II FZ 129/09
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-05-21
Skład orzekający: Jacek Brolik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 86 i 87 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 86 § 1 PPSA, gdyż strona nie dołożyła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, co jest obiektywnym miernikiem wymaganej staranności.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej A. H. z powodu niewykazania braku winy w uchybieniu terminowi. Strona skarżąca wniosła zażalenie, twierdząc, że spełniła wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 323/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 marca 2008 r., nr (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 323/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił A. H. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bowiem w świetle art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), nie wykazano braku winy w uchybieniu terminowi.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując że spełniał łącznie wszystkie przesłanki przemawiające za przywróceniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie spór w zasadzie sprowadza się do zbadania, czy opisany w art. 87 § 2 p.p.s.a. wymóg uprawdopodobnienia przez stronę wnoszącą o przywrócenie terminu braku winy w jego uchybieniu został wypełniony. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego jaki i prawa cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P.Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s.226).
W świetle powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący z opisanego obowiązku nie wywiązał się. W uzasadnieniu zażalenia brakuje bowiem argumentów przemawiających za takim rozstrzygnięciem.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 86 § 1 p.p.s.a., uprawniające do przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Akta analizowanej sprawy niewątpliwie wskazują, że w dniu 5 grudnia 2008 r. skarżący otrzymał uzasadnienie wyroku WSA w Szczecinie z dnia 5 listopada 2008 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Okoliczności te znajdują uzasadnienie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru spornego pisma, które zawiera adnotację "I SA/Sz 323/08, odp. wyr. z uzasad. + poucz." oraz w oświadczeniu starszego sekretarza sądowego z dnia 20 lutego 2009 r. dokonującego wysyłki spornego pisma.
W konsekwencji należy stwierdzić, że Sąd I instancji zgodnie z prawem ocenił i rozpoznał wniosek złożony przez skarżącego w powyższym przedmiocie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło