IV SA/Wa 2153/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) września 2007 r. nr (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych - uchyla zaskarżoną decyzję - Decyzją z dnia (...) stycznia 2007 r. Główny Geodeta Kraju, działając na wniosek Prokuratury Rejonowej w S., w oparciu o art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz art. 104 Kpa orzekł o pozbawieniu uprawnień zawodowych wobec S. B. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Prokuratura Rejonowa w S. pismem z dnia 27 listopada 2006 r. wystąpiła do Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wobec S. B., dołączając do wniosku dwa wyroki Sądu Rejonowego w S., tj. wyrok z dnia 21 września 2006 r. sygn. IIK 779/06, którym S. B. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu podrobienia podpisu I. Z. w celu użycia za autentyczny w protokole przejęcia i utrwalenia punktów granicznych działki nr (...) położonej w obrębie N. W., podpisując się nazwiskiem (...), czym działał na szkodę I. Z. oraz wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 czerwca 2005 r. wydany w sprawie sygn. IIK 1190/04, w którym warunkowo umorzono na okres jednego roku postępowanie karne dotyczące poświadczenia nieprawdy przez S. B. w protokole przyjęcia granic działki nr (...). Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz przytoczonymi prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w S., Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż S. B. dwukrotnie dopuścił się zabronionego prawem czynu określonego przepisem art. 46. ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co uzasadnia orzeczenie o pozbawieniu go uprawnień zawodowych. Wskutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez S. B. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia (...) września 2007 r. uchylił decyzję własną z dnia (...) stycznia 2007 r. w całości i umorzył postępowanie dyscyplinarne. W uzasadnieniu swojej decyzji podniósł, iż z treści przesłanych dokumentów wynika, że uprawniony geodeta popełnił błąd nie legitymując osób podających się za właścicieli przylegających działek, jednak za popełniony błąd został dotkliwie ukarany Sygn. akt IV SA/Wa 2153/07 karą grzywny oraz kosztami postępowania sądowego. Zdaniem organu zebrane dokumenty, materiały i wyjaśnienia w sprawie nie mogą stanowić dowodów celowego i świadomego naruszenia zasady wiarygodności dokumentów, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Główny Geodeta Kraju- mając na uwadze przytoczone ustalenia, dotychczasową nienaganną pracę w zakresie wykonywania prac geodezyjnych przez S. B., a nadto przyznanie się przez niego do popełnionego błędu oraz jego trudną sytuację rodzinną- stwierdził, iż okoliczności te przemawiają za uchyleniem zastosowanej wobec tego geodety kary dyscyplinarnej w postaci pozbawienia uprawnień zawodowych i umorzeniem postępowania dyscyplinarnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Głównego Geodety Kraju złożyła Prokuratura Rejonowa w S. wskazując, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisu prawa materialnego- art. 42 ust. 3 w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 5 oraz art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędną interpretację, iż w świetle powyższych przepisów nie można wobec S. B. orzec pozbawienia uprawnień zawodowych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca powołując się na prawomocne wyroki Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 września 2006 r. oraz z dnia 9 czerwca 2005 r. uznające S. B. za winnego zarzucanych mu przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów podniosła, iż okoliczności te wskazują, że swoim postępowaniem S. B. naruszył dyspozycję art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zdaniem strony skarżącej geodeta wykonując samodzielnie funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii nie dostosował się do obowiązku wykonywania swoich zadań z należytą starannością, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. S. B. został skazany za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, a czyny przez niego popełnione, będące podstawą skazań, dokonane zostały w związku z wykonywaniem przez niego czynności zawodowych. Dlatego też w ocenie skarżącego, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w zaskarżonej decyzji. Nadto Prokuratura Rejonowa w S. podniosła, iż dokonując czynów będących podstawą wydania wyroków skazujących S. B. miał pełną świadomość swojej sytuacji rodzinnej oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Sygn. akt IV SA/Wa 2153/07 W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Nadto podkreślił, że nie jest zobowiązany do obligatoryjnego orzeczenia o pozbawieniu uprawnień zawodowych w każdej sytuacji, gdy uprawniony geodeta dokonał przestępstwa określonego w art. 46 ust. 3 cyt. ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia (...) września 2007 r. narusza prawo. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Głównego Geodety Kraju stanowił art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu w przypadku skazania uprawnionych geodetów za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji orzeka o pozbawieniu tych osób uprawnień zawodowych. Analiza treści wskazanego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż w przypadku pewnej kategorii przestępstw spośród wymienionych w art. 46 ust. 3 cyt. ustawy, a mianowicie tych, które popełnić można jedynie z winy umyślnej, organ jest zobowiązany zastosować sankcję przewidzianą w art. 46 ust. 3 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie uprawniony geodeta- S. B. został uznany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 września 2006 r. za winnego zarzucanego mu przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Należy mieć na uwadze, iż przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów Sygn. akt IV SA/Wa 2153/07 zaliczone jest w kodeksie karnym do tego rodzaju przestępstw, które mogą być popełnione tylko z winy umyślnej. Główny Geodeta Kraju rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy posiadał materiał dowodowy w postaci wskazanego wyroku Sądu Rejonowego w S., uznającego S. B. za winnego zarzucanego mu przestępstwa. Pomimo dysponowania prawomocnym orzeczeniem sądu karnego skazującym uprawnionego geodetę za przestępstwo wymienione w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Główny Geodeta Kraju orzekł o braku podstaw do zastosowania środka dyscyplinarnego w postaci pozbawienia uprawnionego geodety uprawnień zawodowych, dokonując własnych ustaleń co do winy geodety przy popełnieniu owego czynu. W ocenie Sądu powyższe działania organu należy uznać za błędne i nie znajdujące podstaw w obowiązujących przepisach prawa. Prawomocny wyrok sądu karnego skazujący S. B. za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów stwierdzał winę geodety i w tym zakresie wiązał orzekający w niniejszej sprawie organ. Nie było zatem podstaw do pominięcia tego zasadniczego dowodu w sprawie oraz czynienia przez organ własnych, odmiennych ustaleń w tym zakresie. Skazanie prawomocnym wyrokiem karnym S. B. za przestępstwo wymienione w treści art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne popełnione z winy umyślnej wyczerpywało dyspozycję przytoczonej normy. Pominięcie przez organ rozpoznający ponownie sprawę 7 wiążącego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 września 2006 r., sygn. IIK 779/06, oraz poczynienie w tym zakresie własnych ustaleń, iż "zebrane dokumenty, materiały i wyjaśnienia w sprawie nie stanowią dowodu na to, że S. B. świadomie i celowo naruszył zasady wiarygodności dokumentów", stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 Kpa, skutkiem czego było naruszenie prawa materialnego, tj. art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Uchybienie wspomnianym przepisom miało w ocenie Sądu istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowi dostateczną podstawę prawną do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę Główny Geodeta Kraju winien wziąć pod uwagę okoliczności wskazane w niniejszym wyroku. Sygn. akt IV SA/Wa 2153/07 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji.