I OZ 1183/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1538/08 pozostawiające wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1903/07 odrzucającym skargę Z. W. na pismo Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] postanawia: oddalić zażalenie W dniu 12 sierpnia 2009 r. Z. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pismem zawierającym wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1903/07 odrzucającym skargę Z. W. na pismo Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r., nr [...]. Pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu. W terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania skarżący miał obowiązek uzupełnić wspomniane braki pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do powyższego wezwania Sąd załączył wymagany formularz. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 września 2009 r. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 14 września 2009 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1538/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu, stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 2 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Jednak w przypadku gdy wezwana strona nie uzupełni tych braków w określonym terminie, wniosek pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Z ustaleń Sądu I instancji wynikało, że pomimo tego, iż wnioskodawca został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku (wezwanie wraz z formularzem zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 7 września 2009 r.) siedmiodniowy termin do złożenia wymaganego wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie w dniu 14 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie wynika z regulacji zawartej w art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu: "Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania." W niniejszej sprawie skarżący Z. W. był wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który przesłany był wraz z kierowanym doń wezwaniem. Pomimo wezwania wnioskodawca nie uzupełnił w wymaganym terminie braków formalnych swojego wniosku, co obligowało Sąd do pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie powołanego wyżej przepisu. Należy uznać zatem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny - wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku - słusznie pozostawił wniesiony środek bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi