VII SA/Wa 1279/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego I. S. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1279/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lipca 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania I. S. i J. K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].06.2007 r, znak: [...] w zakresie punktów: 1, 2 i 4 sentencji, w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzją z dnia [...].05.2008 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku J. K. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].06.2007 r., znak: [...] nakładającej na wnioskodawcę J. K. "obowiązek wykonania pod nadzorem osoby do tego uprawnionej w budynku garażu samochodowego położonego na dz. nr [...] przy ul. [...] [...] w K., robót budowlanych, polegających na: 1. rozebraniu istniejącego pokrycia dachowego z płyt falistych azbestowo- cementowych, 2. rozebraniu belek stalowych konstrukcji dachu, 3. wykonaniu od strony północnej ściany konstrukcyjnej, 2. wykonaniu konstrukcji dachu wraz z jej pokryciem blachą trapezową i obróbkami blacharskimi, 5. montażu rynny i rury spustowej w celu odprowadzenia wód opadowych na teren własnej działki oraz montażu wentylacyjnego kominka dachowego, 6. tynkowaniu i malowaniu nowopowstałej ściany, 7. wykonaniu nawiewu i wywiewu w drzwiach garażowych, w celu doprowadzenia budynku garażu do stanu zgodnego z przepisami, w terminie do dnia 31.08.2007 r. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego obowiązek wykonania poszczególnych robót budowlanych wymienionych w sentencji kwestionowanej decyzji oparto o "Orzeczenie techniczne dot. wykonania robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia do użytkowania garażu samochodowego na działce nr [...] w K.", opracowane przez K. K. Orzeczenie to zawiera szczegółowy zakres robót budowlanych, które należy wykonać, aby przedmiotowy garaż doprowadzić do stanu zgodnego z przepisami. Organ podkreślił, że wnioskodawca sam przedłożył powyższe orzeczenie organowi nadzoru budowlanego, który rozpatrując sprawę uwzględnił wskazane w tym orzeczeniu konieczne do wykonania roboty budowlane, warunkujące doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Zatem trudno się zgodzić ze stroną, że po wykonaniu jedynie części tych robót inwestor stwierdził ich dalsze wykonywanie za niewykonalne. Organ I instancji ustalił, że garaż wybudowany został w 1984r. Nie zachodziły przesłanki do orzeczenia nakazu na podstawie przepisów art.,37 Prawa budowlanego z1974r., dlatego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. nałożył na jego inwestora obowiązek wykonania określonych w sentencji robót budowlanych w celu doprowadzenia garażu do stanu zgodnego z prawem. Analizując rozstrzygnięcie zawarte w/w decyzji z [...] czerwca 2007r. pod kątem jej niewykonalności Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż przedmiotowa decyzja nie była obarczona wadą niewykonalności określoną w art.156 §1 pkt 5 k.p.a. W odwołaniu od decyzji wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego w G. z dnia [...].05.2008 r. J. K. ponownie podniósł, że nie jest w stanie wykonać wszystkich nałożonych na niego obowiązków. Wykonał tylko te prace, które nie naruszają własność garaży przyległych do mojego garażu. Stwierdził, że zgodnie z żądaniem sąsiada I. S. wykonał te prace, które odprowadzają wodę na teren jego nieruchomości i nie zalewają garażu Pana S. Mając to na uwadze uważa, że postępowanie jest bezprzedmiotowe, tym bardziej, że właściciele przyległych garaży poinformowali go, że nie pozwolą na wykonywanie przeze niego prac, które ingerowałyby w ich własność. Wskazał, że: 1. boks garażowy stoi w szeregu garaży ze spadkiem w przeciwnym kierunku do jego działki Garaże sąsiadujące mają spadek dachu w tym samym kierunku, 2. przebudowa dachu wiąże się z uzyskaniem zgody właścicieli garaży sąsiadujących na naruszenie ich konstrukcji, 3. wykonawca orzeczenia technicznego nie uzgodnił tej kwestii z właścicielami sąsiadujących garaży, 4. Belki stalowe podtrzymuje dach osadzone są w ścianach garaży sąsiadujących. Wykonanie nowej konstrukcji dachu spowodowałoby przymusową ingerencję w ściany i dach przylegających garaży poprzez częściową ich rozbiórkę. Potwierdza to opinia uzupełniająca do orzeczenia z września 2007 roku, złożona w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w dniu 08.10.2007 r. I. S. w swoim odwołaniu wskazał na wymogi, jakim winny odpowiadać budynki sytuowane bezpośrednio przy granicy działki zgodne z Rozporządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3.07.1980 roku. Podniósł ponadto, że na ścianie jego garażu od strony południowej znajduje się okno z luksferów o wymiarach 210 x 90 cm. Zdaniem I. S. garaż wybudowany przez J. K. bez pozwolenia, w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami należy przebudować tak, by spełniał wymogi obowiązujących przepisów lub też dokonać jego rozbiórki. W ocenie organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie zachodziła konieczność uchylenia w części decyzji [...] WINB z dnia [...].05.2008 r, znak: [...] i zastosowania dyspozycji art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. w odniesieniu do decyzji PINB w K. z dnia [...].06.2007 r., znak: [...] w zakresie punktów: 1, 2, 4 sentencji. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję z dnia [...].06.2007 r., znak: [...] oparł się na "Orzeczeniu technicznym dotyczącym wykonania robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia do użytkowania garażu samochodowego na działce nr [...]" z maja 2007 r. sporządzonym przez Pana K. K. Przy piśmie z dnia 08.10.2007 r. J. K. przedstawił "Opinię uzupełniającą do orzeczenia technicznego dotyczącego wykonania robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia do użytkowania garażu samochodowego na działce nr [...]", sporządzoną przez K. K. Z przywołanego dokumentu wynika, iż wykonanie przez inwestora ściany konstrukcyjnej od strony północnej oraz zamontowanie rynny wraz z rurą spustową odprowadzającą wodę na teren przed wjazdem do garażu (pkt 3 i 5 decyzji PINB w K. z dnia [...].06.2007 r., znak: [...]) doprowadziło przedmiotowy obiekt budowlany do stanu zgodnego z przepisami Prawa budowlanego z 1974 r. Natomiast, jak wynika z ww. "Opinii uzupełniającej (...)" niemożliwa jest zmiana nachylenia połaci dachu, co powoduje, iż decyzja PINB w K. z dnia [...].06.2007 r., znak: [...] w zakresie punktów: 1, 2 i 4 sentencji jest niewykonalna i w tej części na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 Kpa należało stwierdzić jej nieważność. Decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżył I. S. wskazując, że: 1. wydana została z naruszeniem postanowień zawartych w Rozporządzeniu Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3.07.1980 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki sytuowane bezpośrednio przy granicy działki. 2. nie poparta wnikliwą analizą zebranej dokumentacji, a szczególnie wniesionych przeze mnie w toku postępowania uwag/ ustosunkowano się tylko do pisma J. K., przyjmując jego argumentację, a pomijając moją/, odmiennej opinii zawartej w piśmie z dnia 26.06.2008 znak [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. oraz jego pisma z dnie 20.05.2008 roku. 3. istniejący garaż uniemożliwia mu w sposób niezakłócony korzystanie z jego własności. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza prawo. Wskazać należy, iż stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008r. uchylająca zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].06.2007 r., w zakresie punktów: 1, 2 i 4 sentencji, w pozostałej zaś części utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy. Stwierdzono nieważność decyzji w zakresie nałożonych obowiązków dot. rozebraniu istniejącego pokrycia dachowego z płyt falistych azbestowo-cementowych, rozebraniu belek stalowych konstrukcji dachu i wykonaniu konstrukcji dachu wraz z jej pokryciem blachą trapezową i obróbkami blacharskimi. Pozostawiono zaś w mocy obowiązek wykonania od strony północnej ściany konstrukcyjnej, montaż rynny i rury spustowej w celu odprowadzenia wód opadowych na teren własnej działki oraz montaż wentylacyjnego kominka dachowego, otynkowanie i malowaniu nowopowstałej ściany oraz wykonanie nawiewu i wywiewu w drzwiach garażowych, w celu doprowadzenia budynku garażu do stanu zgodnego z przepisami. Organ odwoławczy zauważył w swoim uzasadnieniu, że stwierdzenie nieważności decyzji może mieć miejsce wówczas, gdy decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy przynajmniej jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Instytucja ta służy eliminacji z obrotu prawnego takich rozstrzygnięć wydawanych w toku administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego, które ze względu na ich kwalifikowane wady pozostają w oczywistej sprzeczności z podstawowymi zasadami państwa prawnego i systemu prawa. Właściwy organ orzeka o stwierdzeniu nieważności badanej decyzji administracyjnej, tylko wtedy, jeżeli równocześnie stwierdzi, iż wystąpiła przynajmniej jedna z podstaw stwierdzenia nieważności, wyczerpująco wyliczonych w art. 156 § 1 k.p.a. oraz nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek stwierdzenia nieważności. W ocenie organu odwoławczego, powołującego się na opinię uzupełniająca J. K. do orzeczenia technicznego dotyczącego wykonania robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia do zgodnego z prawem użytkowania garażu samochodowego, niemożliwe jest doprowadzenie do zmiany nachylenia połaci dachu, co powoduje, że iż decyzja PINB w K. z dnia [...].06.2007 r., w zakresie punktów: 1, 2 i 4 sentencji jest niewykonalna. Organ odwoławczy dokonując oceny czy zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji w części, lecz nie uzasadnił, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. swojego rozstrzygnięcia i nie wskazał przyczyn z powodów których uznał ,że decyzja Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego jest w części niewykonalna. Samo powoływanie się na określoną opinię biegłego w sprawie, nie zwalnia organu od obowiązku weryfikacji tej opinii i wykazania kwalifikowanej wady decyzji. Rozpatrując ponownie sprawę organ winien również uwzględnić dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych z którego wynika, że o niewykonalności decyzji można mówić wtedy, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym, które istniały w dniu wydania decyzji oraz istnieją w dalszym ciągu. Przeszkodą taką nie są trudności techniczne lub ekonomiczne w wykonaniu decyzji, jak również negatywne nastawienie adresatów decyzji i osób zainteresowanych. Ustanowienie w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) zasady ochrony interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może być uznane za przyczynę niewykonalności decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 1986 r., sygn. akt III SA 1146/85, ONSA 1986/1/12). Zdaniem Sądu nie można mówić o niewykonalności decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 jeżeli wynikające z niej obowiązki mieszczą się w granicach prawa. W tym stanie rzeczy, Sąd Administracyjny uznając, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wykazuje naruszenia art. 7 i 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.