I OZ 57/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. i K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/OI 839/08 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi I. i K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił I. i K. R. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga wniesiona została przez reprezentującego skarżących radcę prawnego, który nie uiścił wraz z wniesioną skargą należnego od niej wpisu stałego, co spowodowało, iż postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. skarga została odrzucona. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu skarżący podnieśli, iż do uchybienia terminu doszło wyłącznie z winy radcy prawnego, któremu wypowiedzieli pełnomocnictwo. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego okoliczności powołane przez stronę nie mogły stanowić przesłanki dla przywrócenia uchybionego terminu, skarżący nie wykazali bowiem, aby uchybienie nastąpiło bez ich winy. Sąd podkreślił, iż w orzecznictwie zarówno sądów administracyjnych jak i Sądu Najwyższego ugruntowany został pogląd, iż profesjonalny pełnomocnik reprezentujący stronę zobowiązany jest do działania z równą starannością jakby działał we własnym imieniu, a wszelkie działania i uchybienia takiego pełnomocnika w pełni obciążają mocodawcę. W ocenie Sądu I instancji wniosku o przywrócenie terminu nie można oprzeć jedynie na tej podstawie, iż to nie strona, a jej pełnomocnik dopuścił się zaniedbania w terminowym dokonaniu czynności procesowej. Zażalenie na to postanowienie wnieśli I. i K. R., domagając się jego zmiany. W uzasadnieniu skarżący podkreślili, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez ich winy, wynikało zaś z zaniedbania reprezentującego ich radcy prawnego. W ocenie wnoszących zażalenie błędy pełnomocnika nie powinny obciążać strony, w imieniu której występuje on w postępowaniu. Ponadto skarżący podnieśli, iż Sąd nie wziął pod uwagę skutków wydanego przez siebie orzeczenia i wydanej w sprawie decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z kolei art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż ciężar wykazania braku winy spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia i która winna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodabniające brak swojej winy w uchybieniu. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, iż I. i K. R. – powołując się na zaniedbania ustanowionego przez nich radcy prawnego – nie wykazali, aby uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez ich winy. Stanowisko to uznać trzeba za zasadne. Wbrew twierdzeniom skarżących, zawartym zarówno we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jak i w zażaleniu, strona działająca w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego działania i obciążana jest w pełni skutkami jego zaniedbań. Pogląd ten – wyrażony przez Sąd I instancji i poparty przytoczonym przezeń orzecznictwem sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego – w pełni podzielany jest przez skład orzekający w niniejszej sprawie. Tym samym nie można stwierdzić, aby okoliczności powołane przez skarżących we wniosku o przywrócenie terminu, a następnie powtórzone w zażaleniu mogły stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Nie wskazują one bowiem na brak winy strony uchybieniu. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.