VII SA/Wa 1435/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zamurowania otworu okiennego skargę oddala Decyzją z dnia [...] Nr [...] znak : [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. Nr 207 z 2003r. poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej samowolnie wykonanego w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. otworu okiennego usytuowanego w ścianie szczytowej na granicy z nieruchomością sąsiednią przy ul. [...], nałożył na H. T. obowiązek jego zamurowania. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez przedstawicieli Inspektoratu ustalono, że właścicielka lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. w pomieszczeniu kuchni wybiła otwór i obsadziła okno o wymiarach 0,86 x 1,63 m. Otwór okienny usytuowany został w ścianie szczytowej budynku w granicy z posesją sąsiednią przy ul. [...] w W. Organ wskazał, że zgodnie z wymogami określonymi § 12 ust 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 z 2002r. poz. 690 ze zm.) "... budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy". W przedmiotowej sprawie wobec usytuowania okna bezpośrednio w granicy nakazano inwestorowi w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem jego zamurowanie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. T. Skarżąca podniosła, że zaskarżoną decyzję otrzymała dopiero po 5 latach od wykonania przez nią okna. Zaznaczyła, że nie jest jedyną osobą, która takie okno wykonała w kamienicy, a nikt inny oprócz niej nie otrzymał takiego nakazu. Skarżąca dodała, że wykonane przez nią okno nikomu nie przeszkadza, a jej samej bardzo ułatwiło życie. W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że możliwość legalizacji samowolnie wykonanego otworu okiennego pociąga za sobą konieczność zastosowania procedury zawartej w art. 50 i 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 Prawa budowlanego. Wobec sprawdzenia przez organ I instancji, że nie ma możliwości legalizacji samowolnie wykonanego otworu okiennego prawidłowo organ nakazał doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami, poprzez nakazanie jego zamurowania. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej jeżeli bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Zdaniem organu odwoławczego, wobec ustalenia przez organ I instancji, że przedmiotowy otwór okienny został wybudowany z naruszeniem przepisów prawa koniecznym i zasadnym było nakazanie jego zamurowania. W sytuacji bowiem, gdy brak jest możliwości dokonania naprawy ze względu na nie dającą się usunąć niezgodność z przepisami prawa, organ zobowiązany jest nakazać wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H. T. Skarżącą podniosła, że dodatkowy otwór okienny w ścianie graniczącej z posesją przy ul. [...] wykonała w 2000r. a dopiero po 5 latach organ nakazał jej go zamurować. Ponadto, dodała że decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] a ona otrzymała ją prawie rok później, bo w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Rozpoznając skargę H. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo 0 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ww. ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd była ocena decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na skarżącą obowiązek zamurowania otworu okiennego w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...], usytuowanego w ścianie szczytowej na granicy z posesją sąsiednią przy ul. [...] w W. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego uprawniający organ do nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika zatem, iż w wypadku, gdy organ nadzoru budowlanego stwierdzi, że roboty budowlane zostały wykonane w sposób niezgodny z przepisami prawa zobowiązany jest nakazać wykonanie takich robót budowlanych, które są niezbędne do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Natomiast, stosownie do treści § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż : 1) 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Dopuszcza się sytuowanie ściany budynku w przypadku, o którym w ust. 1 pkt 2 w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną lub bezpośrednio przy granicy, jeżeli: 1) wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo 2) nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki. Natomiast jeżeli na sąsiedniej działce : 1) w odległości od 1,5 m do 3 m od granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych w takiej samej odległości od tej granicy, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej ( § 12 ust. 4 pkt 1). Z zestawienia powołanych przepisów wynika zatem, że takie usytuowanie otworu okiennego narusza przepisy prawne określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W przedmiotowej sprawie otwór okienny został wykonany w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W. bezpośrednio w granicy z posesją sąsiednią przy ul. [...] w W. Przepisy prawa nie dopuszczają jednak usytuowania ściany budynku z otworami okiennymi bezpośrednio w granicy z posesją sąsiednią. W okolicznościach niniejszej sprawy organ nie mógł zatem przeprowadzić procedury legalizacyjnej samowolnie wykonanego otworu okiennego, wobec niezgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami prawnymi, tj istnienia przeszkody nie dającej się usunąć. Skoro brak jest możliwości legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych to organ nie miał innej możliwości niż wydanie decyzji nakazującej zamurowanie otworu okiennego. W przypadku, gdy organ nadzoru budowlanego stwierdzi, że w konkretnej sytuacji użytkowany już budynek, który faktycznie nie odpowiada wymaganiom technicznym określonym powszechnie obowiązującymi przepisami prawa budowlanego (np. z tej przyczyny, że w ścianie garażu usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej znajdują się otwory okienne lub drzwiowe), organ powinien nakazać w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (np. zamurowanie otworów okiennych lub drzwiowych znajdujących się w ścianie garażu graniczącej z działką sąsiednią) wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2003r.; III RN 101/02, OSNP 2004r, nr 14 poz. 238). Prawidłowo zatem organy nadzoru budowlanego nakazały skarżącej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na zamurowaniu otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku w granicy z posesją sąsiednią. Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącej wskazać należy, że decyzja organu I instancji była dwukrotnie wysłana na adres skarżącej ul. [...] w W. Dopiero wskutek ustalenia prawidłowego adresu organ I instancji po raz trzeci wysłał decyzję nr [...] z dnia [...] na nowy adres. Faktycznie decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona skarżącej dopiero w dniu [...] i dopiero od tej daty biegł stronie termin do wniesienia odwołania. Skarżąca złożyła odwołanie w ustawowym terminie 14 dni, od w/w daty doręczenia decyzji. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Z tych względów - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.