł 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane stanowi natomiast, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Artykuł 35 ust. 4 ustawy obliguje więc organ do wydania pozwolenia na budowę, w sytuacji spełnienia przez inwestora warunków nałożonych w tym przepisie. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza ustawy - Prawo budowlane. Należy podzielić pogląd organu, iż stanowiący integralna część decyzji projekt budowlany jest zgodny z ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., Nr [...], znak: [...], o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej. Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 18 maja 2005r., o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2005 r., Nr 113, poz. 954 ze. zm. ) postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji, zgodnie z wnioskiem inwestora przeprowadzono w oparciu o przepisy obowiązujące przed datą wejścia w życie w/w nowelizacji. W oparciu o nie organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz zgody na realizację przedsięwzięcia w oparciu o art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze. zm.). | | Projekt budowlany wykonany został w oparciu o ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80 poz. 721) oraz przepisy techniczne m.in. określone w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43 poz. 430). Inwestor zyskał komplet stosownych opinii, w tym pozytywną opinię Urzędu Gminy G. z dnia [...] marca 2004 r. |W dniu [...] października 2004 roku Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...] | o ustaleniu lokalizacji drogi, znak [...] - "Budowa obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] na odcinku od km [...] do km [...] wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej, w tym urządzeń, których przebudowa wymaga wyjścia poza teren niezbędny dla obiektów budowlanych " wraz z zawiadomieniem o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi. Decyzja stała się ostateczna w dniu [...] grudnia 2004 r. Odnosząc się do zarzutów skargi to należy podnieść, iż zbiornik retencyjny zaprojektowany został na działkach [...] w gminie G. obręb S. Działki te zostały wskazane w w/w decyzji Wojewody [...] nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi, a inwestor uzyskał prawo do ich dysponowania na cele budowlane w dniu [...] listopada 2005r.( oświadczenie Wójta Gminy G.). Jak wynika z projektu budowlanego( Tom II/8b-ODWODNIENIE) uszczelniony zbiornik ma na celu zbieranie wody opadowej z projektowanego odcinka drogi dojazdowej. Jego głębokość ma wynieść do 1,5 m, a maksymalne napełnienie ok. 50 cm., zaś do obowiązków zarządcy drogi należy dbałość o stan ( w tym zanieczyszczenia zbiornika). Zaproponowane i przyjęte przez organy rozwiązanie odprowadzania wód opadowych nie narusza w ocenie Sądu żadnych przepisów prawa materialnego. Skarżący zarzucił nadto, iż zatwierdzony decyzja projekt budowlany narusza jego uzasadnione interesy w zakresie określonego dostępu jego posesji, na której funkcjonuje zakład( tartak) do drogi publicznej. Na wstępie należy wyjaśnić, iż w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. "Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego."( vide wyrok NSA z 16 listopada 2005r., syg. akt IOSK 672/05). Norma art. 5 ust.1 pkt 9 Prawa budowlanego nakazuje projektowanie obiektów budowlanych z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego pierwotny dojazd dla działki nr [...] należącej do skarżącego został zaprojektowany poprze drogę gminną nr [...]. Następnie na skutek prośby skarżącego zawartej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008r, inwestor przewidział poszerzony wjazd główny oraz zaprojektowany dodatkowy wjazd, który zapewni obsługę zakładu. Zatwierdzony projekt budowlany obwodnicy G. obręb B. uwzględnia zjazd na działkę [...] w km [...] z drogi dojazdowej nr [...] odpowiedniej szerokości co zapewnia bezkolizyjną obsługę dla pojazdów ciężarowych przewożących drewno dłużycowe. W projekcie w km [...] został również zaprojektowany zjazd indywidualny o szerokości 3,5m obsługujący działkę nr [...]. Z tych wszystkich względów należało uznać, iż dojazd skarżącego z jego nieruchomości do drogi publicznej został zapewniony zgodnie z wymaganiami przepisów Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.(Dz.U z 1999r. Nr.43, poz. 430 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.