II SAB/Po 38/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-11-06
Skład orzekający: Edyta Podrazik, Barbara Kamieńska, Aleksandra Łaskarzewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji, wniesiona za pośrednictwem organu wyższego stopnia, może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego w zakresie dotyczącym organu wyższego stopnia, jeśli celem skargi jest zobowiązanie organu niższego stopnia do rozpatrzenia wniosku?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji, wniesiona za pośrednictwem organu wyższego stopnia, może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jedynie w zakresie dotyczącym bezczynności organu, za którego pośrednictwem została wniesiona. W przypadku, gdy celem skargi jest zobowiązanie organu niższego stopnia do rozpatrzenia wniosku, a organ wyższego stopnia jedynie rozpatruje zażalenie na bezczynność organu niższego stopnia, forma rozstrzygnięcia tego zażalenia przez organ wyższego stopnia nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący Z. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Po otrzymaniu pisma wyjaśniającego od Starostwa Powiatowego, które uznało, że jego wniosek nie spełnia wymogów formalnych, skarżący zwrócił się do Wojewody o stwierdzenie nieważności decyzji oraz o zobowiązanie organu I instancji do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda nie widział podstaw do zobowiązania Starosty i poinformował skarżącego o możliwości wniesienia skargi na bezczynność. Skarżący złożył skargę na bezczynność Wojewody i Starosty, domagając się rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd odrzucił skargę w części dotyczącej Wojewody.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność Wojewody W.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 06 listopada 2008r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska
Decyzją nr (...) z dnia (...) 2007 r. Starosta O. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i M. K. pozwolenie na budowę garażu dwustanowiskowego na działce nr (...) przy ul. (...) w O.
Pismem z dnia (...) 2007 r. Z. B. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją Starosty O. z dnia (...) 2007 r. Wnioskodawca podniósł, że przedmiotowe pozwolenie umożliwia lokalizację inwestycji w granicy z działka nr (...), której jest on, jako spadkobierca po M. G., współwłaścicielem, na tej nieruchomości zamieszkuje i ją użytkuje. Decyzja została wydana z ominięciem wnioskodawcy na podstawie zgody udzielonej inwestorom przez S. S., który, zdaniem Z. B., nie miał prawa do złożenia powyższego oświadczenia.
Starostwo Powiatowe w O. wezwało Z. B. pismem z dnia (...) 2007 r., do przedstawienia, w terminie 14 dni, dowodów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku, w szczególności postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub innych dokumentów świadczących o prawie do dysponowania nieruchomością.
W odpowiedzi Z. B., pismem z dnia (...) 2007 r. wskazał, iż fakt bycia współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości wywodzi z bycia spadkobiercą ustawowym po swojej babci M. G. oraz matce T. B., przyznając jednocześnie, że nie przeprowadzono dotychczas postępowania spadkowego w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po powyższych osobach. Do pisma załączono akty urodzenia i zgonu T. B. (matki wnioskodawcy), jak również akt urodzenia wnioskodawcy.
Pismem z dnia (...) 2008 r. Starostwo Powiatowe w O. wyjaśniło Z. B., że z uwagi na fakt, iż nie przeprowadzono postępowania spadkowego co do nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...), uznano, iż S. S. zamieszkały na przedmiotowej działce był stroną postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na budowę i miał co najmniej prawo do zarządzania nieruchomością upoważniające go do składania oświadczeń woli i dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Pismem do Wojewody Z. B. zwrócił się o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) 2007 r. udzielającej pozwolenia na budowę oraz wniósł o zobowiązanie organu administracji I instancji do formalnego rozstrzygnięcia wniosku z dnia (...) 2007 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego opisaną powyżej decyzją. Wnioskodawca podniósł, iż do momentu złożenia powyższego pisma, jego wniosek o wznowienie postępowania nie został formalnie rozpatrzony, bowiem pismo z dnia (...) 2008 r. nie mogło stanowić sposobu załatwienia sprawy.
Wojewoda W. pismem z dnia (...) 2008 r. wyjaśnił, iż nie widzi podstaw do spełnienia żądania zobowiązania organu I instancji do rozstrzygnięcia wniosku z dnia (...) 2007 r. o wznowienie postępowania. Wojewoda wskazał, iż zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w przypadku, gdy podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, a wnoszący pismo nie uzupełni jego braków w zakreślonym terminie, pismo pozostawia się bez rozpoznania, co nie musi mieć ani formy decyzji, ani postanowienia. Dlatego też Starosta nie miał obowiązku formalnego rozstrzygnięcia wniosku. Równocześnie Wojewoda poinformował Z. B., że w przypadku pozostawienia sprawy bez rozpoznania osobie, która zarzuca organowi naruszenie przepisów prawa polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia postępowania na podstawie wniesionego podania, przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W dniu (...) 2008 r. Z. B. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, za pośrednictwem Wojewody W., skargę na bezczynność organów administracji "w osobach Wojewody W. i Starosty O." oraz wniósł o zobowiązanie organów do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej rozstrzygającej wniosek skarżącego o wznowienie postępowania administracyjnego. Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, jak również podniósł, że brak rozstrzygnięcia sprawy uniemożliwia usunięcie z obrotu prawnego decyzji wadliwej wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Skarga została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Wojewody W. pod sygnaturą niniejszej sprawy, zaś w zakresie, w jakim dotyczyła bezczynności Starosty O. zarejestrowano ją w dzienniku korespondencji ogólnej i przekazano ją Staroście zgodnie z art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga na bezczynność została opisana przez skarżącego jako skarga na bezczynność organów administracji "w osobach Wojewody W. i Starosty O.". Powyższe oznaczenie skargi przesądza, iż zamiarem skarżącego było zaskarżenie do sądu bezczynności obydwu wymienionych w niej organów. Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tym samym wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem Wojewody pozwoliło Sądowi zbadać jedynie zasadność skargi na bezczynność Wojewody.
Podkreślić należy, że istotą żądania strony w niniejszym postępowaniu jest zobowiązanie organu I instancji (Starosty O.) do formalnego rozpatrzenia wniosku z dnia (...) 2007 r., w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) 2007 r. Jak podnosi skarżący sposób rozpatrzenia jego wniosku przez Starostę, pismem z dnia (...) 2008 r., jako niespełniający formalnych wymagań nałożonych przepisami procedury administracyjnej, nie mógł być traktowany jako kończący postępowanie. Sąd zwraca uwagę, że pismo skierowane do Wojewody W., w którym skarżący podniósł, iż jego wniosek nie został jeszcze formalnie rozstrzygnięty przez Starostę, stanowił przewidziane art. 37 kpa zażalenie na bezczynność organu administracji, w przypadku niezałatwienia przez niego sprawy w terminie zakreślonym przepisami kpa. Tym samym postępowanie toczące się przed Wojewodą stanowiło postępowanie incydentalne, którego celem było zobowiązanie Starosty do rozpatrzenia wniosku z dnia (...) 2007 r. Jak wielokrotnie wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznanie zażalenia na bezczynność przez organ wyższego stopnia (w tym przypadku Wojewodę) nie następuje w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia, ale w drodze czynności nadzorczej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego (wyrok NSA z 12 stycznia 2001 r., sygn. akt IV SAB 177/00, niepubl.). Wniesienie zażalenia na bezczynność organu niższego stopnia warunkuje wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w sprawie i umożliwia wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu właściwego w sprawie (w przedmiotowej sprawie bezczynność Starosty O.). Natomiast sama forma rozstrzygnięcia zażalenia na bezczynność podjęta przez Wojewodę W. nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Równocześnie podkreślić należy, że w przypadku drugiego z żądań strony – stwierdzenia bezczynności Starosty O. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego – sprawa została zarejestrowana przez Sąd w dzienniku korespondencji ogólnej po numerem (...), a wniesiona skarga została przekazana Staroście celem uzyskania jego stanowiska w sprawie. Po przesłaniu przez Starostę odpowiedzi na skargę sprawa w zostanie zarejestrowana i rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność Wojewody W. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ B. Kamieńska /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło